اعلان آتش بس و عواقب رويايى آن!! | شهادت 

20th November, 2018


نوی سرمقالی

لیکنی

د‌حزب‌اسلامی امیر‌ ورور حکمتیار

ویډیو

رادیو

ترانی

تفصیل

اعلان آتش بس و عواقب رويايى آن!!

2018-06-24

اعلان آتش بس از جانب دولت و طالبان در روز هاى عيد امسال و اداى نماز عيد مشترک در مساجد و عيدگاه ها و بعدتر تمديد آن از جانب دولت براى ده روز ديگر و سهمگيرى مشترک نظاميان دولت و جنگجويان طالب در استقبال از روز هاى عيد سعيد فطر، ترک کردن سنگرهاى جنگ و کشيدن لباس هاى رزم و به تن کردن لباس هاى عيد و به آغوش کشيدن يکديگر پس از سالها جنگ و خونريزى بى حاصل، برگزارى محافل عيد مبارکى دسته جمعى و صرف چاى و شيرينى در کنار همديگر در  ايام عيد، ريختن اشک شادى از جانب جنگجويان هر دو طرف براى اينکه، ديگر جنگ بس است، ما صلح مى خواهيم، جنگ کشور ما را ويران کرد، در جنگ خون هموطنان ما به ناحق به زمين مى ريزد و حاصل آن را دشمنان درو مى کنند!! شعار ها و حرف هاى ازين قبيل و خيلى جالبتر ازين از زبان نيروهاى امنيتى و تفنگداران طالب که درين مختصر نقل همه آنها ممکن نيست، حال و هواى عيد امسال را ديگرگون ساخته بود. همين استقبال گرم نظاميان دولت و جنگجويان طالب و عامه مردم از آتش بس باعث گرديد که داکتر محمد اشرف غنى رئيس جمهور کشور به وجد آمده و در حوالى عصر روز دوم عيد با ظاهر شدن در صفحه تلويزيون ملى، به اين همه احساسات و عواطف دسته جمعى مبنى بر استقبال از آتش بس پاسخ بگويد و زمان آتش بس اعلان شده از جانب دولت را تمديد کند. او ضمن تشکر از طالبان بخاطر رعايت آتش بس در روز هاى عيد، از آن ها تقاضا کرد که مانند دولت، ميعاد آتش بس را تمديد نموده و همزمان با آن براى مذاکرات صلح آماده شوند. 
آنچه که در رابطه به آتش بس و آرزومندى براى برقرارى صلح و شعار ها و حرکات شگفت آور طرف هاى جنگ و استقبال گرم عامه مردم از متارکه و صلح در روز هاى عيد به نمايش گذاشته شد، براى بسيارى از افغان ها واقعاً روياى باور نکردنى بود که چگونه امکان دارد افراد جنگى دو طرف که تا ديروز به خون يکديگر تشنه بودند و با استفاده از هر فرصت و وسيله اى در ريختاندن خون يکديگر تلاش مى کردند، چه باعث شد که به يکبارگى از مواضع جنگى خود بلند شده و با سلاح و بى سلاح در روز هاى عيد بسوى همديگر شتافته با تقديم سلام و پيام عيد ، يکديگر را به آغوش کشيدند؟! مگر اين تحول تنها ناشى از اعلان آتش بس سران دو طرف بود، با اينکه فرشتگان آسمان از عالم غيب در گوش هاى آنها نداى (جنگ بس است) را زمزمه کرده بود؟! آيا دولت هاى دور و نزديک دخيل در جنگ جارى، در خفا همچو تصميمى را گرفته و آن را از زبان سران دو طرف به مردم اعلان کردند و يا اينکه قلب هاى دردمند و فرياد وضبحۀ يتيمان و بيوه زنان و پدران سوگوار، باعث شد که تفنگداران، دست از ماشه برداشته و براى جنگ بگويند که ديگر بس است؟!
اين ندا از هر کى و يا هر جائيکه برخاست؛ چه از عالم غيب و يا شهود، از آسمان يا زمين، از انس يا جن و يا از هر جايى ديگرى؛ با شتاب آمد و در گوش ها و زبان ها تلقين شد و با اثرات ملکوتى اش قلب و عقل و حواس همه را تسخير کرد و بالاخره آن صحنهء هاى باور نکردنى و رويايى را به ارمغان آورد و در عمل چنان تمثيل کرد که همه شاهدش بوديم! ولى سؤال اينست که اين ندا ها چرا به اين زودى اثرات معنوى اش را از دست داد و بسيارى از آنهائيکه آتش بس کردند و يکديگر خود را به آغوش گرفتند، روز چهارم عيد، واپس به سنگر هاى خود برگشتند و سلاح گرفته، کمافى السابق بسوى هموطنان خود آتش گشودند و باز هم خون ريختند و جمعى را به ماتم نشاندند؟! مگر اين جنگجويان چون ربات هاى کوکى اندک از خود عقل و اراده اى ندارند و چون ماشين عمل مى کنند؟!   
يا اينکه انسان هاى صاحب عقل و اراده اند، مگر مسحور و آلت دست ديگران شده اند که هر چه آنها فرمود چنان مى کنند و پرواى اين را ندارند که عواقب کار شان چه مى شود!! آن عسکر و طالبى که در روز هاى عيد يکديگر را به آغوش کشيدند و با همديگر عکس يادگارى گرفتند و به پاس ختم جنگ و اعادۀ برادرى و صميميت اشک شوق ريختند، چطور امکان دارد که فرداى آن به سنگرش بر گردد و با سلاحش بسوى همان برادر هموطنش شليک کند و خونش را بريزد؟! اگر اينها ارادۀ دوام جنگ و خون ريزى را داشتند، پس چرا به بهانه آتش بس به شهرها و دهات رو آوردند و از جنگ اظهار پشيمانى کردند؟! معناى آتش بس اين است که افراد جنگى هر دو طرف به فرمان فرمانده کل شان در مواضع خود باقى مى مانند و فقط از  گشودن آتش کردنبه رخ همديگر در آن روز ها اجتناب مى کردند و با ختم معياد، جنگ خود را از سر مى گرفتند. مگر آنچه که در روز هاى عيد فطر امسال در کشور ما اتفاق افتاد، فراتر از آتش بس بود؛ حتى ميعاد اعمال و حرکات روز هاى عيد فراتر از نتائيج شروع مذاکره و امضاى معاهدۀ صلح بود!
يگانه چيزيکه انسان را از ديدن آن صحنه هاى رويايى روز هاى عيد قانع مى کند، اينست؛ همانطوريکه ملت در  افغان از جنگ به ستوه آمده و خواهان صلح است، دولت و نيروهاى امنيتى نيز ديگر حوصله و ارادۀ دوام جنگ را ندارند، جنگجويان طالب نيز از جنگ
 خسته و در مانده شده اند، چنانکه به بهانۀ اعلان آتش بس همه چيز را به جا گذاشته به سوى دوستان و خانه و ديار و وطن خود برگشتندو قبل از همه افراد نيروهاى امنيتى را به آغوش کشيدند تا در آينده از هيچ طرفى
 صداى شليک مرمى بلند نشود، هکذا خارجى ها نيز از تمويل و تجهيز طرف هاى درگير خسته و دلگير اند و هر روز تحت فشار ملت هاى شان اندکه چرا محصول ماليۀ آنها صرف جنگى مى شود که براى هيچکس دستاوردى ندارد! پس همه صلح مى خواهند و همه از جنگ خسته اند، حالا اين  به مهارت و درايت زمامداران افغان مربوط مى شود که اين خواست همگانى را چگونه از قوه به فعل آورده و تحقق مى بخشند؟! 

 




پخواني سرمقالي

واپس










اخبار

شعر و ادب

شهیدانو کاروان

20th November, 2018