به مناسبت چهلمين سالروز فاجعۀ هفت ثور: | شهادت 

22nd July, 2018


نوی سرمقالی

لیکنی

د‌حزب‌اسلامی امیر‌ ورور حکمتیار

ویډیو

رادیو

ترانی

تفصیل

به مناسبت چهلمين سالروز فاجعۀ هفت ثور:

شهادت

2018-04-30

تاريخ آگنده از حوادث تلخ و شيرين است و پيشنۀ کشور ما نيز به تأسى ازين اصل، داراى فراز و فرود هاى زيادى است که تذکر و بازگويى آنها براى نسل هاى موجود و آينده، به مثابۀ دروس ماندگار به شمار مى روند. همه بخاطر داريم که چند روز قبل حزب اسلامى چهل و نهمين سال تأسيس نهضت اسلامى افغانستان را در ١٤ حمل سال ١٣٤٨ زير نام (( سازمان جوانان مسلمان)) به عنوان يک رويداد تاريخى  شيرين گراميداشت به عمل آورد؛ مگر چند روز بعد از آن، حالا خاطره تلخ چهلمين سال وقوع کودتاى ٧ ثور ١٣٥٧ را به عنوان يک فاجعۀ ننگين، تقبيح مى نمايد. در اولين برخورد با اين دو رويداد  متضاد، اين سؤال در اذهان خطور ميکند که در وراى ياد آورى اين وقايع و فجايع چه حکمت هاى نهفته اند؟ چرا هر سال بايست از آن ها ياد بود گردد؟! پاسخ اين پرسش ها را قبل از همه ازين فرمودۀ الهى بايد فرا گرفت که مى فرمايد: (و ذکر فان الذکرى تنفع المؤمنين) ترجمه: و شما ياد کنيد و يا پند بدهيد،  پس يقيناً که تذکر و پند دادن به مسلمانان منفعت مى رساند. به اين معنى که ياد بود از خاطرات تلخ و شيرين حوادث تاريخى گذشته، باعث مى گردد که مسلمانان از پيامد هاى مثبت و منفى آنها الهام گرفته و با تشخيص محاسن و معايب ، خوب هاى آنرا نصب العين اعمال خويش بگردانند.

٧ ثور سال ١٣٥٧ هـ ش، ياد آور داستان تراژيک اقدام ناشيانه جمعى از افسران افغانى متعلق به احزاب چپ خلق و پرچم  است که با استفاده از مقام، صلاحيت و امکانات دولتى و براى بر اندازى رژيم جمهورى نامنهاد داود، دست به کودتا زدند و با غصب قدرت سياسى، مايۀ بدبختى و عامل مصائب بى شمارى براى افغان ها شدند که پيامد هاى شوم و نکبت بار آن تا امروز گريبانگير مردم ما مى باشد.

فاجعۀ ٧ ثور، مقدمۀ تجاوز قشون اشغالگر سرخ اتحاد شوروى سابق به افغانستان بود که به تاريخ ٦ جدى سال ١٣٥٨ هـ . ش به تعداد يکصد و پنجاه هزار عسکر تا دندان مسلح روسى، با مهلک ترين سلاح هاى کشتار جمعى، مدت بيشتر از نُه سال کشور ما را مورد تاخت و تاز  بى رحمانه قرار داد و طى اين مدت از اعمال هيچ جنايتى در حق ملت مسلمان افغان دريغ  نکردند.  متجاوز قشون اشغالگر روس با مقاومت دليرانۀ مجاهدين افغان مواجه شد و پس از يک دهه جنايت آفرينى، با قبول شکست فضيحت بار در افغانستان، راه فرار را در پيش گرفته و به تاريخ ٢٦ دلو ١٣٦٧ با دادن تلفات بى شمار جانى و خسارات سنگين نظامى و اقتصادى، خاک کشور ما را ترک گفتند.

 با اخراج قشون سرخ از افغانستان، طلسم زورگويى و قدرت افسانوى قشون سرخ درهم شکست و از همان تاريخ به بعد، نشانه هاى انقراض امپراطورى کمونيزم و افول ستارۀ بخت اتحاد شوروى سابق بر ملا گرديد و تا چند بعد از ابر قدرتى بنام اتحاد شوروى و لشکر نيرومند و شکست ناپذيرى بنام قشون سرخ، اثرى وجود نداشت.  در نتيجۀ پيکار قهرمانانۀ مجاهدين، امپراطورى کمونيزم و رژيم کودتاى ٧ ثور در کابل و رژيم هاى وابسته به ماسکو در ساير نقاط جهان، بالخصوص در آسياى مرکزى، اروپاى شرقى، حوزۀ بالتيک و قفقاز سرنگون شدند و تمامى کشور هاى جهان، بالخصوص غربى ها که تا آن زمان از هيبت نظامى کرملين، خواب از چشمان شان گريخته بود، نفسى به راحت کشيده و براى مجاهدين افغان، خراج تحسين پيش کردند. با سقوط حکومت نجيب  به عنوان آخرين مهرۀ رژيم کمونيستى در کابل در برج ثور سال ١٣٧١، قدرت سياسى به وسيلۀ بقاياى رژيم مذکور در کابل با برخى از دسته هاى متعلق به مجاهدين، معامله گرديد و دشمنان با دامن زدن اختلاف ميان گروه هاى جهادى، افتخار و عزت مجاهدين را در ميدان هاى جهاد و پيروزى انقلاب زير سؤال بردند.

مع الاسف اين پيروزى بزرگ و حماسۀ تاريخى مجاهدين بجاى آنکه بعدها مايۀ افتخار مجاهدين  گردد، برعکس مايۀ ملامتى و مصيبت براى  افغان ها شد و از آن تاريخ تا امروز، کشور ما کانون خانه جنگى، کشتار، ويرانى و بحران هاى بزرگ در منطقه گرديد. چنانچه ادامۀ اين بحران ها هر روز از مردم ما قربانى مى گيرد و معلوم نيست که شعله هاى اين جنگ تحميلى و استخباراتى تا چه وقت ادامه مى يابد و بالاخره توسط کى ها و چگونه خاموش مى گردد؟

اميدواريم که حوادث تکان دهنده و جان گداز ناشى از فاجعۀ ٧ ثور، پس از ريختن خون بيشتر از دو مليون شهيد اين مرزوبوم، به اضافه صدها مصيبت ديگر، مايۀ عبرت دولتمردان اين خطۀ مجاهد پرور باشد و آنها با به خاطر آوردن تلخى هاى رويداد هاى مذکور، بالاخره فکرى هم براى نجات اين کشور و شيرين کردن کام نمايند.

پيام روشن رويداد هاى چهار دهه اخير اينست که: افغانستان در طول تاريخ قبرستان متجاوزين و معامله گران بوده و هررژيمى که از رأى و اراده مردم برنخاسته باشد، پسند نمى کنند. و اگر به ويژگى عقيدتى و فرهنگى مردم احترام گذاشته نشود، سرنوشت هرنيروى متجاوز و ايادى آنها در افغانستان چون سرنوشت کودتا چيان ٧ ثور و باداران آنها خواهد بود. (فاعتبرو)

 

 



'شهادت'   سرمقالی
پخواني سرمقالي

واپس










اخبار

شعر و ادب

شهیدانو کاروان

22nd July, 2018