حماسۀ ٨ جوزا ؛ در زندان پلچرخى | شهادت 

23rd June, 2018


نوی سرمقالی

لیکنی

د‌حزب‌اسلامی امیر‌ ورور حکمتیار

ویډیو

رادیو

ترانی

تفصیل

حماسۀ ٨ جوزا ؛ در زندان پلچرخى

2018-05-29

در جريان مبارزات نهضت اسلامى افغانستان، حماسۀ هاى خونين  و جاودانۀ ٨ و ١٤ جوزاى سال ١٣٥٨ هـ ش، از جمله رويداد هاى مهم ، تکاندهنده و ماندگار تاريخ کشور ما به شمار مى روند.  در اين دو روز به تعداد ١٦٢ نفر از پيشتازان نهضت اسلامى که در جريان قيام هاى مسلحانه عليه رژيم داود در سال هاى ١٣٥٣ـ١٣٥٦ گرفتار شده بودند، پس از سقوط رژيم داود و وقوع کودتاى ٧ ثور ١٣٥٧، به چنگ عمال رژيم مرتد تره کى ـ امين افتادند.
با وقوع فاجعۀ ٧ ثور، عناد و دشمنى رژيم ملحد عليه مسلمانان برملا و تشديد گرديد و سرکوبى سران و فعالين نهضت اسلامى در سرلوحۀ برنامه هاى ايشان قرار گرفت، زيرا همزمان با به قدرت رسيدن احزاب کمونيست خلق و پرچم، نهضت اسلامى به عنوان علمبردار جهاد و مبارزه عليه رژيم ملحد وارد صحنه شد و با رهبرى ايثارگرانه و داعيانه خود، ملت را در مخالفت با رژيم، بــه قيام عمومى فرا خواند. نخست جوانه هاى مخالفت به گونۀ تشکيل گروپ هاى چريکى در تمام نقاط افغانستان به قصد سرنگونى رژيم به ميان آمد و درثانى مجاهدين با تاسيس جبهات منظم جنگى، قطعات و جزوتام هاى نيروهاى دفاعى رژيم را هدف حمله قرار دادند و با پيوستن قطعات نظامى به صف مجاهدين،  پايه هاى رژيم ملحد لرزان گرديده و در آستانه سقوط کامل قرار گرفت و يورش قشون اتحاد شوروى سابق به کشور ما هم براى جلوگيرى از سقوط زود هنگام رژيم بود.
قيام هاى سرتاسرى مردم مسلمان عليه رژيم تره کى به رهبرى نهضت اسلامى باعث گرديد که لبۀ تيز شمشير مخالفت و دشمنى رژيم ملحد در هر کجا به گلوى مبارزين و مجاهدين نهضت اسلامى گذاشته شود، از آن جمله گروپ ١٦٢ نفرى زندانيان نهضت اسلامى که از رژيم داود به کمونيست ها به ميراث مانده بود، بهترين هدفى بود که رژيم انتقام کشته ها و زخمى هاى شان را از آنها بايد مى گرفت. 
به همين منظور دژخيمان رژيم به تاريخ ٨/٩ جوزا سال ١٣٥٨ تصميم گرفتند که شب هنگام به تعداد دو ثلث زندانيان نامبرده را به بهانۀ تحقق مجدد، از سلول هاى زندان برون نموده و با بستن دست و پاى ايشان، روانۀ پليگون نمايند و در آنجا در مغاک هاى از قبل حفر شده، زنده زنده زير خاک نمايند. مگر زندانيان مسلمان با درک اين نيت شوم دشمن، تصميم گرفتند که با آفريدن يک حماسۀ تاريخى و ماندگار، هم به همرزمان شان و هم به رژيم ملحد يک پيام رسا و جاويدانه بگذارند که نسل اندر نسل، تا ابد از صفحۀ خاطرات ملت افغان فراموش نشده و هيچ نيروى طاغوتى و ستمگرى در آينده جرئت تجاوز به حريم افغانستان را نکند.
زندانيان نهضت اسلامى، در نيمه هاى شب ٨ جـــوزا هنگاميکه عمال رژيـــم مى خواستند، دست ها و پاى هاى ايشان را به غل و زنجير بکشد، با سر دادن نعره هاى کفرشکن تکبير با تفگنداران در آويختند و با بدست آوردن چندين ميل سلاح دشمن، از نيم شب تا هنگام صبح با تفنگداران تا دندان مسلح رژيم رزميدند، تا اينکه همه  جام شهادت نوشيدند و دشمن بجاى بردن اجساد زندۀ آنها، اجساد کشتۀ آنها را به پليگون برده به زير خاک کردند!! 
انالله و انااليه راجعون
هفته بعد به تاريخ ١٤ جوزا زمانيکه دژخيمان رژيم مى خواستند گروپ باقى ماندۀ زندانيان را اين بار در روز روشن به پليگون ببرند، باز هم  يلمردى به اسم سيد اکبر با کارد آبدارش که با مهارت خاصى آن را  براى چنين روزى با خود نگهداشته  بود، با وارد کردن ضربات شديد، پيهم و برق آسا به جان قوماندان ظالم زندان پلچرخى ( عبدالله بى خدا) او را در دم نقش بر زمين ساخت و همزمان با آن، بار ديگر گروپ زندانيان مورد شليک گلوله هاى تفنگداران قرار گرفتند و پس از چند ساعت نبرد نابرابر، همه را در داخل زندان به شهادت رساندند که  اين بار نيز فقط اجساد شهدا را به پليگون برده و زير خاک نمودند. (انالله و انااليه راجعون)
درس ماندگار و فراموش ناشدنى قيام هاى ٨ جوزا و ١٤ جوزا به تمامى داعيه داران نهضت اسلامى افغانستان و جنبش هاى اسلامى جهان اينست که مجاهدين واقعى راه خدا و نهضتى هاى اصيل، در سخت ترين شرايط هم تسليم دشمن زبون نشده و با آفريدن کارنامۀ هاى حماسى، نسل هاى آينده را درس جهاد و آزادگى مى دهند. 
ويژگى هاى برجستۀ پيشتازان نهضت اسلامى در جريان آفريدن حماسه هاى ٨ و ١٤ جوزا در زندان پلچرخى، در نکات ذيل نهفته است که توجه به آن مايۀ عبرت به همگان است:
١ـ اين افراد بار اول با نيت مبارزه عليه ظلم و ستم و اقامۀ حکومت اسلامى، به جهاد پرداختند و در نتيجۀ آن زندانى گرديدند. 
٢ـ اين عزيزان با وجود آنکه جزاى قيام شان را در برابر يک رژيم ظالم چشيده بودند و بايست توسط رژيم مخالف آن که تازه به قدرت رسيده بـــــود، رها مى شدند، ولى برعکس آنها همچنان در زندان باقيماندند و در اولين فرصت تصميم به شهادت رساندن آنها گرفته شد. 
٣ـ آنها در حالتى به قيام دوم دست زدند که در زندان به سر ميبردند و دژخيمان رژيم قصد به شهادت رساندن شان را داشتند ، مگر آنها در همين حالت هم با به نمايش گذاشتن غيرت و آزادى اسلامى شان به تفنگداران رژيم اجازۀ بستن دست هاى خويش را ندادند. 
٤ـ مجاهدان و شهداى ديگر در جريان جهاد و مبارزه، فقط يکبار از ثواب جهاد و شهادت برخوردار شدند مگر حماسه آفرينان ٨ جوزا، دوبار قصد جهاد و شهادت کردند و از ثواب هر دو بار برخوردار گرديدند.
٥ ـ پيام شاذ و نهايى نظير حماسۀ٨ و ١٤ جوزا به تمامى مبارزين و مجاهدين امت مسلمه اينست که در سخت ترين شرايط هم در برابر دشمن از تسليمى و کرنش کار نگيرند و با تمثيل  ايثار وحميت اسلامى در مقابله با دشمنان، با سرافرازى و عزت به مقام علو شهادت نايل شوند. 

 




پخواني سرمقالي

واپس










اخبار

شعر و ادب

شهیدانو کاروان

23rd June, 2018