تفصیل | شهادت 

17th October, 2017


نوی سرمقالی

لیکنی

د‌حزب‌اسلامی امیر‌ ورور حکمتیار

ویډیو

رادیو

ترانی



تفصیل

ما نمى خواهيم مسئلۀ انتقال قدرت پس از اين بوسيله قوه قهريه صورت بگيرد

2017-05-22

د تلى د مياشتى (٢٠)  نيټه  د تنظيم المومنين غونډ -  شهادت :

د حزب  اسلامى افغانستان   امير مجاهد ورور ((حکمتيار)) په  تنظيم المومنين  غونډ کى  د قوماندانانو او مجاهدينو په  هغه  لويه او درنده غونډه  کى برخه  واخيسته  چى د هغوى د پوښتنو او ځوابونو لپاره  ترتيب  شوى  وه. ددى  پوښتنو او ځوابونو لړى دوه ورځى  روانه  وه چى  پکى  زمونږ  د اسلامى  انقلاب د قضاياوو  له مختلفو زاويو او څنډو  سره  ډير ژور تماسونه  نيول شوى  دى.

مجاهد ورور حکمتيار د قوماندانانو او مجاهدينو له  پوښتنو  څخه د مخه يوه  عالمانه  وينا واوروله چى د ټولو برخوالو د خاصى پاملرنى  وروګرځيدله ورپسى د پوښتنو او ځوابونو په  زړه  پورى لړى پيل  شوه  کومى پوښتنى  چى  په  درى وى  په  درى  ځوابونه  ورکړل  شول کومى چى  په  پښتو وى  په  پښتو ځوابونه  ورکړل  شوى  دى. ددى  لپاره  چى  خپل  ګران  لوستونکى  مو ددى  پوښتنو له  جريان نه په  بشپړ توګه  خبرکړى  وى او له  دوى  سره  مطرحه  ډيرو پوښتنوته  لازم  ځوابونه ويل  شوى  وى  دا دى د هغى  بشپړ متن  خپروو.  ددى  غونډى  لومړنى  پوښتنه داسى  مطرح  شوه.

پوښتنه :  کله  چى  افغانستان آزاد شى  له  هغو قوماندانانو او مجاهدينو  سره به چى  له  حزب  سره ئى  تعلق  نشته  څه  ډول  چال  چلن  کيږى؟

ځواب :  مونږ  هر مجاهد چى  د اسلام  لپاره  يى  ملا تړلى  او د اسلام  لپاره يى  جهاد کړى  خپل  ورور ګڼو که  څه  هم  تر يو  بيرغ  لاندى  جنګيدلى او ديو  تنظيم  په  صف  کى ئى جهاد نه وى کړى مونږ  دا حزب  ددى  لپاره  ندى  جوړ  کړى  چى  په  ملت  کى  دى  تفرق را پيدا  کړى. بلکى  دا حزب  مو ددى  لپاره جوړ کړى چى  دا ملت  متحدکړو.  ملت  په  اختلافاتو کى  اخته  وو، له  اسلامى قيادت نه  محروم  وو،  په  قبائلو او عشائرو  باندى  ويشل  شوى  وو  او د ملت  ملى   وحدت  ورځ  په  ورځ  تضعيف  کيده ، له اسلام  نه  لوى  او بى خبره،  ظالم  او نا مسلمانه  حکومتونه  ورباندى مسلط  وو، جهل،  شرک  اوفساد خپور او حاکم  وو په  ټولنه  کى اسلامى  تحريک او منظم  اسلامى حزب نه  وو. که  چيرته  يو منظم  اسلامى  حزب  واى  مونږ  به  هيڅکله هم  حزب  اسلامى  نه  وو  جوړکړاى.  ځکه  چى  دا ناروا  ده  چى  يو اسلامى  حزب   موجود وى  او موږ دى  د شهرت  او نوم  و نشان  لپاره  بيل  حزب  جوړ کړو  چى  هغه  دى  د مسلمانانو  د تفرق  باعث  شى . اسلام  مونږ مکلف کړى  يو  چى  مونږ  په  هغه  جومات  کى  لمونځ  کوو  چى  له  لومړنى   ورځى  نه  يى   تهداب  په  تقوا  ايښودل  شوى  دى  او په  هغه  جومات  کى  له  ودريدو نه  په  کلکه  ډډه  کوو  چى  هغه  دى د تفرق باعث  وى او  له  هغه  نه  دى  د مسلمانانو وحدت  ته  صدمه  رسيږى  او ددښمن  لپاره  يو سنګر جوړ شى (المسجد تاسيس  على التقوا  نن  اول  يوم  احق ان  تقوم   فيه)  هغه  جومات  چى  له  لومړنى   ورځى نه  ئى  تهداب  په  تقوا ايښودل  شوى  هغه  ددى  وړ دى  چى   پکى ودريږى او  لمونځ  پکى  وکړى   (.... فاتخذوا  مسجداً ضراراً  وکفراً  و تفريقا بين المومنين وار صاط لمن  حارب  الله  ورسوله من  قبل -  والله  يشهدو انهم  الکاذبون، لاتقم  فيه  ابدا)  هغه  کسان  چى  جومات  يى  جوړ کړ، ددى  لپاره  چى  مسلمانانوته  صدمه  ورسوى،  ددى  لپاره  چى  په  مسلمانانو کى اختلاف  را پيدا  کړى او ته  خدمت  وکړى  او ددى لپاره  چى  ددښمن   لپاره  يوه  کمين  ګاه  شى، حال  دا چى  هغوى  قسم  خورى  خو  خداى  ورباندى  شهادت  ورکوى چى  هغوى  دروغ   وايى که  څه  هم هغوى دا دعوا کوى  چى  په  نيک  نيتى   سره  يى  دا جومات  جوړ کړى  او هدف  يى دا جومات جوړ کړى  او هدف  يى  ددين  خدمت  دى  الله (جل  على شانه)  په دى باندى ګواهى  ورکوى چى  دوى  دروغ  وايى  او امر کوى  چى  په  دغسى  جومات  کى به  نه ودريږى  مونږ  مکلف  يو چى  په  دغسى  يو  جومات کى به  له  ودريدونه  ډډه  کوو.

نو پدى اساس  که بل  حزب  واى  مونږ دا حزب  نه جوړولو، مونږ د جهاد اراده  درلوده او وموليدل  چى  تنظيم  نشته او له  دينه  مو پرته  بله  چاره  نه  درلودله  چى  يو حزب  جوړ کړو  له  جهاد او هجرت نه  د مخه ديو جومات  جوړول  په کار دى. پيامبر(عليه السلام) داسى  فرمايى (امروکم بخمسى بالجماعه وسمع  و طاعت  والهجره والجهاد) په  پنځو  خبرو باندى تاسى  ته  امر کوم. لومړنى  خبره د جماعت  درلودل  دى، د تنظيم  او  حزب  د صف  جوړول  ضرورى  دى  بيا  سمع  ده،  داسى  کسان  روزل  چى  هغه  د بل  خبره  واورى او په  خپله  خبره  خامخا  اصرار نه  کوى. لجاجت  نه کوى، بيا  هغه  کسان  چى  هغوى اطاعت  لرى  بيا  هجرت دى او بيا  جهاد. جهاد وروستى  مرحله  ده.  لومړنى   مرحله  د جماعت  او تنظيم   او د صف  درلودل دى. د جهاد لپاره مونږ  مکلف  يو چى  تنظيم  جوړ کړو.

مونږ   دولس  کسان  وو  سره  کښينستو په  خپلو منځونو کى  مو تعهد وکړ او  ددى  حزب  بنياد کښيښودل  شو.  هغوى د خداى  لپاره  دا  اراده  کړى  وه.  پخپل  تعهد کى  مخلص  وو،  ټول  ولاړل  او د خداى په لاره  کى  په  شهادت  ورسيدل،  له  هغو  دولسو کسانو څخه  يو ولس  شهيدان  شوى دى او يواځى  زه د شهادت  له  سعتادت  نه تر اوسه  محروم  يم او  وروسته  او يوازى پاتى يم.   که  چيرى  بل حزب  واى  مونږ  دا حزب  نه  جوړولو او مونږ  دا  تنظيم  ددى لپاره  نه  دى جوړ  کړى  چى  په قوم  کى  اختلافات  را پيدا شى.  مونږ  هر مجاهد خپل  ورور ګڼو.  هدف  مو دادى چى  دا ټول  ملت  په  يوه  صف  کى  سره  راغونډ شى او په  دى باندى  مکلف  يو.  په  اسلام کى  بيل  بيل  احزاب  نشته.  دوه  حزبه  دى، حزب  الله او حزب الشيطن  بس مونږ حزب الله جوړ  وو او دلته  بيا د بيلو بيلو احزابو تصور اصلاً  نشته او يو مو خداى ، يو مو پيامبر يو  مو کتاب  او بس  او يو قيادت  او يو صف  دا به جوړوو  او انشاء الله دا وخت  به  رارسيږى  ځينى  کسان  له  دى ناحيى  نه  تشويش  لرى  چى  ولى  دا  مختلف احزاب  را پيدا شوى؟  خو دا مونږ ته له  تير دور نه په  ميراث  پاتى  دى. داسى ګومان مه کوى چى د جهاد  په جريان کى  دا مشکلات را پيدا شويدى. دا له سابق دور نه مونږ  ته په  ميراث  پاتى  شوى  مشکلات دى، مونږ  په  مدار مدار توانيدلى يو چى  په قوم  کى اختلافات  راکم  کړو  او هغوى سر متحد کوو.

مونږ چى دا تحريک په  لومړيو شپو ورځو کى روانولو  نو باور وکړى  چى  ددى  اجتماع،  وړى  برخى په  اندازه  هم زمونږ  په  اجتماعاتو کى نه راغونډيدل د پوهنتون په صحن  کى  به  چى  مونږ  کله  کنفرانس درلودلو نو ددى  په  اندازه خلک  به  هم  هلته  نه وو او ابتدا کښى چى  مونږ وسله  اخيستله، نو د وروڼو  شمير مو دومره  نه وو  لکه  دا نن  اوس  لله الحمد  حزب  تقريباً  دوه  لکه  مسلح  مجاهدين  لرى. دحزب   د مسلحو مجاهدينو شمير دوو لکو کسانوته  رسيږى او موږ د افغانستان  په  ګوټ  ګوټ  کى  منظم  قوتونه لرو.  زه  د افغانستان  دغسى  ولسوالى نه  ګورم  چى  هلته  دى زه  دومره  مطمئينه او منظمه  جبهه ونلرم چى  يوازى  ورشم  او تشويش  ولرم   په  ټول افغانستان کى اوس  الحمدلله حالت همداسى دى  چى  اوس له چترال نه  هيواد  ته  داخل  شم  او تر هرات پورى  دوره  وکړم  او بيرته راشم  چترال  ته نو ددى  لپاره ضرورت  نلرم  چى د محافظت  لپاره  دى  له  دى  ځاى نه  له ځان سره  څوک  يوسم. دا ټوله  دووه کولاى شم  او دغسى مطمئن جبهات لرو چى  په  هغوى  حساب  کولاى شو او په  هغوى  باندى بروسه  او اعتماد کولاى  شو، دا وړه  خبره  نده.

پنځلس  کاله  د مخه  به  چى  مونږ  په  ټول افغانستان  کى سترګى غړولى  داسى څوک  به  ډير کم  په  نظر  راتلو چى  په  هغه  باندى د سړى   سترګى  خورى  شى،  زړه  يى  مطمئن  شى او ورباندى  حساب  وکولاى  شى  موږ  به  چى  هر ولايت  کى  يو يو کس  درلودلو نو ډير به  خوشحاله وو.  چى  دا دى  په  پلانى  ولايت  کى  خو يو کس  لرو داسى  چى  د هغه  به  مو نوم  پيژندلو  او له  مونږ سره  به ئى  تعهد کړى  و  له  تحريک  سره  به  ئى  رابطه وه  په  دى باندى  به  مونږ  ډير  ډاډه  وو  چى  دا دى   په  فلان ولايت  کى  خو اوس  يو څوک  شته  ولى  اوس  د هرکلى  په  سطحه  داسى  خلک  لرو،  په  هرکلى  کى، په  هر واړه  ټبر کى داسى کسان  لرو چى  په  هغو اعتماد کولاى شو، هغه په  داشل  کاله  کى  امتحان  ورکړى،  په  دى  لس کاله کى د اسلام  په  سنګر کى  جنګيداى  دى، مونږ  د وحدت  طرف  ته   روان يو، مونږ د ننى  ورځى  حالت  تر پرون  نه  بهتر ګڼو اميد دى چى  انشاء الله  دا مشکل  بالاخره حل  شى زه  يقين  لرم چى  انشاء الله  ټول  صالح  قوتونه به  د يو صالح  تنظيم  په  خوا کى راټوليږى  (والذين آمنوا  و عملوا الصلحت لندخلنهم فى الصالحين)  چى  ايمان راوړى،  صالح  عمل  لرى  هغه به  خداى  خامخا  د صالحينو  په  ډله کى  شاملوى او داخلوى  به  يى  ، دا د خداى  وعده  ده.

باور وکړى  چى  که  زه  تر حزب نه بل  صالح  تنظيم  وګورم.  چى له  تنظيمى  لحاظه ترحزب  نه بهتروى، په  جهاد کى  يى  رول  او نقش  ترحزب نه  زيات  وى، ترحزب نه  په  هغه  کى  صالح  کسان  زيات  راجمع  شوى  وى نو زه به  يوه لحظه  هم په  حزب  کى  پاتى  نشم، بيا په  حزب  کى  پاتى  کيدل  ماته  خيانت  او ګناه  معلوميږى، ورځم به او د هماغه  حزب  سره به  تعهد  کوم. زه  چى  اوس حزب  له  نورو سره  مقايسه  کوم، د ځمکى او آسمان  په سويه  تفاوت  لرى.

له  تنظيمى  لحاظه، ادارى لحاظه  ، د افرادو له  ناحيىو  په  جنګ او جهاد کى د رول او برخى  درلودلو له  نظره  زما  تشخيص  داوو چى  پروسږکال په  سلو کى اويا جنګ  حزب  کړى  وو،  يوى مسئولى  ادارى  نوم يى  نه اخلم  ماته  وويل  چى سږکال په  سلو کى اتيا جنګ  حزب کړى،  هغه  څوک  چى  مطالعه کوى  او د جنګ  په  برخه  کى  معلومات  راغونډوى  يوه  بيطرفه او بى غرضه اداره  او په موږ  پورى مربوط  هم  نده، دا چى  روسان  له  حزب  نه سرټکوى  او کابل  راديو هره  ورځ  له  حزب  نه  سرټکوى  او وائى  چى  دلته او هلته  د حزب  جبهات  وځپل  شول که نه؟ د حزب  ګروپ  وځپلى  شو!! فلان  ګروپ  تسليم شو!!  دا ټول تبليغات  يوازى دحزب  په خلاف  دى  سړى  داسى  محسوسوى لکه چى  په  افغانستان  کى  پرته  له  حزب  نه بل  حزب  نه وى او يوازى حزب د  روسانو او د نجيب  دحکومت  په  خلاف  جنګيږى ځکه  د هغه  ټوله شکوه او شکايت  له  حزب  څخه  ده ، فقط  سر له حزب نه ټکوى داسى  لکه چى  په  افغانستان  کى  بل  دښمن  نلرى، بل  دغسى  څوک  نشته چى  هغه  دى  د دوى  په خلاف  وجنګيږى  دا څه  وجه لرى  دا هسى  خبرى  نه دى  هغوى پوهيږى  چى  له  چانه  وويريږى له  چانه  دا مشکلات  ورته  را پيدا دى  او څوک  يى  په  خلاف  جنګيږى، تاسى  راديو  ماسکو تعقيب کړى،  راديو کابل  تعقيب کړى،  غربى  اژانسونه تعقيب  کړى. سړى  دغسى  محسوسوى  لکه  چى  په  افغانستان  کى  يواځينى  قوت  چى  مطرح  دى  څوک  ورته ويره  ساتى، څوک  يى د خطر  په حيث  معرفى  کوىو  هغه  حزب  دى  باور وکړى  چى   که زه  وګورم  چى  له  حزب  نه بل  صالح  تنظيم  شته  نو زه به  په  همغه  لحظه  له  هغه  حزب  سره  تعهد کوم  زما اميد دادى  چى  انشاء الله  خداى  به  دا ټول  صالح  قوتونه  ديوه  صالح  تنظيم  په  څنګ  کى  راغونډه  وى. دا د خداى سنت او وعده ده.

سوال : سوال  ديگرى  از  برادر ما محب  الله  است  که مى فرمايند  اگر کوشش  هاى  روسها در صحنه  بين المللى  بخاطر به سازش کشانيدن و بوجود آوردن يک  حکومت طرفدارش  جاى را نگيرد، بنظر من  روس  تضمين  عدم  مداخله  را  در سرحداتش  و در مناطق  مسلمان  نشين  آنطرف  آمو را مطالبه  مى کند و درين  جهت با زعامت  مجاهدين به گفتگو مى نشيند و يا از طريق  بين  المللى مذاکره مى کنند در هر دو حالت  موضع  مجاهدين چطور خواهد بود در حاليکه  در آنطرف آمو مسئله  دعوت هم در پيش  است؟

جواب :  بهتر است  جواب اين سوال پس از اينکه  انشاء الله  که  افغانستان  آزاد شود و حکومت مجاهدين در افغانستان  ساخته  شود. ارايه  گردد.  و فعلاً  که ما در داخل افغانستان با روسها  مى جنگيم. آنها برکشور ما  تعرض  کرده اند، فعلاً   شمار ما اينست که  قواى  روسى  کشور ما را ترک  بگويند، بگذارند  که ما سرنوشت خود را خود تعين  کنيم. ما برکسى  ديگرى تجاوز نکرده ايم ، ما قواى خود را به  کشور ديگرى  نفرستاده ايم، بلکه  ديگران  آمده اند و برما  تجاوز کرده اند و ما بخاطر آزادى  کشور مصروف  يک  جنگ  تحميلى نا برابر هستيم.

اين سوال در صورتى  مطرح  بود که ما قواى خود را به  روسيه  مى فرستاديم و در بخارا، ازبکستان و تاجکستان با روس مى جنگيديم  بعداً آنها  سوال  مى کردند که آيا مجاهدين آماده اند که  آمو را بعنوان سرحد بين  افغانستان   و روسها به  رسميت شناسند؟ و در  امور داخلى  روسيه  مداخله  نکنند. حال  بايد روسها تضمين کنند که آنها دو باره  از آمو عبور نمى کنند  سرحدات   ميان  افغانستان  و روسيه  را  مراعات  مى کنند ما چرا  تضمين  بدهيم؟  يعنى  چه ؟   ما که  از آمو نگذشتيم   که عليه  روسها بجنگيم . اگر ما بالاى  قطعات  قواى  روسى  در آنطرف  مرز حمله  کرديم  دليلش  اين بوده که آن  قطعاتيست  که از سرحد عبور مى کنند و در جنگ  ها ملوث   است، بالاى  مراکز ما  حمله مى کنند ما هم عکس العملى  را نشان  مى دهيم  بالاى  مراکز  شان در آن طرف  مرز  حمله  مى کنيم  اين صرف يک عکس العمل  و ردالعمل است.  به  اين  خاطر  ما اين سوال را وقتى  جواب  مى دهيم  که قواى  روسى  از  افغانستان بر آيند باز ببينيم که  روسها در  مورد  افغانستان پس  ازين  چه  سياستى را اختيار مى کنند؟

سياست دوستى يا  دشمنى؟ آيا روسها حاضر  اند که  همه خسارات اين جنگ  تحميلى را جبران  کند و يانه؟ حاضر اند که پس  ازين  در امور داخلى  ما  مداخلت  نکنند نه در پى  کودتا هاى عسکرى  باشد، نه  حکومت هاى دلخواه  خود را بالاى  ما تحميل  کنند و نه در امور داخلى  ما تشبث و مداخله  بکنندو  با  توجه به  اين  ما سياست  خود را اختيار مى کنيم و ما اين  را ترجيح  مى دهيم که براى  آزادى خود هرکس  خودش  بجنگد. ما  درهرگوشه دنيا  هر نهضت آزاديخواه را تاييد مى کنيم.

ولى  مى بينيم   که چطور  ميتوانيم  تائيد  بکنيم؟  به چه  امکاناتى؟  امکانات آنرا داريم  يانه؟  با پرسونل، با  افراد، با مشوره، با  تاييد  سياسى،  با تبليغات  خود، با چه  ميتوانيم   يک  نهضت  آزاديخواه را در يک  گوشه  از دنيا تائيد  بکنيم.  ولى  ما در هر گوشۀ  از دنيا در پهلوى  حق  هستيم  و از مظلوم   در برابر ظالم دفاع  مى کنيم. با  مظلوم  همدردى داريم. کسانى را که بخاطر  آزادى خود مى جنگند با آنها همدردى داريم  ، آنها را کمک  مى کنيم و مردم بخارا و ازبکستان و تاجکستان هم بايد براى  آزادى  خودشان، خود شان بجنگند. و ما اينرا ترجيح  مى دهيم  نسبت  به  اينکه  نيروهاى  خود را براى آزادى  منطقه  يى  بفرستيم  بڅارج  تا  زمانيکه در يک  کشورى  افراد آنکشور  خود شان براى قربانى آماده نباشندو براى آزادى شان خود شان قيام  نکنند،  از بيرون  مشکل  است  که آنها را براى  آزادى دعوت  کرد و براى  آزادى شان  از خارج  کسانى  بيايند و بجنگند.  به  هر صورت بايد اين  سوال را پس  ازينکه   افغانستان  آزاد شود و حکومت  مجاهدين ساخته  شود و ما ببينيم  که چه  ميتوانيم  بکنيم؟  براى ساختن  افغانستان  ويران ما براى  سالهاى  متمادى ضرورت داريم، پنج مليون  هموطن  مهاجر و آواره شده اند به خارج  از کشور ده ها هزار  فاميل  ها در داخل  آواره  شده اند،  بيش از هفتاد درصد  از افغانستان  ويران شده استو زمين هاى زراعتى خانه ها و دهات ويران شده است.  اسکان مهاجرين، اسکان اين  همۀ مردم آواره  و فاميل هاى آواره، آبادى و اعمار مجدد  افغانستان  اين به کار ضرورت  دارد.

و اين به  وقت ضرورت دارد.

سوال :  سوال دوم  اين  برادر ما اينست که اگر حکومت  عبورى  ساخته  نشود انعکاس آنرا  در سطح  جهان در برابر دوستان از يک سو و در برابر دشمنان   از سوى ديگر چطور  ارزيابى  مى کنيد؟

جواب : اين  يک  فاجعه خواهد بود که ما يک  حکومت عبورى تشکيل  ندهيم. عدم  تاسيس  يک  حکومت  مؤقت   و عدم  توافق  بين  همۀ  اين  نيروهاى  جهادى بر سر يک  حکومت  مؤقت  يک  فاجعه  است متاسفانه  که برخى  اهميت  اين  موضوع را درک  نمى کنند. اين  حکومت  مؤقت  از طرف  ما پيشنهاد شد، در زمانيکه  من رئيس  اتحاد بودم و با تلاش  هاى  شبا روزى خود توانستم  همه را قانع  بسازيم  که اين  حکومت  مؤقت  تاسيس  شود، همه با آن  توافق  کنند،  ولى  متاسفانه  برخى عمداً  و برخى هم به  دليل  اينکه  احساس مسئوليت  نمى کنند با حکومت  مؤقت  و تشکيل آن  مخالف اند. برخى  حکومت  مؤقت  را ميخواهند  ولى  نمى  فهمند  که از چه  طريقى  ممکن  است  که  يک  حکومت  با  اعتبار  و قوى  و نيرومندى  را ساخت، به  اين  نمى  فهمند. بالاى  اين  هم اصرار مى کنند که حکومت  مؤقت  ضروريست بايد  تاسيس  و تشکيل  شود.  ولى  وقتى  ميگوئيم  که براى  اعتبار براى  اين  حکومت لازم  است  که بايد ما شوراى  منتخب داشته باشيم  باز به  اين  حاضر نيستند، اهميت آنرا درک  نمى کنند. از اين  عاجز اند که  اهميت چنين  شوراى را درک  کنند و به هر صورت مسئوليت  آن به  دوش کسانى خواهد بود که با  اين مخالفت  مى کنند به  دليل  اينکه پس ازينکه حکومت نجيب  سقوط  بکند و مجالى  براى  درگيرى  هاى داخلى  به  منظور  کسب  قدرت  بوجود نيايد مردم مطمئن  باشد، امنيت تامين  شود، جلو  درگيرى ها و برخوردها به  خاطر کسب  قدرت  گرفته شود، اين از طريق  يک حکومت مؤقت  ممکن است.  فعلاً مردم ما از همين  ناحيه  تشويش دارند، که اگر حکومت نجيب  سقوط  بکند، قواى  روسى  از افغانستان  خارج  شود چه  کسى  حکومت مى کند؟ اين  نزاع و کشمکش  ميان مجاهدين را چطور  مى توانيم  حل  کنيم؟   چطور  مى  توانيم  که  جلو برخورد  هاى  مسلحانه را بگيريم؟ مردم  ازين ناحيه  تشويش دارند  فقط  ازين طريق  ممکن است که تشويش   مردم را رفع  کرد که ما  يک حکومت  موقت را داشته باشيم  که  ملت تاييد  کند. داراى  اعتبار باشد  حکومت  نيرومند و قوى،  منتخب  که  ملت  در ورايش  قرار  داشته باشد.

از آن  پشتيبانى کند، ما به  اينطور  يک  حکومت  ضرورت داريم. کسانيکه  با  تاسيس  حکومت مؤقت  و اجراى  انتخابات مخالفت  مى کنند،  مسئوليت  حوادث بعدى متوجه آنها خواهد بود.  ممکن است  احزاب  ضعيف  که در بين ملت  نفوذى  ندارند  از انتخابات به  اين  دليل  مى ترسند که افشا مى شوند  و شناخته  ميشوند که آنها درين  جهاد به  چه پيمانه  مطرح  هستند به  اين  ترتيب شايد  بساط  شان   جمع شود و از اين  ناحيه تشويش دارند.  ولى  آنها متوجه  نيستند که اگر  انتخابات  صورت نگيرد  انجام آنها وخيم  تر است، خطرناک تر است، آنها بايد اينرا درک  کنند احزاب ضعيف بايد  نسبت  به  همه  طرفدار انتخابات  باشند.

من گمان  مى کنم که اگر انتخابات  نشود شايد برخى  از احزاب  اصلاً جرات  نکنند که به  افغانستان  برگردند.  من در  مورد برخى حتى همين را هم  گمان مى کنم  ولى نميخواهيم  که آنهادر تبعيد به سربرند.

بيايند به  افغانستان   و راهش  همينست که در فضاى  آرامو بدون  جنگ  و درگيرى  و تصادم  انتخابات  صورت  بگيرد،  مجلس منتخب  ساخته  شود هرکه ملت  بران  اعتماد کرد او حکومت را بسازد ما حکومتى را که در نتيجه  راى  اعتماد  اکثريت  ساخته نشود  نمى پذيريم، ديگران  بايد به  حق  خود  اکتفا  و قناعت  کنند. اګر  ملت بالاى  آنها  اعتماد نمى کند و راى  نمى دهد، حق  ندارند  که  مطالبه  يک  حکومت را بکنند، آنها چه کاره  هستند؟

چرا بايد بالاى  ملتى  بخواهند که  به  زور  تحميل  شوندکه  ملت آنها  را  نمى خواهند؟  اگر اين  نوع  حکومت را مردم  مى  پذيرفت بايد  نجيب  تره کى و امين  را مى پذيرفت. پس  ازين امکانى وجود ندارد که به  زور کى  بالاى  ملت  افغانستان  حکومت  کنند. امکانات آن براى  هميش  از بين  رفته است. به  هر صورت من مى توانم که عرض  کنم  که کسانى که با انتخابات  مخالفت مى کنند و به  اين  ترتيب  اعتبار اين  حکومت  مؤقت  را از بين  مى برندو  مسئوليت  اين  همه حوادث  بعدى متوجه  آنها  خواهد بود،  ما  نميخواهيم  که در درگيرى هاى  ناروا و ناجائز بمنظور کسب  قدرت  يک قطره  خون  برزمين  بريزد  ما  ميخواهيم  که ازين  برى الذمه  باشيم.   بخاطر  اتمام  حجت  اعلان  کرديم  که  انتخابات  شود  نتايج  انتخابات  را  تسليم  مى کنيم. ما  هميشه  متهم  بوديم  که حزب  انحصار  طلب است، حزب  منظم  است، افراد مسلح  بيشتر دارد،  سلاح  بيشتر بدست آورده ممکن است  پس  از  بيرون  رفتن قواى  روسى  و سقوط  حکومت نجيب  رقباى   سياسى خود را به  زور  قوه  و با  اعمال  قوه  سرکوب  کند و قدرت  را غصب  کند. و معلوم نيست که با  اين رقباى  سياسى خود پس از سقوط  حکومت  نجيب  چه  معامله  را مى کند.  ولى  فعلاً ما بر اين اصرار مى کنيم که بايد  انتخابات  صورت  بگيرد  در نتيجه  انتخابات  صورت بگيرد در نتيجه  انتخابات بالاى  هرکسى  که  ملت ما  اعتماد کرد ما حکومت  او  را  مى  پذيريم . ما  نميخواهيم  که  مسئله  انتقال  قدرت  پس از اين  از طريق  جنگ و درگيرى ها و برخوردها به خاطر کسب قدرت  گرفته  شود،  اين  از طريق  يک  حکومت  مؤقت   ممکن است. فعلاً  مردم  ما از همين  ناحيه  تشويش  دارندو که اگر حکومت  نجيب  سقوط بکند، قواى  روسى  از  افغانستان خارج   شود چه  کسى  حکومت  مى کند؟ اين  نزاع و کشمکش  ميان  مجاهدين  را  چطور  مى توانيم  حل  کنيم؟  چطور  مى توانيم  که  جلو برخورد هاى  مسلحانه را بگيريم؟ مردم  ازين  ناحيه تشويش  دارند فقط  ازين  طريق  ممکن است  که  تشويش  مردم را رفع  کرد که   ما يک  حکومت  مؤقت را داشته باشيم  که  ملت تاييد کند. داراى  اعتبار باشد  حکومت  نيرومند و قوى،  منتخب که  ملت  در ورايش  قرار داشته باشد.

از آن  پشتيبانى  کند، ما به  اينطور  يک حکومت  ضرورت  داريم. کسانيکه با  تاسيس  حکومت مؤقت  و اجراى  انتخابات  مخالفت  مى کنند،  مسئوليت  حوادث  بعدى متوجه آنها  خواهد بود.  ممکن  است احزاب  ضعيف که در بين  ملت  نفوذى ندارند از انتخابات به  اين دليل مى ترسند که  افشا مى  شوند  و شناخته  ميشوند که آنها درين  جهاد به  چه  پيمانه  مطرح  هستند به  اين ترتيب شايد  بساط  شان جمع  شود و از اين  ناحيه  تشويش  دارند.  ولى  آنها  متوجه  نيستند که اگر  انتخابات  صورت  نگيرد  انجام آنها وخيم تر است، خطرناک  تر است، آنها بايد اين را درک  کنند احکزاب  ضعيف  بايد  نسبت  به  همه طرفدار انتخابات باشند.

من  گمان  مى کنم که اگر انتخابات نشود شايد برخى از احزاب اصلاً  جرات  نکنند که  به  افغانستان برگردند. من  در  مورد برخى حتى  همين را هم  گمان  مى کنم  ولى  نميخواهيم  که آنها در تبعيد به  سربرند.

بيايند به  افغانستان و راهش  همينست که در فضاى آرام، بدون جنگ و درگيرى و تصادم  انتخابات  صورت  بگيرد،  مجلس  منتخب  ساخته  شود هرکه ملت  بر آن  اعتمادکرد او حکومت را بسازد ما حکومتى  را که در نتيجه  راى  اعتماد اکثريت  ساخته  نشود نمى پذيريم، ديگران  بايد به  حق  خود اکتفا و قناعت  کنند.  اگر ملت بالاى آنها اعتماد نمى کند و راى  نمى دهد.  حق  ندارند که مطالبه  يک  حکومت را بکنند، آنها چه  کاره هستند؟

چرا بايد  بالاى ملتى  بخواهند که  به  زور تحميل  شوند که  ملت آنها را  نمى خواهند؟  اگر  اين  نوع  حکومت را  مردم  مى پذيرفت بايد  نجيب  تره کى   و امين را  مى  پذيرفت. پس  ازين  امکانى  وجود ندارد که به  زور کسى  بالاى  ملت  افغانستان  حکومت  کنند.  امکانات آن براى  هميش  از بين  رفته است. به  هر صورت  من  مى توانم که  عرض کنم  که کسانى که با  انتخابات مخالفت   مى  کنند  و به  اين  ترتيب  اعتبار اين  حکومت   مؤقت را  از بين  مى برند،  مسئوليت  اين  همه حوادث  بعدى متوجه  آنها خواهد بود. ما  نميخواهيم  که در درگيرى  هاى  ناروا  و ناجائز  بمنظور  کسب  قدرت  يک  قطره  خون  برزمين  بريزد. ما ميخواهيم  که ازين برى الذمه  باشيم. بخاطر   اتمام  حجت  اعلان  کرديم که  انتخابات شود نتائج  انتخابات  را  تسليم  مى کنيم. ما هميشه  متهم  بوديم  که حزب  انحصار طلب  است، حزب  منظم   است، افراد مسلح  بيشتر دارد، سلاح   بيشتر بدست  آورده  ممکن است  پس  از بيرون  رفتن  قواى  روسى  و سقوط   حکومت  نجيب  رقباى  سياسى خود را به  زور قوه  و با  اعمال قوه  سرکوب کند و قدرت را غصب  کند. و  معلوم نيست که  با اين رقباى سياسى خود پس  از سقوط  حکومت  نجيب  چه معامله  را  مى کند. ولى   فعلاً  ما بر اين  اصرار  مى کنيم که بايد انتخابات  صورت  بگيرد در نتيجه انتخابات  بالاى  هرکسى  که  ملت  ما  اعتماد کرد ما  حکومت او را مى پذيريم.  ما نميخواهيم  که  مسئله  انتقال قدرت پس از اين  از طريق   اعمال  قوه  صورت  بگيرد.  از طريق  جنگ و درگيرى  صورت بگيرد . برعکس مى  خواهيم که پس  ازين  جلو کودتا ها براى  هميش  گرفته  شود پس ازين  امکان  آن   وجود نداشته  باشد که هر صاحب منصب  از   فرقه  پنج  تانک  را بکشد و قصر رياست   جمهورى را محاصره  کند بعد از طريق  راديو اعلان  کند که انقلاب آمد  و انقلاب آمد!! و پس  ازين  بايد  امکان  حکومت  هاى  کودتائى براى هميش از بين  برود بعد ازين  بايد حکومت هاى خاندانى هم  جلوش براى  هميش گرفته  شود چنانچه در سابق  بود که  سلطنت  و پادشاهى  بايد از پدر وجد به  نواسه اش  به  ميراث گذاشته شود. اگر  در فاميل  فرزندى  نيست دخترش هم  ميتواند پادشاه  شود و اين را در قانون  اساسى  هم بنويسند ولو به جرگه  هم  به  نفع  قانون اساسى  راى  بدهد.

پس  از اين  خاندان مشخص  بالاى  ملت  افغانستان  حکومت کرده  نتواند، يا قبيله  معينى نتواند حکومت کند. پس  کسى  نتواند  که  فلان  قبيله  معينى  مثل  گذشته  محمد زائى  يا  قبيله ديگرى  افغانستان  حکومت کند. در اسلام تصور حکومت  خاندانى نيست. اسلام  به  حکومت هاى  خاندانى موافق  نيست اگر  اسلام  به  حکومت  هاى خاندانى موافق  مى بود بايد پس  از رحلت  پيامبر عليه السلام  حضرت على کرم الله  وجګهه  خليفه  ميشد. و پس  از  وفات  حضرت ابوبکر صديق  (رض) فرزندش، بعد از وفات  حضرت  عمر (رض)  فرزندش  خليفه  ميشد،  ولى  آنها  قصداً  و  عمداً  متوجه  هستند راى  مى  گيرند،  مى گذارند براى  مردم ،  حضرت عمر (رض)  با صراحت  مى  گويد  که  فرزندم ميتواند در  مشوره  شريک باشد  ولى  نميتواند  که امير شود.

من  ميخواهم  که  اين  حق  به  امت و ملت  داده  شود  ملت   بالاى  هرکسيکه اعتماد  کرد او حکومت  بسازد  و بعد ازين  کسى  در نتيجه  سازش هاى  بين المللى هم  نتواند بالاى  ملت ما حکومت کند بايد انتخابات به  عنوان  يک  اصل پذيرفته  شود، از  نظر اسلام  اميرى که  به  او مردم  با طيب  خاطر و با  کمال آزادى  بيعت  نکند، يا  امير غاصب  است  و يا  هم جابر و با جبر مسلط  شده  و يا قدرت  را  غصب  کرده است. يا  کودتا نيست. و يا ميراثى  و خاندانيست.  با  زور  و جبر بالاى  مردم  مسلط  شده  است. اسلام  نه  حکومت  جابر را  مى پذيرد و نه هم غاصب. اميرى  را مى پذيرد  که  ملت  خود آنرا  انتخاب  کند و بعد  همۀ  ملت  برايش  دعا کند، يعنى  از طيب خاطر،  با طيب  خاطر  از صميم  قلب  ملت  او را پذيرفته  است. راضيست  و قانع  است، براى آن  دعا  مى کند پيامبر عليه السلام  اميرى  را  که   بهترين امرا  مى شمارد هميسنت. از نظر  اسلام  نه براى  حکومت  هاى جابر جاى  است  و نه هم براى  حکومت  هاى  غاصب.  ما  ميخواهيم  انتخابات  صورت  بگيرد و مردم با  طيب  خاطر، آزادانه  به  هرکسيکه  سرش  اعتماد کند با  او بيعت  کند  و پيرو به  عنوان  امير مسلمانها، زعيم وقائد  و خليفه  مسلمانها  شناخته  شود.

سوال :  آيا در  اتحاد هفت  گانه ياران ظاهرشاه  هستند و يا خير؟

جواب :  الحمدلله تاحال  بعضى  از  تنظيم  ها باوجود تعهدات سرى  که  در اين رابطه  دارند  کسى  يافت  نشده  که با  جرات در برابر  ملت  بايستد و بگويد که   من طرفدار اعاده  رژيم  شاهى و حکومت سابقه  هستم.  بخاطريکه  سابقه  او سخت  ننگين  است، شرم  آور است و هيچکس نميتواند که در مقابل  ملت اين را بگويد و بايستد که  ما  ميخواهيم  آن دور سابقه  را دو باره احيا  نمائيم   و اين  هم  لطف و عنايت  خداونديست. شايد  برخى از مردم  گمان  کنند که اگر  ظاهرشاه نميبود يک  مشکل  بزرگ ما حل  مى بود، ولى  من به  اين  عقيده  هستم که باوجود ظاهرشاه  خيلى از مشکلات  ما حل  شده. الحمدلله افرادى  ميتوانستند، مردم  ما را  فريب  بدهد آنها با  مواضع  ملمع  و رياکارانه  و  به  نحوى که  براى  مردم  ما هم تشخيص  آن دشوار و ګران  بود  تا اندازه  وجاهت و اعتبار هم  داشتند،  الحمدلله   آنها  همه در محورظاهرشاه   جمع  شدند او که داراى  سابقه  شرم   آور و ننگين  که  امکانات  اعاده اش  هم  محال،  با  او اين  چهره ها هم  افشاء شد، اينها  هم  اعتبار خود را در ملت  از دست دادند. اگر ظاهرشاه نميبود آنها حتماً  محور ديگرى  را براى  خود درست  مى کردند. شايد آن خطرناکتر مى بود. ممکن است داراى  وجاهتى بين  ملت  مى بود و مشکلات ما دو چند ميشد، ولى  ما  اکنون  مشکلى  نداريم.  به  دليل  اينکه  ملت  ما  نمى  پذيرند  حاضر  نيستند که آن  رژيم  سابقه را دو باره  بپذيرند ، به  اين  آماده  نيستند  اين  چهره  ها در پهلوى  اين  چهره  خبيث  و نا اهل  و بى  کفايت  که  امتحان  خود را به  ملت  داده بد نام  شد. پس  ظاهرشاه   مشکل  ما را  کمتر ساخته  او باعث  ايجاد مشکلى   براى ما نبوده  شما  مطمئن  باشيد که دلايل زيادى ديگرى  هم   وجود دارد که  به  وقت  و فرصت کافى  ضرورت  دارد که با  شرح  و تفسيرش  روى آن  بحث  شود. بهر صورت ... الحمدلله  اين  افرادى را که  هم  ميخواهد و با ظاهر شاه  تعهد دارند و ميخواهد  آنرا  برگردانند، محور ديگرى  براى  خود  ندارند و چهره  ديگرى  که اطراف   آن  جمع شوند، سراغ  ندارند خود شان  هم  داراى  آن  وجاهت و شهرت و اعتبارى  در ملت  نيستند که  پيش  شوند و ديگران  هم آنها را بپذيرند. ولى  او نه ديگر آن  جرئتى  را دارد که دو باره  به  افغانستان  بيايد و نه اين  کفايت و اهليت را دارد که مردم او را بپذيرد. نه  داراى  سابقه است که  ملت بار ديگرى  بالايش  اعتماد کند. باور کنيد که  حتى  قوماندانهاى اين  تنظيمهاى که متهم به طرفدارى از ظاهرشاه  هستند آنها  از آن  اظهار  برائت  مى نمايند.  من  يک  دوره  به  کندهار داشتم با  اکثر از قوماندانهاى کندهار ديديم  در بارۀ  قندهار تبليغات  زيادى هم به  اين  معنى  صورت  گرفته  است  که گويا  در آنجا  شايد طرفدار هاى  ظاهرشاه  بيشتر باشد، نفوذ بيشتر داشته باشد. بيشتر  مطرح  باشند، صداى امريکا و بى بى سى  هم  به  نفع  اين  ذهنيت  تبليغاتى را به  راه  انداخته، آنها  اين  ذهنيت  را ايجاد کردند، باور کنيد که  نسبت  به  همۀ ولايات  افغانستان  آنها درکندهار ضعيفتر هستند تاحدى که من از  وضع  کندهار مطمئن  هستم ديگر  از  هيچ  ولايتى از  وضعش  اينقدر راضى  نيستم.  آنها درکندهار قطعاً  مطرح  نيستند قطعاً  مطرح  نيستند اين  مبالغه   نيست  يکى از قوماندانهاى يکى  از تنظيمها در يک  جلسه برايم  گفت  که  من  درکندهار دو چيز را  نديده ام  يکى  قبر  هندو  و ديگرى جبهه  طرفدار ظاهرشاه  او  نام  يک  تنظيم  را  گرفت  که  يعنى  فلان  تنظيم  و  قبر هندو  را  من در کندهار  نديده  ام  من  گمان  مى  کردم  که  شايد آن  مبالغه  باشد ولى  اين  يک   حقيقت  است  الحمدلله  ما خيلى  نيروهاى  منظم  و موثر  درکندهار داريم  من  خاطره  يى  را که از سفر کندهار خود دارم  هرگز فراموش نخواهيم  کرد.  من  تاحدى از کندهار  مطمئن  هستم اين  که  اطمينان را نسبت  به  هيچ  ولايتى   ندارم.

در صوبه  بلوچستان  من به  کمپ ها رفته ام  خيلى  خيلى  موفق  بوده اند  الحمدلله  آنها از طريق کندهار  نميتوانند  بيايند من اينرا  تضمين مى کنم و اطمينان  ميدهم. از  هر راهى که اگر بيايند شايد  ممکن   باشد  ولى  از طريق کندهار آمده  نميتوانند  درحاليکه  توطئه  يى  را هم  روى دست گرفته  بودند، به  اشاره  روسها  به  ايماى  روسها به  اشتراک  روسها تحت  پلان  روسها  توطئه يى  روى دست  گرفته  شده  بود که  از طريق کندهار آنرا  پياده کنند ولى  الحمدلله   اين  توطئه  ديگر خنثى  شده. آن  توطئه در کندهار قابل  تطبيق نيست.

سوال :  سوال  ديگر اين  برادر محترم  ما اينست که  در صورت  به  موافقه  نرسيدن يک حکومت  جمعى  مجاهدين  و موافق  نبودن احزاب  با برگذارى انتخابات  پيش  از سقوط  رژيم  متزلزل نجيب  به  فکر  من آينده جهاد را  درگيرى و جنگهاى  شديد  تنظيمى  تعين  مى کند پيش  بينى  شوراى  ائتلاف  چگونه است؟

جواب :  من  هم برادر ها را  به  اين خطر متوجه  ساختيم  که بهتر است آينده جهاد را درگيرى  ها و جنگهاى  داخلى  تعين  نکند و اين را  قبلاً در نتيجۀ  انتخابات  تعين  کنيم . ولى  متاسفانه  که برخى  از  دوستهاى  ما يا اين مصلحت بزرگ  را  نمى  توانند درک  کنند و يا  اصلاً  از انتخابات  بيم  دارند، گمان  مى کنند که در نتيجه  انتخابات  افشاء  مى شوند ، رسوا مى شوند و دنيا آنها را  مى  شناسد که درين جهاد و در پين  ملت آنها تا چه  حدى   مطرح  بوده اند. به  اين  خاطر  از  انتخابات  مى ترسند و بيم  دارند.  من براى  جلوگيرى  از درگيرى  هاى داخلى  آينده  راه  ديگرى  جز توصل  به انتخابات  و تشکيل  يک حکومت  مؤقت  نمى بينم، به  اين  خاطر  به  انتخابات  اصرار  دارم  به  گمان  من  اين  بزرگترين  خيانت  خواهد  بود که  کسى  بخاطر  مصالح  تنگ  نظرانه  حزبى  خود ملت را به  اين  خطر  مواجه  بسازد.

نسبت  به  اين  آينده  خطرناک  بى  اعتنائى  را مرتکب شوند و آنها بهره را هم  از آن نخواهند برد. جاى  و وضع  براى  اين گونه  احزاب  خيلى  وخيمتر است. احزاب  نيرومند  و منظم با جنگ  هم  ميتوانند  موجوديت خود را  حفظ  کنند،  آنها  در نتيجه  جنگ  آسانتر  ميتوانند مشکل خود را با ديگران  حل  کنند  کسانيکه  با  روسها  توانسته اند  بجنگند،  با  ديگران  هم  ميتوانند بجنگند  اگر  به  جنگ   مجبور  شدند و بالاى  شان  تحميل  شد. طوريکه  در برابر  روسها  توانستند مقاومت کند و آنها را به  عقب  بزنند،  ديگرى   را هم  که به اين  دل  خوش  کند و جرئت  کند و  يا آنها  را به  جنگ   وادار بسازد و جنگ  را بالاى آنها  تحميل  کند بايد  اين  انتظار  را  داشته باشند  ما نمى  خواهيم  جنگ  کنيم، ما  ميخواهيم  که  انتخابات  صورت بگيرد، حال  تصميم  مربوط  به  ديگرانست.

از جنگ نمى ترسيم  ولى  نميخواهيم  و با تمام  نيروى خود کوشش مى کنيم  که آينده  جهاد را درگيرى هاى  داخلى تعين  نکند. از حالا  انتخابات صورت بگيرد و در نتيجه  انتخابات  يک  شوراى  منتخب تاسيس  شود.

سوال :  برادر ديگر ما محترم عبدالرحيم  سوال  کرده اند که  اميدواريم  معلومات  دهيد که فعلاً  درين  شرايط  حساس  که پيروزى مجاهدين هم نزديک است، وضع  اتحاد چگونه  بوده، برادران  بزرگ  امراى  تنظيمها تا چه  اندازه  باهم  همنظر بوده اند ، در حاليکه  بعد از بازگشت جهاد مسلحانه از ولايت کندهار درکويته توطئه براى  شما گرفته   بودند که اين کار از طرف  عمال ظاهرشاه و دولت کابل  بوده  درحاليکه  چهره اين  غلامان  حلقه بگوش  نمايان بوده، فعلاً برخورد  شما در شورا با چنين نوع  اشخاص  چگونه  است و در آينده در صورت  پيروزى تان با  چنين  اشخاصى که  حتى از موضع  گرفتن در مقابل شما دريغ  ننموده  چگونه  خواهد بود؟

جواب :  متاسفانه اين  موضوع  غلط منعکس  شده است  که  گويا در کمپ  جنگل  پيرعلى زائى  کسانى مانع  جلسه  ما شد، ما جلسه خيلى  پرشکوه  و منظم  و طولانى  درکمپ  جنگل پيرعلى زائى  داشتيم.  يگانه  کمپيست در همۀ   صوبه  بلوچستان  که طرفدار هاى ظاهرشاه به آن  اميدى  دارند و در آنجا يکتعداد عناصريکه  درين رابطه  تپ  و تلاش مى کنندبه سر مى برند آنها  گفته  بودند که درين کمپ  ما کسى  را نمى گذاريم که عليه ظاهر شاه  جلسه  را دائر کنند ما  گفتيم  که ببينيم که آنها مانع  جلسه  ما شده مى توانند يانه؟ ما  تصميم  گرفتيم  که درين  کمپ  جلسه  راداشته باشيم  جلسه  ما ساعت هشت  شروع شد و تا ساعت دوازده ونيم  ظهر  دوام  کرده و ساعت  يک   محل  جلسه  را برادرها ترک  گفته  اند. آنها  خواستند هنگامه را ايجاد کنند.  عدۀ  از افراد را جمع  کردند دريک  نقطۀ به  فاصله  يک  ونيم  کيلومتر دورتر از جلسه  تعداد آنها به  شصت، هفتاد نفر بالغ  مى شد. که اکثر شان  را اطفال خورد تشکيل  داده بودند. در آنجا  بيرقى  را بلند نموده بودند عدۀ  از  افراد را بسوى ما فرستادند و گفتند که  وقتى ما بسوى  جلسه  مى رفتيم که بخاطر خدا  درينجا درگيرى  مى شود شما ازين  جلسه صرف  نظر  کنيد ديگر  هر امر و خدمتى که باشد ما به  چشم سر قبول  داريم  مگر  اين جلسه را به  تعويق  بياندازيد. ما به  آنها جواب  رد  داديم  که حتماً  درينجا  جلسه مى شود و ما ببينيم  چه کسانى جرات  مى کنند که جلسه   ما را مختل مى کنند.   چطور آنرا مختل  مى  سازند. ما جلسه  خود را دائر  کرديم.  آنها دور از جلسه  به  فاصله  يک  ونيم  کيلومتر ميخواستند  از آنجا  مزاحمت  بکنند، ما جلسه  خيلى  موفقى  داشتيم در آنجا من  در آن جلسه اعلان  کردم  که  من  مى  فهمم   درينجا چه کسانى ميخواست مزاحمت راايجاد بکند. يا  او مى آيد و درينجا و درين  کمپ  خط  بينى   مى کشد و يا ما برايش  گوشمالى  مى دهيم. انشاء الله  گوشمالى مناسب  و مسئول  آن  دفترى که آن  توطئه  را چيده بود  تيلفون  کرد و گفت  که ما از آن اظهار برائت  مى کنيم و ما اين کار را نکرده ايم  و هرگز  نخواهم کرد.  ما احترام داريم و امثال اينها، عده  زيادى ديگرى هم  نيز گفتند ما اينکار را نکرده ايم  تعداد زيادى از ملک ها از همان  کمپ آمده  اند  و گفتند که ما بدون  قيد و شرط  با حزب  تعهد مى کنيم و حاضر هستيم که درين   کمپ جلسه ديگرى را بگذاريم و ما دعوت مى کنيم و ترتيبات  جلسه را  ما مى گيريم و مصارف جلسه را ما  به  عهده  مى گيريم، افراد خيلى  سرشناس آنها باور کنيد که در اثناى  همان  جلسه   قوماندانهاى  سائر احزاب  آمده  اند  به  يکى از برادرهاى ما قرآن  و اشفيع  کرده اند  که مارا  اجازه بدهيد که ما با  اين  مردم  حساب  خود را  تصفيه  بکنيم. شما فقط اجازه  بدهيد و ما ميدانيم که چه  کنيم به  همراى  شان. ما براى شان  اجازه  نداديم.

متاسفانه  که  بى بى  سى  و صداى امريکا اين  مسئله  را طورى  منعکس کرد که گويا مانع  جلسه ما شده  و مليشه  مداخله  کرده اند  و مانع درگيرى  شدند و نگذاشتند  که آنها در آنجا جلسه  کنند.  ما ترتيباتى را گرفتيم  که درين  روزها جلسه  ديگرى  در همين کمپ  داشته باشيم  جلسه  دوم  باشد و اين  جلسه را هم کسانى دائر کنند که متهم به طرفدارى از ظاهرشاه  بودند و درين  رابطه هم نشاط  و تحرک و فعاليت هاى هم داشتند آنها درين  جلسه اعلان  مى کنند که  آنها  اشتباه  کرده  بودند و پس  ازين  با  حزب  بدون قيد و شرط  تعهد مى کنند و تمام آن افراديکه   به  اطمينان  آنها در آنجا  جلسه  داشتند  آنها  جلسه ديگرى را خود شان مى گذارند و پس از همين حرکت  عادى  هم  کار آنها تعداد زيادى  از مردم آمده اند و با حزب اسلامى  تعهد کرده اند، در حاليکه ما تا حال  اين  مسئله را  عادى تلقى  مى کرديم حالا  ما  فهميديم که مسئله  از چه قرار است، اقوام  دوست با  همه  قوماندانهاى همه  تنظيمها  آمده  اند  و با حزب  بيعت  کرده اند و با حزب  تعهد کرده اند.

ما مى شناسيم کسانى را که در خفا توطئه  هاى را  روى دست دارند با  دشمن سازش مى کنند. با  روسها  سازش مى کنند با نجيب  تفاهم  دارندو  حتى احزابى  را که با روسها  به  اين توافق  رسيده اند که هرگاه  پوسته مليشه  تحت  فشار مجاهدين قرار گرفت بايد بيرق آن  تنظيم  را بلند کند. و آن  تنظيم  برايش  امان  بډهد. در کندهار توطئه  يى را روى دست داشتند که  جنگ  را به  تعويق  بياندازند  والى کندهار به آنها  انظمام  خود را  اعلان بکند بعددر آنجا لويه جرگه  دائر  شود و لويه جرگه ظاهرشاه   را دعوت  بکند و اين به اشاره  و به  موافقه  حکومت  نجيب و روسها صورت گرفته  بود  چندين ماه آنها  توانستند تا جنگ  را به  تعويق  بياندازند.  ولى  ما  تصميم  گرفتيم  که  سپين بولدک  را در نتيجه  جنگ آزاد  بسازيم  الحمدلله  سپين  بولدک  آزاد شد بالاى  کندهار حملات  مجاهدين  آغاز شد و فتوحات  بزرگ   که  در تاريخ  قندهار سابقه  ندارد نصيب  مجاهدين  شد.  فعلاً  کمتر  از يک  درصد از کندهار در دست حکومت  نجيب است و بيشتر از (٩٩) فيصد کندهار به  دست مجاهدين  است و قوماندانهاى کندهار  با من  تعهد کردند که نه  حکومت  ائتلافى  را مى پذيرند،  نه  حکومت  بى طرف  را قبول  دارند.  نه  لويه جرگه   را قبول  دارند.  انتخابات  را مى  خواهند.  حکومت مجاهدين حکومت اسلامى  بدست   مجاهدين  را مى خواهند،  و به  چيز ديگرى  بجز از يک  حکومت  اسلامى بدست  مجاهدين  راضى  نخواهند شد همۀ آن  قوماندانها  با  من  روى  اين چند مطلب  تعهد کرده اند.

وضع  اتحاد  مثل  سابق است  و در آن  تغيرات خاصى  ايجاد نشده  و ما ميخواهيم  که  وضع  اتحاد بهتر شود. سوء تفاهمات رفع  شود.  همه را قانع  بسازيم که چرا  تصميم  نگيرند، به  دليل  اينکه  تصميم  چرا  نتائجش  وخيم  و خطرناک  است.  به  سازش  ها  متوصل  نشوند، به  دليل  اينکه  کسانيکه  سازش کرده اند  نتائج  خوبى  را بدست نياورده اند. بهتر  اينست که در فضاى  برادرى و تفاهم   و به  توافق  هم  در  مورد آينده    افغانستان  تصميم   بگيريم ،  انتخابات  راه  واحديست  که  ما  ميتوانيم  مشکل  خود را  حل  کنيم  و راه  ديگرى  را  انتخاب  نکنند.  اگر  توانستيم که  همه را به  اين  قانع  بسازيم  ما پيروزى  بزرگى را بدست   آورده ايم  ورنه  مسئوليتش  بدوش  کسانى  خواهد  بود که  با  اين  مخالفت مى کنند.

سوال :  برادر ديگرى  سوال  کرده اند که آيا  با آمدن  حکومت  بى  نظير  و امثال  آن  در پاکستان  موقف  دولت  پاکستان  در قبال  مجاهدين  چه  خواهد  بود؟

جواب :  من  مطمئن  هستم  که  انشاء الله  اول آنکه  حکومتى نخواهد آمد که  مردم  تشخيص  داده  باشند  که  آنها با  قضيه  جهاد  افغانستان  موافق   نيستند برعکس  مخالفت  مى کنندو  به  دليل اينکه  ملت  پاکستان  چگونه  به  اين  نوع  حکومتى راى  خواهد داده؟  برداشت  من اينست که  انشاء الله  هر نوع   حکومتى که بيايد  پاليسى  موجوده را اعمال  خواهد کرد و در آن  تغيرى  نخواهد آورد.  اين  پاليسى  موجوده  مصالح  پاکستان را  تامين  ميکند. تاييد  از جهاد  افغانستان به  معنى تاييد از سالميت پاکستان استقلال  و تماميت  ارضى  پاکستان و مصلحت بزرگ  پاکستان  است.

اگر  مجاهدين  روسها را به  عقب  نمى  زدند  پاکستان مجبور  بود در بلوچستان  و صوبه  سرحد بجنگند براى  پاکستان  خيلى  دشوار  است که  ميان دو ابرقدرت  روس و هند موجوديت خود را  حفظ  بکند کسانيکه محب  وطن  اند و وطن  خواه  اند در پاکستان آنها اهميت  جهاد افغانستان را بخوبى درک  مى  کنند و من  متيقن هستم که  انشاء الله  هرگز در پاکستان  حکومت  نخواهد آمد و مردم  چنين  حکومتى را  نخواهند پذيرفت  که  آنها با  جهاد  افغانستان  دشمنى  بورزند و در سياست  موجوده  پاکستان  در رابطه با  قضيه افغانستان تغير اساسى  و پنيادى را بوجود بياورند. ازين  ناحيه  تشويش  نداشته  باشيد و اين تبليغات  هم صورت مى گرفت  که با شهادت  ضياء الحق  معلوم  نيست که چه  تغيراتى بزرگى  در سياست حکومت  پاکستان  در رابطه  با  قضيه  افغانستان  خاصتاً در رابطه  با  حزب  اسلامى  رونما  شود  ولى  هيچ  تغيرى  نيامد و وضع  به  همان  شکل  است و به  ما اطمينان داده  شده که تا آخرين  قطره خون خود با  شما  هستيم، به  همين  الفاظ  به  ما  اطمينان  داده  شده ازين ناحيه  برادر ها تشويش نداشته باشيد ما بخدا  تکيه  کرده ايم  اتکا و اتکال  ما به  خداست  به  سوى خدا رفته ايم  به  اميد خدا  بر آمده ايم  بخاطر  خدا کمر بسته ايم. خدا براى  ما کافيست (حسبناالله  و نعم الوکيل  و من  يتوکل  على الله  فهو حسبه )  خداوند مالک  همه چيز است اگر به  سه ونيم  مليون مهاجر ما در پاکستان  پناه  داده  شده خداوند پناه داده  و اين  زمينه را  خداوند  فراهم  نموده است.  ممکن  نيست که کسى  در راه  خدا  کمر همت ببندد و بر خدا  تکيه  و اعتماد کند و خداوند  او را تنها بگذارد و مشکلات  او را حل  نکند ازين  ناحيه  هيچ  تشويش  نداشته  باشيد. خداوند (جل على شانه) براى  ما  کافيست.

سوال : زمونږ  بل  ورور پوښتنه کړى چى د چارو لپاره  چى  کوم  وروڼه  مقرر شوى او يا مقرريږى اکثراً پخپله  غوښتنه  او يا د ځينو  خصوصى ارتباطاتو په  لړ کى مقرر شوى   پدى  هکله  هيڅ  داسى  تنظيم   نشته چى کار اهل کار او داسى  چاته چى  پخپله  يى  غوښتنه  نه کوى ورته وسپارى.   حال  دا چى  الله  جل  على  شانه  له  هغه  چا سره  چى  خپله  د کار غوښتنه  کوى امداد  نکوى  پدى  هکله  خپله  تنظيم  سره  کوم پروگرام  شته او کنه؟  زمونږ  اطمينان  په  خاطر څه  وواياست  او ډاډ  راکړى  چى  مشران  وروڼه  خبر دى او که نه؟

دوهم  سوال  دادى  چى  د مادياتو  مقابله  داسى  جرات کار ندى  چى  سبا  د عبورى  حکومت د مامورينو معاش  په  هکله  ګڼ  شمير  آوازى  اوريدل  کيږى  چى  به  د يوه  مامور معاش کم  تر کمه  دوه نيم  زړه  وى،  په  دى  کى  به  د جهاد  تنظيمونو وضعه  څنګه  شى؟

ځواب : دا  ناروا دى چى  څوک  دى  پخپله  کار  وغواړى  او يو مقام وغواړى  او ځان  ته  وظيفه  وغواړى   او رښتيا  خبره  ده  چى  پيامپر  عليه السلام   فرمايى  چى چا  ځان  ته  کار  وغوښته  نو الله  جل على شانه   له  هغه  نه  اظهار د برائت  کوى او  هغه  خپل  نفس  ته  حواله  کوى او چى  چا ونه غوښتلو  او کار  ورته  وسپارلى  شو  خداى  پاک  د  هغه  د مرستى  لپاره  ملک  راليږى.

دا ښه  خبره  نده چى  څوک  د مقام  او منصب  مطالبه  وکړى،  په  دى  کى چى  يو څوک  خپل  استعداد او  کفايت  تنظيم  ته  وړاندى  کړى  څه  اشکال  نشته  خو داسى  چى  اصرار  ونکړى،  واسطى  او سفارش  ونکړى  او  تنظيم   ته  موقع  ورکړى  چى  هغه  پخپله فيصله وکړى  پدى  کى  هم  څه  جرم  نشته  که  څوک  ولاړشى  او  تنظيم  ته  خپل  مشکلات  ووايى  چى  زما  د مشکلاتو دحل  کولو  لپاره  څه  مرسته  وکړى او دا ناروا  دى چى  څوک  واسطى  وکړى.  هلى ځلى  وکړى  او بيا  تر خپل استعداد  او کفايت  نه  هم د اوچت کار مطالبه  وکړى.  هغه څوک  چى  په  آخرت  باور لرى او په  دى   يى يقين   دى چى  دخداى  په وړاندى  ودريږى د امانتونو حساب  به  ورکوى،  د خپلو تصرفاتو په  هکله  به  ورته پوښتنه  کيږى  او دا  اختيار او صلاحيت   او څه  امانتونه    چى دده  په  لاس   کى  دى  هغه  الهى  امانت  دى  د هغه  پوښتنه  کيږى.  هغه له  دى  ويريږى   چى  يو  منصب  دى  وغواړى   او د امانتونو  امين  دى  وگڼلى شى، هغه  له  دينه  ډډه  کوى.   له چا سره  چى  د آخرت خيال  نشته. د  خداى  له  محاسبى  نه  ويره  نلرى، د خداى  په  وړاندى  په ودريدلو  باندى  يقين  نلرى  او   يا د هغه  يقين  ضعيف  دى  او يا له  شکوکو  او شبهاتو سره  ملگرى  دى  او يا غلط  پوه  شوى.  هغه  به  ددى  خبرى   هڅه کوى  او بيا به  واسطى  کوى. زما  اميد دادى چى  ورونه  په  کلکه  له  دينه ډډه  وکړى  او مونږ  هم  هميشه  په  دى  کوشش  کى  يو چى  کار اهل ته  وسپارو  او افرادوته   د هغوى  د مطالبى  په اساس کار  ونه  سپارل  شى  بلکى  د هغه  سابقه  وګورو کفايت  او استعداد يى  ګورو. زما  له ټولو اداراتونه  هم دا غوښتنه  ده. هميشه په  دى  خبرى  باندى  اصرار کوو  چى  بايد کار اهل  ته  وسپارل شى.  امين  او هغه  کسان  چى  ديوه کار د سرته رسولو  استعداد  او توان  لرى  هغه  ته بايد کار وسپارل  شى  له  دى  نه  ماسوا  چى  څوک   د بل   څه  په  وجه  کار چاته  سپارى  دا  خيانت  دى. پيامبر (عليه السلام)  فرمايى ( چى  څوک د مسلمانانو  ديوه کار متولى شو او هغه په  مسلمانانو دغسى  يو څوک  وټاکه   چى  تر هغه  نه اهل  کس  په  مسلمانانو  کى موجود وى يقيناً   چى هغه  له  خداى  سره  او له پيامبر او ټولو مسلمانانو سره  خيانت   وکړ له  خداى  او پيامبر او ټولو  مسلمانانو سره  خيانت دى. چى  څوک  د واسطى  په  اساس، د سفارش،  د رقابت  او رفاقت  په  اساس  يو نا  اهل  کس  پر يوه  کار  وګمارى  په  داسى حال کى چى  تر هغه  نه  اهل  او مستعد کس  موجود وى. دا يو ستر او لوى  خيانت  دى.  لدى  نه به  په  کلکه  سره  ډډه  کوى.

د مؤقت  حکومت  د مامورينو د توظيف په  هکله  مو هغه  بله  ورځ  په  شورا کى  بحث  وکړ او هغوى  نه  مو  وويل  چى  هيڅوک   حق  نلرى  چى  دلته  مامورين  توظيف کړى  او هغه  ته  معاشات  ورکړى،  ځکه  دا حکومت د داخل  لپاره  جوړ شوى. د پيښور  لپاره  ندى   جوړ شوى  دلته  به  د موقت  حکومت  په  نامه  څوک  دفترونه  جوړولاى  شى، نه  مامورين  استخدامولاى  شى  او  نه ورته  معاش  ورکولاى  شى  دا حکومت   مونږ د داخل  لپاره  جوړ کړى  دا جلاى وطن  حکومت  ندى  پدى  خاطر په  لومړيو  ورځو کى مونږ  هيئاتونه   داخل  نه  وليږل، چى  عملاً   ددى  حکومت  د تاسيس  لپاره  ځاى  او مرکز  انتخاب  کړى  موږ دا حکومت  د پيښور  لپاره  ندى  جوړ کړى، چى  زمونږ  صدراعظم  صاحب   او  وزيران    په پيښور  کى  چکرى  ووهى  او دلته  حکومت  جوړ  کړى.  دا جلاى  وطن  حکومت  ندى، دا  ددى  لپاره  جوړ  شوى چى  عملاً  به  د نجيب  د حکومت ځاى  نيسى  او په  داخل  کى  به  تاسيسيږى . موږ  هغه بله  ورځ  وويل  چى  نه څوک  مامور استخدامولاى شى او نه  هم  دا حکومت  له بهر نه  کومکونه  جلبولاى  شى او دا حکومت  ددى  لپاره  ندى  جوړ شوى  چى د احزابو  ځاى  ونيسى  د احزابو  مشران  ددى  حکومت  په سرکى  واقع  دى  د همدى  لپاره  مونږ دا د مشرانو په  شمول  د رهبرى  شورا جوړه  کړى.  او حکومت  له  هغه  نه  را لاندى دى.  احزاب  په  خپل  حال  پاتى  دى  ، کومکونه   به  هم  له  احزابو  سره  کيږى. د جهاد   تنظيم  او رهبرى  د احزابو کار دى د حکومت  کار ندى.  ددى  لپاره  چى  د سبا  ورځى   خلا را پيدا  نشى. د نجيب  د حکومت  له  سقوط  نه  پس  مونږ  حيران  نه  يو  چى  څوک  به  حکومت  کوى او په  خپلو  منځونو کى   په  څه  توافق  وکړو؟  تيار به  مو يو حکومت  جوړوى  ملت  به  مطمئن   کړو او پخپلو منځونو کى  به  هم  سره  متفق  شوى  يو.

دا ددى  لپاره  جوړ شوى .  ددى  لپاره  ندى  جوړ شوى  چى  دا  د احزابو ځاى  ونيسى  او په  پيښور کى حکومت  وکړى.  نو په  دى  باندى  بحث  شوى  دى او انشاء الله  اميد دى چى  په  دى  باندى  نور مزيد بحث  هم  وشى.  دغه  مامورينوته  احزاب  معاش  ورکوى  دوه ځايه  به  معاش  نه اخلى  او دا  مامورين  چى حکومت  ته  معرفى  شوى ، په  تنظيمونو کى هر يو ځانته کار لرى او دا حکومت  صرف  ديوه  تيار شى  لپاره  لکه  يو تيار  چوکاټ جوړ کړى چى د نجيب  د حکومت  ځاى  ونيسى.  څنګه  چى د نجيب  حکومت  سقوط   وکړى دا حکومت به  ئى ځاى  ونيسى. خو دا په  دى  شرط  چى اول  به  منتخبه  شورا جوړيږى.

دى  حکومت ته به د اعتماد رايه  ورکوى او له  هغه  نه  بعد به  د نجيب  د حکومت ځاى  نيسى ، له هغه نه د مخه نه.

سوال :  يکى از برادران  پرسيده  اند که  بعد از پيروزى اسلام  در افغانستان  جهاد مجاهدين   راه  حق  تا چه  وقت ادامه خواهد کرد؟

جواب :  جواب  اين  واضح  است ، تا روزيکه  نماز ميخوانى، جهاد هم مى کنى و تا روزيکه  زنده  هستيد جهاد ادامه  دارد.

جهاد تا  قيام قيامت ادامه دارد. جهاد وجيبه  مؤقتى  نيست که  مرتبط  به  وقت  باشد و پيامبر (عليه السلام)  مى فرمايد که  جهاد تا قيام  قيامت ادامه دارد من به  اين  جواب مختصر اکتفا مى کنم.

يو بل ورور  پوښتنه کړى:

سوال :  غنيمت مال او مال  فى راته  تشريح  کړى. مؤقتى حکومت  ته مشران  څومره په  صداقت  کى  دى؟

ځواب :  د مال  فى  او مال  غنيمت په  هکله  به  دلته وضاحت شوى وى، زه  په  مختصر  ډول  وايم  چى  مال  غنيمت هغه  دى  چى  له  کافرانو  څخه د جنګ   په  نتيجه  کى  تر لاسه  شى.  له  کافرو او محاربو  قوتونونه  چى د جنگ  په جريان کى څه  ترلاسه  کيږى  هغه  ته  د غنيمت مال  وايى.

د هغه حکم هم پرون  تاسى ته  تشريح  شو چى  په  پنځو  برخو ويشل  کيږى څلور په  مجاهدين  او يوه  هم  اسلامى  حکومت ته  سپارل  کيږى.  خو هغه د امير حق  نه  دى  پلکى  بيرته  به ئى  ددغو مجاهدينو پر عمومى  مصالحو باندى  مصرفوى او مال  فى  هغه  مال  ته  وايى  چى  د جنګ  نه پرته  د مجاهدينو لاسته  ولويږى په  هغه  کى  به  دمسلمانانو امير تصرف  کوى او په  عمومى  مصالحو  کى  به  له  هغه  نه استفاده کيږى. هغه  به  د غنيمت  په  توګه  نه ويشل  کيږو او انفال  عامه اصطلاح  ده. د غنيمت  مال  ته  انفال  ويل  شوى  دى  په  دى  خاطر چى  د مسلمان  اصلى  هدف  د جنګ  په  جريان  کى  د خداى  رضا حاصلول او خپل  دينى  واجب او مسئوليت  ترسره  کول  دى.  د جنګ   په  جريان  کى چى  هغه  څه  ترلاسه کوى دا يو فرعى او ضمنى شى دى  په  دى خاطر  هغه  ته  انفال  يعنى  اضافى شى  ويل  شوى  دى.

دا په  دواړو  کى  کيداى شى  چى  استعمال  شى  هم  په  غنيمت او هم په  فى  کى ، ځکه  دا د غنيمت بل  نوم  دى، څه  چى د جنگ  په  جريان  کى  ترلاسه  کيږى  هغه د مسلمان  هدف او مقصد نه  دى، دا يو  ضمنى او اضافى   شى  دى  چى  د هغه  په  لاس  کى  لويدل او په  لاس ورغلى،  په  دى  خاطر هم  قرآن  عظيم  الشان  هغه  ته  انفال  وايى  ((يستلو نک  عن الانفال  قل  الانفال  لله  و رسوله  فاتقوالله  و اصلحوا ذات بينکم ))  د انفالو په هکله له  تانه  تپوس  کيږى  همدغه څه  چى  مجاهدين  ترلاسه  کوى.  ددغه  په  هکله له  تانه  تپوس  کوى چى  ددى  په  هکله  څه  معامله  وکړى؟ چى  اصلاً دا د خداى  او پيامبر ده.  په  دى کى  بايد  دخداى او د پيامبر حکم  ته  منتظر پاتى  شو.  په  دى باندى  کشمکش  ونه کړى. (فاتقوالله  واصلحوا ذات  بينکم)  له  خداى  نه  وويريږى  او خپل  ذات البينى  تعلقات  ښه کړى  او مبادا چى  غنيمت ددى باعث  شى  ستاسى  ترمينځ  اختلاف  کرکه، دښمنى ، او نزاع او کشمکش  را پيدا شى. دا په   اصل  کى  دخداى  او د پيامبر دى، د مؤقتى  حکومت  په  هکله  بايد ووايو  چى  اصلاً  دا يو ضرورت  وو، د ضرورت  په  خاطر دا  حکومت   جوړ شو. په  دى خاطر  چى  سبا  د نجيب، حکومت دنسکوريدلو نه پس  په  افغانستان  کى څه  خلا پاتى  نشى د مجاهدينو ترمينځ  د قدرت دلاسته راوړلو لپاره  نزاع  او کشمکش   پيل  نشى، دا حکومت  مونږ جوړ کړ  متاسفانه  چى  ځينى  کسان ددى حکومت  په  نسبت  څه   ملاحظات  لرى. او قانع  ندى او ځينى  نور وايى  چى دا حکومت بايد راى  اعتماد ترلاسه  کړى.  زمونږ موقف  داده  چى مونږ  يوازى  حکومت   ندى  جوړ کړى.  مونږ  د مجاهدينو  مؤقت   دولت  جوړ کړى، په دى کى به  يوه  منتخبه   شورا وى،  يو حکومت  دى او يوه  رهبرى  شورا ده. رهبرى   شورا د اوو تنظيمونو له مشرانونه جوړه  شوى، مؤقت حکومت جوړ شو  ددى ترڅنګ  مو دا فيصله  کړى  وه  چى انتخابات به کيږى او منتخبه او مقتدره  شورا به  جوړيږى  او ټول  اختيارات او صلاحيت به  ددى  شورا  په لاس  کى  وى. خو ځينى تنظيمونه   له  انتخاباتونه ځان په شاکوى او هغه ځنډه وى او آماده  نه دى چى  انتخابات  ژر تر ژره ترسره شى او منتخبه  شورا جوړه شى . هغه کسان چى  د انتخاباتو مخالفت  کوى  په اصل کى دا  مؤقت حکومت  هم  ختموى، ټول  هغه کسان چى په صريحو الفاظو کى مخالفت  کوى  يا  انتخابات  ځنډه وى او  له  انتخاباتو  سره مخالفت  کوى، يا ديته  تيار ندى چى  يوه  منتخبه  شورا جوړه شى. دا  ټول غواړى  چى  دا مؤقت  حکومت دى منحل  شى مونږ  غواړو چى دا مؤقت   حکومت دى منحل  شى مونږ غواړو چى  دا مؤقت  حکومت  دى په  خپل  سال  هم  پاتى  وى او انتخابات   دى هم تر سره شى او منتخبه  شورا دى جوړه  شى . بيا دى دغه  منتخبه  شورا د دغه حکومت  په  باره  کى  فيصله  وکړى  چى د اعتماد رايه ورکوى. په  هغه کى تجديد نظر کوى، نوى حکومت جوړوى  او يا په  هغه  کى څه  تبديلى  راولى، دا د همغى باصلاحيته  او مقتدرى شورا کار دى.

پوښتنه : دلته يوه  ورور سوال کړى چى نن سبا چى کوم  فتوحات  کيږى او جريان لرى  دا د مجاهدينو برکت او د خداى نصرت دى خو چى کوم وخت نوى موټر راشى  هغه  د دفتر د مامورينو صاحبانو يا د کميټى د رئيس صاحب  تر پښو لاندى وى، د مجاهدينو تر پښو لاندى موټر وى  پريږده  چى څوک ورته په  دفتر کى  ستړى  مشى  هم  نه کوى او ته چى کوم  کار د جهاد په  رابطه  وى هغه  سم خلاصوى. هيله  منديم چى  په  دى  هکله  څه  معلومات راکړى؟

ځواب : ګومان  کوم چى تا هم د موټر عريضه کړى  ده  او نه دى درکړ شوى او (د برخوالو خندا) ښه ... که  مسئاله   له دى قرار نه وى چى  ددفتر مامور په  مجاهد اعتراض  وکړى  چى  وسائل ټول هغه  ته  ورکول کيږى، امکانات  ټول د هغه په  اختيار کى  دى، د کرائى  او د سفريى  په  نامه او د اعاشى او اباطى  په  نامه  او چى دا څه  امکانات  حزب  لرى دا ټول  هغه  ته سپارل کيږى، د دفتر مامورين  په  دى  باندى اعتراض  وکړى،  د سنګر مجاهد په  دى  باندى اعتراض  وکړى  چى  دلته  د دفتر مامور تر پکى  لاندى  ناست  دى او آرام  او آسوده  په  موټر کى ځى  او راځى  يا په  بسونو کى ځى يا د خپل  دفتر په  موټرونو کى ځى  نو له  دى نه به  يوه  انتها ناپذيره د کشمکش  سلسله  پيل  کيږى. مونږ  په  دفتر کى چوکى  ته  هم ضرورت  لرو پکى  ته  هم ضرورت لرو او موټر ته  هم ضرورت  لرو او دا کسان  چى  په  دفتر کى  کار کوى دا دسنگر په  خدمت کى دى او د مجاهد  په  خدمت کى دى.  او  مونم  په  سنګرونو  کى وسلوته ضرورت لرو د څو ميله  وسلى  قيمت تر يو موټرنه اوچت  دى. هغه  قوماندان په  لسهاوو او سلهاوو ميله  وسله لاسته راوړى. ولى د دفتر مامور په  دى باندى  قانع  ده  چى دا  امکانات  ټول قوماندان او مجاهد ته سپارل  کيږى.

زمونږ  په سلو کى  شايد پنځه  نوى امکانات په  جبهه او په سنګر مصرف  شى او  زه  يقين  لرم چى  پنځه  فيصده  يى هم  دلته مصرف  نشى، دا پنځه  نوى په  سلو کى  په سنګر باندى مصرفيږى، اوس  به  مامور خامخا په  دى باندى  انتقاد کوى چى  ولى دا ټول  امکانات، دا وسايل، دا ټول  صرف د قوماندان  په لاس  کى وى او هلته  په  منطقى  باندى هم  مسلط  وى د منطقى  آمر او قوماندان  او مسلط  کس دى  وى او دا ټول  امتيازات  دى هم ده ته  سپارل شوى وى  دغسى  که دسنګر مجاهد د دفتر پر مامور اعتراض  کوى نو شايد ډير نور موارد د اعتراض  موجود وى، چى دا د جهاد ګردونه ورباندى  نه دى پراته، د سنګر تکليفونه  يى  نه دى ليدلى، تر مرميو د باران  لاندى يى  شپى او ورځى  نه دى تيرى  کړى.  يخنى او ګرمى د سنګرونويى نه ده تيره کړى، اوږده اوږده   مزلونه يى  نه دى کړى،   پښى  يى  نه  دى  ټناکى شوى، بى خوبى  يى  نه  ده  ګاللى  د توپونو او ټانکونو  ډزى يى  شاوخوا ته  نه دى شوى او آرام  دلته  ناست  دى. ټول  اختيارات دده په  لاس  کى  دى او مجاهد هم په  دفتر کى ده ته ولاړ او د مجاهد سره  هم  ښه سلوک  نه کوى.

زما  خو عرض دادى چى دا شکوى او شکايتونه  به پريږدو او انشاء الله  د هرچا په لاس  کى چى څه  د هغه به يو امانت  ګڼى ، دلته  که  کوم  مامور مصروف  دى، هغه  د ضرورت له  مخى  مونږ  دلته  يوه اداره  جوړه  کړى   او په  هغه  کى  يو مامور ته ضرورت دى که  مونږ دا نظامى  کميټه  ټوله  لغوه  کړو  نو انجام به يى  څه  وى؟ دغسى  مامورين  مونږ  په  نظامى کميټه  کى لرو چى  شپه  او  ورځ  مصروف  دى . يوه  لحظه  هم   آرام  نلرى، په  کورکى  يى هم څوک  نه پريږدى دغه  قوماندانان يى  په  کورکى  هم دروازه  ورټکوى، خوب  ته يى هم  نه پريږدى، چاى  او ډوډى  ته  يى هم نه پريږدى او يو په  بل  پسى  ورځى او عريضى  کوى چى څومره ورته  ورکوى په  هغه  باندى  هم  نه قائميګيږى  واسطى  او سفارش هم  کوى  چى  مزيد  څه  ترلاسه  کړى  او له  مختلفو لارونه  کوشش  کوى چى  ترڅو قانع  شوى نه وى نو دفتر هم نه پريږدى، دارالانشاء او نظامى ، يو دفتر هم په  آرام  نه پريږدى، نو هغه ورونه چى  په  دفتر کى  هم مصروف  دى  هغه  د جهاد په  خدمت کى دى او انشاء الله  دلته  څوک چى  په  دفتر کى کار کوى هغه  هم د تاسو په  شان مجاهدين دى  هغوى  همدغسى د تاسو په شان  تودى، سړى  شپى  ورځى  په  سنګرونو  کى تيرى  کړى، د ضرورت په  اساس  مونږ  هغوى  مجبور کړى  چى  راشى  او دلته دفتر کى کار وکړى.

چاره  نه وه، مونږ اوس يو خوور پراخ  او لوى  دفتر ته ضرورت  لرو، زمونږ کار اوس  تر ډيرو دولتونو ستر دى د دنيا تر ډير دولتونو اوس زمونږ  شمير او نفوس  هم  زيات  ده پوح  مو هم  زيات  دى، د مسلحو مجاهدينو شمير مو هم  زيات  دى خوره  منطقه  مو هم  زياته  ده او سياسى  نظامى  او ادارى  کارونه مو هم تر هغوى نه پراخ  دى. ډير  دولتونه په  دنيا کى داسى  دى چى  شايد زمونږ کار د هغوى په  نسبت  څو چنده وى ددغه  دومره لوى او  وسيع  کار لپاره  يو لوى  دفتر ته ضرورت  لرو پدى دفتر کى  به  مامورين  کار کوى، ددى  انقلاب  سياسى  او فکرى  بعدى اړخونه ډير نواقص  لرى  مونږ  ډير کمبودى لرو،  مونږ اوس هم بايد مزيد پرسونل استخدام  کړو، زمونږ  په کار کى اوس هم  نواقص  شته. نو که  د سنګر ورونه په  دى باندى اعتراض  کوى چى دا مامور ولى  داسى  ده، نو دا خو اختلاف  را پيدا کوى،  مونږ به  دفتر اوسنګر دواړه  سره يو کوو، او يو بل  ته  به  احترام  لرو،  دواړه  په  ځاى  ديوه  سنګر ورونه  ګڼى نه به  د دفتر ورور د سنګر پر مجاهد اعتراض کوى او نه به  د سنګر مجاهد د دفتر پرکارکن  باندى  اعتراض  کوى او مونږ  کوشش کوو چى  زيات  وسائل  او  امکانات  جبهاتو  او مجاهدينوته  وسپارل  شى،کله  چى  په  داخل  کى  له  موټرونه  استفاده  ممکنه نه  وه  مونږ  نشواى  ورکولاى ولى اوس  په  ځينو منطقو کى  د موټر نه استفاده  هم  ممکن  شوى  مونږ  وسايل  هم  ورکړى  دا دى روان دى.  مونږ اوس کوشش کوو چى  مونږ څه وسايل  ترلاسه  کوو وسائط او عراده جات  ترلاسه  کوو نو  نظامى  ته وايو چى  دا به  صرف  جبهاتوته ليږى، دفتر ته نشى  ورکول  کيدلاى، تاسى  راشى  زه  به  تاسوته  احکام  وښيم  چى  فيصله  مو کړى  چى  دا وسائط له جبهاتو نه پرته بل  ځاى  ته  نشى  ورکول کيدلاى. او چى په  کومو ځايونو کى موټرته ضرورت  ده مونږ  موټر هم ورکړى.

څه  وکړو چى  متاسفانه ځينى قوماندانان  هم په  جبهه  کى موټر غواړى  او هم په  پيښور کى او که څو ورځى هم دلته  وى بى  موټره  نشى  پاتى  کيدلاى. نو دغسى قوماندانان  کله کله  اعتراض  کوى. شايد دا اعتراض  هم  د همدغو له  جملى  نه وى.

سوال : برادر محترم ديگر ما سوال  کرده اند که  ولايات و جاهاى را که مجاهدين  فتح  کرده اند آيا  کنترول کرده  ميتوانند يا  نميتوانند علت  عدم کنترول  چيست؟  و چه  بايد کرد که  حفظ  شود که  مال  مردم به  غارت  برده  نشود، از شما هدايت مى خواهيم ؟

جواب : اين  سوال  خيلى  مهمست ما بايد با  همه  يى  نيرو و توان خود بکوشيم  که  وقتى  منطقه  يى آزاد ميشود بايد ما قادر باشيم امنيت  آن  مناطق  را تامين  کنيم، آن مناطق  را  درست اداره کنيم  . به  تعليم  و تربيه آن  مردم  اهتمام  و توجه در آنجا صورت بگيرد. محاکم  شرعى  تاسيس  شود. به  تمام  مشاجرات و مناقشات مردم  واختلافات  مردم رسيده  ګى  شرعى  واسلامى  صورت بگيرد. از لحاظ  امنيت بايد ما تدابير جدى اتخاذ کنيم که به  مال و جان و عرض  و آبرو و ناموس مردم   صدمه  نرسد اگر ما در منطقه قادر به  تامين امنيت  نيستيم بهتر است آنرا آزاد نکنيم، به  دليل آنکه  مجاهد بد نام  ميشود جهاد و اسلام بد نام  ميشود و هرکه امنيت  مناطق  آزاد را مخطل  مى سازد او بزرگترين  دشمن اسلام  و جهاد است و اينکه پس از آزادى ولايت  و مناطق  آزاد شده امنيت اين  مناطق  تامين شود و مال و دارايى  مردم به غارت برده  نشود. بهتر است که قبل  از آزادى مناطق مذکور ما شورا هاى مقتدرى بسازيم و پرسونل کافى را توظيف کنيم  که آنها امنيت را تامين بکند، فرد فرد مجاهد را تفهيم  بکنيم که آنها بايد  متوجه باشد که پس  از آزادى فلان  شهر به  مردم  صدمه  نرسد بى امنيتى  ايجاد نشود و مال مردم  به غارت  برده  نشود و به عرض  و آبرو و مال و جان مردم  صدمه  نرسد، بايد فرد فرد  مجاهد  را تفهيم  بکنيم،  متاسفانه  که برخى از تنظيم  ها  در انتخاب  مجاهد  هيچ  اعتنايى  نميکند.  اهتمامى نميکند، تفنگ  دارند، براى  حملش  براى  کرايه  اش  براى  کسى  ضرورت دارد که  اين تفنگ  را بردارد و ازين  ناحيه  باکى  ندارد که او مجاهد است؟  بخاطر خدا  قيام  کرده است؟ و يا چى  کارۀ است؟

هرکس  و ناکس  را  مسلح  ساختند و مردم  بى  هندف، نه از خدا مى ترسند و نه از مردم  شرم  و حيايى  دارند  و گمان  مى کنند که اين جهاد هم جهاد يعنى اينکه  انسان از همه يى  حدود اصول و ضوابط   آزاد شود هرچه  خواست  انجام بدهد. اين  افراد گاه گاهى در مناطق  آزاد باعث  ميشوند که حوادث  دلخراش  را ايجاد بکند، باعث  اذيت  وآزار مردم  شوند و به  مال و جان  مردم صدمه  برسانند.  ما بايد به  اين  مسئله  جدا توجه داشته باشيم. بين  قوماندان ها بايد تفاهم باشد  تمام  قوماندان هايکه  مشترکاً عمليات  مى کنند. آنها بايد  بين  خود اين  موضوع را هم  حل  و فصل بکنند که پس از آزادى اين  مناطق  امنيت اين  مناطق  چطور تامين شود. در تمام  مناطق  آزاد بايد  ما  محاکم نيرومند و با  اعتبار شرعى داشته باشيم  که  همه  مشاجرات  و مناقشات مردم به  اين  محاکم راجع  شود از فيصله  اين  محاکم بايد همه يى  جبهات  و قوماندان  ها  دفاع  بکند.

پوښتنه : يو ورور سوال  کړى  دى چى  روسان تر کومه  وخته  پورى په  افغانستان  کى پاتى  کيږى، ستاسو نظر څه  دى؟

ځواب : زما  تشخيص  دادى چى  انشاء الله  روسان به  له  دى تقسيم الاوقات  نه  هم  د مخه  له افغانستان  څخه  وځى. زه  په  دى باندى  باور لرم  چى  روسان اوس په  دى خبره باندى  پوه  شوى چى  نه د افغانستان  دائمى  اشغال  ممکن دى او نه هم  هغوى  خپل  دلخواه  او مزدور حکومت  په افغان  ولس  تحميلولاى  شى او له  وتلو نه پرته  بله  لار نلرى.

هغوى د سابقه  تقسيم الاوقات سره سم په  دى  لومړى  مرحله کى  خپل پوځونه  له  افغانستان نه  ايستلى   او په  دوهمه مرحله  کى  به  د تقسيم  الاوقات  نه د مخه خپل  پوځونه  باسى. زه   په  دى  هکله  څه  شک  نلرم او ماته  دغسى  معلوميږى  چى  انشاء الله   ددى  کال  تر پايه  پورى  به  ټول  روسى  پوځونه د  افغانستان  نه  وتلى  وى او شايد  د نجيب  حکومت  حتى  د روسى  پوځونو د وتلو نه د مخه   نسکور شى  او څه  به  کيږى  لا  تر اوسه په  يقين  سره څه  نشم  ويلاى  او  له  کومو مراحلو سره به  مونږ  مخامخ  کيږو، په  يقين  سره څه  نشوو  ويلاى.

د دوو خبرو په  هکله  تر ديره  حده  داده او مطمئن  يم  يو دا چى  روسى  پوځونه به  ووځى  او بل  دا چى  افغانستان  کى  به  د کمونستى  حکومت  ټغر توليږى.  ددى  دواړو خبرو په  نسبت  زه  ډير په  داد  او اطمينان  سره  ويلاى  شم. اما  دا چى  روسان څه  به  شاته   پريږدى کوم حالت به  پاتى  کيږى، مونږ به  له  کوم  حالت  سره  مخامخ  کيږو  لا تر اوسه  پورى  په  يقين  سره څه  نشم  ويلاى.

ولى  ددى احتمال  شته  چى  روسان يو  بيطرفه  حکومت  په  افغانستان  کى  د خپلى  خوښى، د امريکا سره  د تفاهم  او توافق په  نتيجه  کى جوړ کړى، د نجيب  ځاى  همهغه حکومت  ونيسى او هغوى  خپل پوځونه وباسى  نو دا چى  له  دى  مؤقت  حکومت سره  کومى  ډلى  هم شريک  شى او ملګرى به  شى ، دا به  هم پريږدو آينده  ته  او انشاء الله  په  آينده  کى  به  دا ټول حقايق  څرګند شى. ماته  دا ټول  داسى  معلوميږى  چى  دا هسى  ناکام کوششونه  دى.

ددى  ورور بل  سوال  دادى  چى  روسان  مخامخ  خبروته  حاضر  شويدى او که  نه  چى د مجاهدينو  سره  خبرو اترو ته کښينى؟

ځواب :  داسى  معلوميږى  چى  اوس  روسان  په  دى خبره  باندى  پوه  شويدى او دا  واقعيت يى  تسليم  کړى  چى  د مجاهدينو سره  د خبرو اترو نه  پرته  د  افغانستان  مسئله  د بلى  لارى  نه  نشى  حل  کيدلاى او  هغوى  په  دى  لارى  کى  څه  هلى ځلى  هم  پيل  کړى  دى  او هغوى  غوښتل  چى  په  اوله  مرحله  صرف  د جنګى  اسراو  په  سر خبرى  وشى، زمونږ او د هغوى  هيئاتونو تر منځ  په  دى خبرى  باندى  بحث  شوى  ولى  مونږ  دا  سلسله  متوقف  کړه  او  ومو ويل  چى يوازى دجنګى  اسراو په سر پس  لدى  نه بحث  نشى  کيدلاى  او د جنګى  اسراو قضيه  هم يوه  له ډيرو  هغو قضاياو نه ده چى  مونږ  د روسانو سره  يى  لرو، که  په  ټولو  اجتماعى  صورتونو بحث کيدلاى  شى  صحيح  که  نه  وى  مونږ  نور بحث  ته  تيار نه يو  او  د ځينو تنظيمونو  سره  څه  خبرى  اترى  هم شوى،  د ميانجى  په  ذريعه  او مخامخ  ځينى  تنظيمونو  د کابل  له  حکومت سره  هم  خبرى  اترى  کړى  دى  او متاسفانه  چى  په  دى خبرو اترو  کى  روسان  دا غواړى   چى  د مجاهد  ترمنځ  اختلاف  را پيدا  کړى، ځينى  تنظيمونوته  خامه  طمعه  ورکړى  او هغوى له جنګ  نه په  شا کړى  او هغوى  ديته  تشويق  کړى چى  هغوى  په  جنګ  کى  برخه  وانخلى او چى  د روسى  پوځونو د وتلو په  وخت  کى  حمله  ونکړى دا اوس  په  جنګونو کى  برخه  وانخلى  او د خبرو اترو او دتفاهم  له  لارى دا مسئله  حل شى.

هغه  تنظيمونه  چى  په  دى  شپو  ورځو کى  په  جنګونو کى برخه نه  اخلى د هغوى په  نسپت  به  شک  کوى. دا  معمولى او عادى خبره  ندهو  ددى  ترشا څه  خبرى  اترى  روانى  دى. هغه  تنظيمونه  چى  په  دى  شپو  ورځو کى  دى جنګ  کى  فعاله  رول او ونډه او برخه  نلرى  تاسى  يى  پيژنى  چى  هغه  څوک  دى، نو ددى کار تر شاخه  پټى  خبرى  دى او په  کندهار کى  همدغسى  يوه توطئه روانه  وه چى  لله الحمد دغه   توطئه شنډه  شوه  اوس  په  ګرديز کى  هم  دغسى  توطئه  روانه  ده  خبرى  اترى  شويدى، ځينو قوماندانانو له  والى  سره  په  سيد کرم  کى  شپه  هم  تيره  کړى  ده،  ډوډى  يى  هم  خوړلى  ده  پيسى  هم  هلته  توزيع  شويدى  ځينو براى  نام  قوماندانانوته ، فقط  پدى  خاطر چى  ګرديز  باندى  فشار راکم  کړى  او که  چيرته  هم  کوم  چيرته  پوسته  د مجاهدينو تر فشار لاندى  وى  هغه يو خاص  بيرغ  اوچت  کړى او داسى  وښيى چى  دادى  هغه  خوله  مجاهدينو سره  د مخکى  نه  رابطه  لرى  نو،  معمولاً هم تور بيرغ  اوچتوى. تور بيرغ  د چا دى نه پوهيږى؟ په  ګرديز او په  خوست کى  فيصله  همداسى  شويده. چى  تور بيرغونه  به اوچتوى  او په  دى  ترتيب  به  هغه  مليشه  د مجاهدينو د فشار نه  خلاصيږى ، دا توطئه  هم روانه ده  ولى  مونږ  دا خبره  په  واضح  الفاظو  کوو  چى  په دى  سره پرته  له  دى  چى  دا  تنظيمونه  خپل  اعتبار په  ملت  کى  له لاسه  ورکړى  بله  نتيجه  نشى  ترلاسه  کولاى.

روسان  هم پدى  ترتيب  د  افغانستان  مسئله   نشى  حل  کولاى، روسان  بايد پدى  پوه  شى  چى  له  هغه  چا سره  چى  په  ميدان  د جنګ  کى  مخامخ دى  تر څو له  هغه  سره  خبرو اتروته  کښينى د افغانستان  مسئله  نشى  حل  کولاى  که  په  دغسى  خبرو اترو باندى  د  افغانستان  مسئله  حل  کيدلاى شواى نو د ژنيو د مذاکراتونه  پس  بايد  هيڅ  مشکل  نه  وو،  ټول  مشکلات  به  حل  شوى  وو. لکه  څنګه  چى  هغه  مذاکرات  بى  نتيجى  او بى  حاصله  وو  اوس  هر يو له  دا څلورو ډلو چى  په  دى  معاهدى  يى  امضاء کړى   يو بل  سره  متهم  کوى چى  دى  له  معاهدى  نه  تخلف  کړى او  دى  تخلف  کړى،  يو بل  سره  متهم  کوى نو دغاسى  بله  هره  معاهده  هم  چى  وشى  هغه  به  بى  نتيجى  وى. له   هغه چا سره  په  خبرو اترو ته  کښينى  چى  په  ميدان  جنګ  کى  له  هغه  سره  مخامخ  دى او په  دى  ترتيب  به  د افغانستان  مسئله  حل  کيږى.

زه  دومره ويلاى شم  چى  اوس روسانو دغسى  څه  کوششونه روان  کړى  دى  چى  د اتحاد سره  مخامخ  خبرو اترو ته  کښينى  او مونږ ته  څه  پيامونه  هم رسيدلى  دى  په  دى  هکله  او د اتحاد په  شورا کى  مو په  دى باب  بحث  هم  کړى دى، زما  شخصى  نظر دا  دى  چى  که  روسان  د مجاهدينو سره  مخامخ  خبرو اترو ته  تيار شى نو دا خبرى  اترى  ممکنى  دى.  ددى  خبرو اترو معنى به  داوى چى  نور روسان  د نجيب  حکومت  نه لاس  په  سر شوى، دا اوس چى  روسانو د افغانستان د دوباره اعمار لپاره  شپږ سوه  ميليونه ډالر، ملل متحد ته  د مرستى  او د کمک  وعده کړى  ددى  معنى هم  داده  چى  هغوى  د نجيب  له  حکومت  نه نور لاس  اخيستى  دى ، تر پرونه  پورى  دوى دا کومکونه  د نجيب  حکومت  له لارى کول او اوس دا کومکونه  هغوى د ملل متحد  له  لارى کوى، معنى  يى داده  چى  نور په  افغانستان کى  کوم  قانونى حکومت  چى  روسان  ورباندى اعتراف  کوى  نشته، پدى خاطر  بايد دا کومکونه  ولاړ  شى  ملل  متحد ته  او د مخامخ  خبرو اترو  معنى  داده چى  روسان  دا خبره  منى  چى  ددى  نه  پس  د افغانستان  د قضيى  اصلى  وارثان  مجاهدين  دى او بايد  له  دوى  سره  خبرى  اترى  وشى  تر څو مسئله حل شى،  په  دى خاطر  مونږ  له  روسانو سره  مخامخ  خبرو اترو کى  څه  حرج  نه  ګورو. دا  زمونږ  زوړ  موقف  دى اتحاد هم  دا فيصله  کړيده.

خو البته  پدى  شرط  چى  موضوع  د بحث  صرف  د قدرت  د  انتقال  مسئله  وى،  نه د آينده  حکومت د آينده  حکومت د څرنګوالى   موضوع  دا  د افغان  ولس  خپل  منځنى  مسئله   ده  په  دى  کى  هيڅوک  له  بهرنه  حق  نلرى  چى  شرائط  وضع  کړى  او يا په  دى کى  تشبث  وکړى.  دا د  افغانانو مسئله  ده.  افغانان  به  پخپله  آينده  د خپلى  خوښى  حکومت جوړوى، د خپلى  عقيدى  په  رڼا کى  چى  په  چا اعتماد کوى.  مونږ  هيچاته  موقع  نه  ورکوو  چى  د راتلونکى  حکومت  په باب  له  هغه سره  خبرى  اترى  وکړو  او يا  هغه  ته  څه  حق  ورکړو  په  دى خبرو اترو کى خو پدى  مسئله  چى  دا قدرت  څنګه  مجاهدينوته  انتقال  شى. آينده  مؤقت  حکومت  ته  به  څه  شکل  انتقال  شى  په  دى  مسئله  بحث  کيدلاى  شى .

سوال   يکى  از برادرهاى ديگر ما  محمد آصف  از  ولايت  غور  پرسيده  اند که در بارۀ  احزاب   سياسى  مجاهدين  که در ايران  مى باشند  نظر شما چيست و در بارۀ  حکومت  ائتلافى   هفتگانه  چه  نظرى  داريد؟  مجاهدين  حزب  اسلامى  پس  از آزادى  افغانستان  چه  خواهند کرد؟

جواب : کاش  اين احزاب  در ايران  ساخته  نميشد و دولت  ايران به آن  موقع  نميداد که  احزاب  متعددى در ايران  ساخته  شود. به  دليل  اينکه  منتج  به  اختلاف  مى  شود. خصوصاً  احزابى که  بر مبناى  تعصبات  مذهبى  ساخته  شده اند، اگر  احزاب  به  نام شيعه  وسنى  ساخته  شود اين  يک  فاجعه  است  و ما بايد اين  اختلاف  را  ختم  کنيم. ما بايد  اين  احساس  را بوجود بياوريم  که  ما  همه  افراد يک  ملتيم  در  افغانستان  واحد،  تحت  يک  بيرق،  تحت  يک  حکومت  چون  برادر زندگى  خواهيم  کرد. با حقوق  مساوى بدون  تبعيض  و امتياز و اين  در صورتى  ممکن ميبود که  شيعه  وسنى  مثل  در برادر در احزاب  مشترکاً  زندګى  مى کردند نه  اينکه  احزاب   بعنوان اهل  تشيع  ساخته  شود، يا  احزاب  بعنوان  اهل  سنى  ساخته  شود.

به  هر صورت  اين احزاب  تشکيل، شد. ما  ميخواهيم که اين  احزاب  هم در آينده  افغانستان  راى  و نظرى  داشته باشند. ولى  هرکس  بايد به  حق  خود اکتفا کند. مشکل  توحيد اين  همه  احزاب  صرف  از يک راه  ممکن است. و آن  اينکه  هرکس  به  حصۀ خود  قانع  شود و اکتفا کند و انتخابات عمومى  صورت  بگيرد، از هر ولسوالى  و علاقه دارى  يک  نماينده   منتخب  به  شوراى  منتخب  بيايد و اين  شوراى  منتخب  بعنوان  مقتدر ترين  مرجع  در بارۀ  قضيه  افغانستان  تصميم  بگيرد. به  اين  ترتيب  از  مناطق  اهل  تشيع  هم  نمايندگان  شان  حسب  استحقاق  شان به  اين  شورا مى آيند. در جائيکه  برادران اهل  تشيع  ما  اکثريت  اند  نماينده  از اهل  سنى  بيايد. ولى  اين  نبايد بر بناى  تعصبات  مذهبى  بلکه بر بناى  اقليت  و اکثريت  رائى  در منطقۀ  ببينيم  که  در منطقه   چه  کسى  مورد اعتماد اکثريت  مردم  است. او بايد  بعنوان نمايندۀ ملت بيايد. نبايد به  عنوان  اينکه  او شيعه  است  و اين  سنى.  ما بايد اين  اختلافات را از بين ببريم.

ما  خواستيم که از هر ولسوالى  يک  نمايندۀ  منتخب به  شوراى مقتدر فرستاده  شود و اين  شوراى  مقتدر به  نماينده گى  از  همۀ  ملت ، نه  احزاب  پاکستان  و ايران، به  نمايندگى  از  احزاب  پاکستان  و ايران  و ائتلاف  هفتگانه  و هشت گانه، به  نمايندگى  از  مجموع  ملت در  مورد قضاياى   ملى  به عنوان  مقتدر ترين  مرجع  تصميم  بگيرند. من  راه  ديگرى  براى  حل  اين  معضله  نمى بينم. کاش  برادران ما که در ايران به  سر مى برند، آنها  هم اين  مصلحت  را درک  کنند. بايدت  نتيجۀ  انتخابات  را  تسليم  کنند هرچه که بود به  اين  ترتيب  ممکن  است  که  ما احساس  اين  را بوجود بياوريم  که ما  افراد يک  ملتيم  و مشترکاً  مثل  دو برادر باهم  زندگى  مى  کنيم  اين  اختلافات مذهبى  ما را  از هم  جدا نمى کند. بعنوان  دوگروه و دوملت  جدا از هم  تقسيم  نمى کند. ما بايد  با  اين  احساس  با شدت و سختى مقابله  کنيم.  هر که بخواهد در ملت ما به  عنوان  اختلاف  مذهبى  تفرق  و اختلاف  ايجاد بکند،  او به  اسلام  خائن  است  و به  ملت و جهاد ما خائن  است. خواه  اين نيروى  خارجى  باشد و يا  داخلى .

ما به  شوراى اتحاد  هم  پيشنهاد کرديم که اگر ما شوراى  را در نتيجه  انتخابات  نسازيم براى  ما بگوئيد که  مشکل  برادران ما را در ايران  چطور  حل  مى کنيد. شما  هفت  تنظيم  هستيد ولى آنها  ادعاى  هشت  تنظيم   هستيدولى آنها  ادعاى  هشت  تنظيم   را مى کنند، آيا اين شورا را به  اساس  تساوى بسازيم؟ به  همان  ترتيبى  که دو  دو  نماينده است  از آنها  هم  دو  دو نماينده  بگيريم ، بايد شانزده  نماينده از آنها  باشد و چهارده از ما؟  به  عنوان  دو ائتلاف با هم اتحاد کنيم. يا  حقوق  مساوى؟  اين  مشکل  را  چطور  حل  کنيم؟ اگر  عدۀ  از اين  احزاب  را بگيريم   پس  ديگران  را چطور قانع  بسازيم؟  چى  راه  حلى  را سراغ  داريد  غير از  انتخابات  که بايد  صورت بگيرد؟  بايد  از طريق  انتخابات  اين  مشکل  را حل کنيم. الحمدلله   شوراى  اتحاد هم  اين را به  حيث  يک  فيصله  پذيرفته  اما  اينکه  کسى اين را  تطبيق مى کند و کى آماده  است که با  صميميت و اخلاص  همکارى  کنند اين  يک  چيز ديگريست.  من در مورد برخى  از برادر هاى خود شک  دارم. که  آنها به  انتخابات  حاضر  شوند و به  اخلاص  همکارى  کنند. به  خاطر  اينکه مى بينم که آنها با  انتخابات  مخالف  اند و ميخواهند که  يا از طريق   سازش سهم دلخواهى در حکومت  آينده  افغانستان بدست  بياورند و ياهم  بحساب  تساوى،  داراى  حقوق  مساوى  شمرده  شود . و  چوکى  هاى وزارت ها مساويانه  بين  اين  احزاب  تقسيم  شود. اين  يکى هم راه  حل نيست  نه از طريق  سازش  ممکن است. که  کسى  سهم دلخواه  خود را در حکومت آيندۀ  افغانستان  کسب کند و نه هم از طريق  تساوى ممکن  است  اين  مشکل  ما حل  شود.

هر کس  بايد  به  حق  خود اکتفا  بکند. کاش  احزابيکه  در ايران است با حکومت  ائتلافى  مجاهدين  مخالفت  نمى کردند،  متاسفانه آنها  مخالفت  خود را با  اين  حکومت  مؤقت  اعلان  کدره اند و بهتر بود که آنها راه  ديگرى  را بجاى اختلاف  و مخالفت  انتخاب  مى کردند. يا  اينکه  مى گفتند و مى آمدند و اصرار مى کردند که بهتر است  يک  شوراى  مقتدر ساخته  شود و ما حکومت  مؤقت   را تقدير مى کنيم  ولى  مشکل  ما هم بايد  حل  شود. مشکل ما ازين  طريق  قابل  حل  است  که  يک  شوراى  مقتدر ساخته  شود،  انتخابات  صورت بگيرد . در نتيجۀ  انتخابات  شوراى  منتخبى  تاسيس  شود، اين  شوراى  منتخب  در بارۀ  احزاب  و در بارۀ  حکومت  آينده  هر فيصله که کرد ما هم  قبول  داريم.  ولى  متاسفانه آنها  صريحاً  مخالفت  خود را به اين  حکومت  مؤقت  اعلان  کردند.

سوال : آخرين  سوال  اين  برادر  ما کمى  پيچيده است. آنها  پرسيده اند که بعد از پيروزى  انقلاب  اسلامى  افغانستان  حزب  اسلامى  چه  قوماندۀ دارد؟

جواب : من  ديروز  اين  مطلب  را  تا جايى  توضيح  کردم  ما  ميخواهيم که فردا پس  از آزادى  افغانستان  يک  حکومت صد در صد اسلامى  و منتخب  داشته  باشيم. من  هرگز  يک  حکومت  غير  اسلامى را در  افغانستان   قبول  نخواهيم  کرد. به  هر قيمتى که  هم  تمام  شود، و هرکه  هم به  اين فکر باشند که  شايد حکومت  غير منتخبى  در افغانستان  تاسيس  شود و او سهم  دلخواه   خود را در اين  حکومت  کسب  کند  اشتباه  کرده. اګر  از طريق  انتخابات  سائر احزاب  حاضر شدند که  حکومتى در  افغانستان  تاسيس  شود ما دعا مى کنيم  آنها را  تقدير  و تمجيد  ميکنيم  و بر اين  اصرار مى کنيم. ما  دائماً و تا پايان  به  اين اصرار  مى کنيم ، ما اين را باز هم با  الفاظ  صريح   اعلان  مى کنيم که هرگز يک  حکومت  غير منتخب  را  نخواهيم  پذيرفت. تحت  هر عنوان  وسيعه  که باشد  و به  هر شکلى  که  اين  حکومت  ساخته  شود  روسها  بسازند، در نتيجۀ  سازش  بين  امريکا و روس  ساخته  شود،  و يا به  شکل  ديگرى،  از هر طريقيکه  يک  حکومت غير  منتخب در  افغانستان  ساخته  شود با  مقابله  شديد حزب  رو برو خواهد شد  و من  هيچ  گمان  نمى کنم که کسى  بدون  موافقه  حزب  بتواند  جرئت  کند  که  بالاى  افغانستان  حکومت کند . من  اين  جرئت  را در هيچکس  نمى  بينم  و اين  ممکن  هم  نيست انشاء الله  اين  توان  را من در هيچکس نمى بينم که  بدون  موافقۀ  حزب  بتواند  حکومت  کند،  يکى  و يا دو  تنظيم  را بگذار  که اګر  چندين  تنظيم   هم  با هم ائتلاف کند و اتحاد کنند من  اين  امکان  را در آنها نمى بينم که بدون  موافقه  حزب  بتوانند بالاى  همه  افغانستان را بگذارکه بالاى  يک   قسمتى  از افغانستان  هم  حکومت  کنند. پس  بهتر هم  اينست  که  انتخابات  صورت  بگيرد و در نتيجه  انتخابات  يک  حکومت  منتخب  از طرف  کسى  که  مورد  اعتماد  اکثريت  مردم  است  ساخته  شود ما  اين   حکومت را مى  پذيريم.

ما به  اين  برادر هاى  خود نيز  اين را  اعلان  مى  کنيم  که ما هرگز   يک  حکومت غير منتخب  را قبول  نخواهيم  کرد.

سوال : برادر ديگر ما  محمودالحسن  پرسيده  اند که در صورتيکه  حکومت  مؤقت  مجاهدين  زمينۀ  انتخابات  را  مساعد نساخته  و درين  مورد  سهل  انگارى  نمايد، سياست  حزب  اسلامى  افغانستان  درينصورت  چه بوده  و چه  تجويزى  را در  پيش  مى گيرد؟

درين  مدت  سپرى  شده  حکومت مؤقت  مجاهدين  چه  ابتکاراتى نموده است. در صورت  مثبت  تفصيل  ضرورت است  و در غير آن  انگيزۀ   اصلى  چيست ؟

جواب : در  مورد سوال  اول  شان  جواب  کافى گفته  شده و به  آن  اکتفا  مى کنيم. در  مورد سوال  دوم  بايد  گفت  که   تا حال  حکومت  مؤقت  مجاهدين  صرف  روى  کاغذ  است  هنوز  عملاً   اين  در  داخل  تاسيس  نشده  و مشکلاتى  که  درين  رابطه  وجود دارد من  ديروز  عرض  کردم. برخى  از تنظيمها قطعاً  با  اين  حکومت  موافق  نيستند. در  حاليکه  در ابتداء   توافق  کردند و حکومت  تاسيس  شد ولى  فعلاً  مخالفت  خود را با  اين  حکومت  اعلان  کرده اند. برخى  ديگرى اصرار  دارند که بايد  اين  حکومت  مؤقت  اولاً  از  مردم  راى  اعتماد حاصل  کند يا لويه  جرگه  و يا  از  شوراى  منتخب . در ابتداء  آنها  بالاى  لويه  جرگه   اصرار  مى  کردند، بعداً آنها  از  مسئله  لويه  جرگه  منصرف  شدند. فعلاً  مى گويند که اول  بايد  شوراى  تشکيل  شود، بعد اين حکومت   مؤقت  ازين  شورا راى  اعتماد حاصل  کند،  پس  از آن  ما  اين را  به  عنوان  يک  حکومت  مى  شناسيم  من  موقف حزب  اسلامى  را باز هم  اعلان  مى کنم  و ميگوئيم  که حکومت به  حال  خود باشد. در  داخل  تاسيس  شود درين  جريان  انتخابات صورت  بگيرد. شوراى  منتخب  تاسيس  شود و اين حکومت ازين  شوراى  منتخب  راى  اعتماد بگيرد  يا درين  حکومت  تجديد نظر  بکنند  يا  کسى  ديگرى  موظف  بکنند که  حکومت ساخته شود.  حکومت جديدى  بسازد،  به  هر صورت بايد  ما  اين  حکومت مؤقت  را که ساخته ايم  آنرا  در داخل  تاسيس  بکنيم.

سوال : برادر ديگر ما  نهضت  يار صاحب  از  ولايت  فارياب پرسيده  اند که  سياست  حزب  اسلامى  با  روسيه  بعد از پيروزى چه  خواهد بود اسلام  در افغانستان  در رابطه با  سرزمين  هاى  اشغالى در روسيه چگونه  مى باشد؟

جواب : اين  سوال  را من  يک  کمى  ديروز  جواب گفتم، ما که  فعلاً مصروف  يک  جنگ  تحميلى  در داخل  کشور خود با  نيروى  متجاوز هستيم  ما در خارج  از  کشور خود  نمى جنگيم   بلکى، با  نيروهاى  متجاوز در داخل  کشور در يک  جنگ  تحميلى  مصروف  هستيم  فعلاً  شعار  ما اينست که  قواى  روسى  قواى  بيگانه  کشور ما را ترک  بگويند ، و حکومت مزدورى  را که به  زور تانکهاى  روسى  بر  ملت  ما  تحميل شده  نمى  پذيريم.  بگذارند که ملت ما سرنوشت خود را خود بدون  فشار خارجى  تعين  کنند و در روشنايى  عقيده  خود  نظامى  را که  ميخواهند بسازند. ما با  همه کشور هاى  دنيا  خواهان  روابط  دوستانه  هستيم  مشروط  بر اينکه آنها در مسائل  داخل  ما  مداخلت  نکنند. و در پى  تحميل  حکومت  هاى  مزدور خود نباشند.  ايديولوژى و سيستم خود را بالاى  ما  تحميل  نکنند. و حق ما را در تعين  سرنوشت  خود  احترام کنند و به  استقلال  و آزادى  و تماميت  ارضى  ما احترام  بگذارند. ما را کمتر از خود نپندارند و معامله  آقا با  غلام  را با  ما  نکنند ما آزاديم،  مستقيم  و هرکه با ما به فکر  روابط  دوستانه  و بر مبناى  برادرى باشد بدون  اينکه آنها احساس  برترى کنند و ما را به  عنوان  غلام بشمارند  ما  حاضريم  با آنها  روابط   نيکى  داشته باشيم. سياست ما در رابطه  با سائر کشور ها  همينست به  شمول  روسيهو  البته  در  مورد  روسيه  يک شرط وجود دارد که  آنها  بايد  تمام  اين خسارات  جنگى  را که بر ما و ملت  ما  تحميل  کرده اند بپردازند واين  ششصد مليون  دالر که آنها  کمک  مى کنند  کافى  نيست  آنها بايد  خسارات  جنگى  را تاديه  کنند و آنرا جبران  کنند  تمام  خسارات  را  که برکشور ما و بر  مردم ما  وارد آورده اند بايد  جبران  کنند  و بعد از اين  هم براى  ملت  ما  اطمينان  بدهند که دو باره  مرتکب  اينگونه  خطا و اشتباه  نخواهد شد  و تقدس  سرحدات  افغانستان را  احترام خواهند کرد.

در  مورد سرزمين  هاى  اشغالى  من  ديروز  عرض  کردم که هرکس  بايد براى آزادى خود خودش  بجنگند تا  زمانيکه  در يک  ملت  استعداد و آماده گى  براى  کسب  آزادى بوجود نيامده از بيرون  مشکل  است  که براى  آنها آزادى شانرا  کسب  کنند و ما در هرگوشه  از دنيا و هرکه  براى  آزادى  خود بجنگد با  او  کمک  مى کنيم.

ما  در پهلوى  هر مظلومى  در دنيا  قرار داريم، آنها را  تائيد  مى کنيم، براى  پيروزى  شان دعا مى کنيم، تا جاى که براى  ما مقدور  ممکن  و ميسر باشد با آنها  کمک  خواهيم  کرد. خواه  برايش  تبليغ  مى کنيم، خواه از لحاظ  سياسى  تاييدش  مى کنيم و با  نوع  ديگرى  کمک  ممکن  است . در هر گوشه از دنيا که  کسى  بخاطر  اسلام  بجنگد بخاطر  آزادى  خود بجنگد و مظلوم  باشد عليه  ظلم  بجنگد ما با  او  کمک  خواهيم  کرد.

واپس










اخبار

شعر و ادب

شهیدانو کاروان

17th October, 2017