تفصیل | شهادت 

20th September, 2018


نوی سرمقالی

لیکنی

د‌حزب‌اسلامی امیر‌ ورور حکمتیار

ویډیو

رادیو

ترانی



تفصیل

استشهاد و انتحار- در محك قضاوت مفتى هاى بدفهم و انقلابيون تكفيرى :

برادر حکمتیار

2018-02-21

شايد در رابطه به استشتهاد و انتحار اظهارات و تبصره هايى را حتماً شنيده ايد كه در اين اواخر و پس از نشر مصاحبه بنده با طلوع نيوز؛ از سوى دو گروه ارائه شده: از سوى مفتى هاى اجير و وابسته به گروههاى رقيب و معارض حزب اسلامى افغانستان و فيسبوكى هاى وابسته به انقلابيون تكفيرى!! برخى عمليات استشهادى را حرام شمردند، و آن را شبيه انتحار و خود كشى تلقى كردند، برخى ديگر حتى تمناء شهادت و عملياتى را تحريم كردند كه احتمال كشته شدن مجاهد در آن بيشتر و قوى تر باشد، برخى از اين نيز جلوتر رفتند و گفتند: به فكر من!! افغانها بايد به گونه قطعى و دائمى جنگ و توسل به سلاح را تحريم نمايند!!! يعنى اين كه نه عليه جنگطلبان داخلى بجنگند و نه عليه تجاوزگران بيرونى!!! قصد و غرض هر يكى از اين مبلغين و محرك اظهارات و تبصره هاى واهى شان واضح و روشن است؛ اين نوع اظهارات براى عده اى مأموريت است و در بدل آن اجوره و معاوضه دريافت مى كنند، براى عده اى ديگر تلاشى براى جلب حمايت نيروهايى كه از طريق جنگ و توسل به سلاح بر افغانها حكومت مى كنند و مى خواهند تمامى افغانها و براى هميش جنگ و مقاومت در برابر اين نيروها را تحريم كنند!! برخى ديگر چنان نافهم كه از درك عواقب بد اين نوع فتوى ها و اظهارات ناسنجيده شان نيز بى خبر اند، نه تنها از لحاظ دينى و اعتقادى بلكه از لحاظ سياسى، نظامى و اجتماعى نيز!! از لحاظ دينى كه قضاوتهاى منبعث از هوى و هوس در باره حلال و حرام اند؛ كه مترادف كفر و ارتداد تلقى مى گردد، زيرا هر كى حرام را حلال و حلال را حرام بشمارد از دائره اسلام بيرون رفته و به ما انزل الله كفر ورزيده است، و از لحاظ فكرى و اجتماعى روحيه رزمى و عزم قربانى رزمندگانى را سست و تضعيف مى كند كه انتظار داريم با جرأت و دليرى و با عزم راسخ و سرشار از احساسات شورانگيز قربانى در راه اهداف و آرمانهاى مقدس، بزرگ و بلند بجنگند، پيآمدهاى سياسى و نظامى آن غير از اين چيزى ديگر بوده نمى تواند كه چنين رزمنده اى و هر ملتى كه اين عزم قربانى و ايثار در آن سركوب شد؛ در برابر دشمن؛ ذليل و زبون مى شود و به ذلت و بردگى تن مى دهد. 
غرض توضيح بهتر و بيشتر دو مفهوم انتحار او استشهاد؛ بياييد مثالى را در برابر تان بگذارم: يكى از تروريستها؛ با واسكت انتحارى اش در حالى وارد مسجد مى شود كه نمازگزاران براى نماز باجماعت آمادگى مى گيرند، مجاهدى مؤمن به او متوجه مى شود، قصد شوم تروريست را درك مى كند، با خود مى انديشد: اگر بگذارم اين تروريست بدمذهب و وحشى بم و باروتش را منفجر كند و نمازگزاران را به خاك و خون بكشاند، بگريزم و خود را نجات دهم؛ به خدا چه جوابى خواهم گفت!! اين آيه قرآن را در برابر خود مى يابد كه مى فرمايد: هر كى انسانى را از مرگ نجات دهد مقام و منزلتش نزد خداوند چنان است كه تمامى انسانها را نجات داده است. به خاطر دفاع از مردم و اداء مسئوليت ايمان اش تصميم مى گيرد به هر قيمتى حتى به بهاى جانش مانع انفجار شود، خود را به تروريست مى رساند، او را در بازوان نيرومند خود محكم مى گيرد، از مسجد بيرون مى برد، در صحن خالى از مردم او را بر زمين مى كوبد، در همين اثناء ناگهان تروريست انتحارى فرصت فشار بر دكمه بم را بدست مى آورد، هردو كشته مى شوند، اما به نماز گزاران و مسجد آسيبى نمى رسد. حال اگر در روشنايى رهنمودهاى قرآن؛ عملكردهاى اين دو تن را به قضاوت بكشيم؛ كار يكى از اين دو تن حرام و ضد دين و مخالف احكام و ارشادات صريح قرآن است، از ديگرى مقدس است و شهادتطلبانه. تروريست حرمت خون مسلمان را زير پا گذاشته، و به خانه خدا (مسجد) هتك حرمت كرده، نه تنها مرتكب قتل و هتك حرمت به مقدسات دينى شده بلكه حرام قطعى را حلال خوانده و آن چه از نظر دين جنايت است و باعث خشم و غضب الهى، و موجب خلود در دوزخ است؛ آن را وسيله رسيدن به بهشت و كسب رضاء خدا گرفته!! از همين رو مرتد شده و از دائره اسلام بيرون رفته، اما اين مجاهد مؤمن براى كسب رضاء الهى به استقبال شهادت رفت، جانش را قربانى كرد و براى نجات مسلمانان به عملى متوسل شد كه مرگش در آن حتمى بود! از مفتى هاى جاهل مى پرسم: آيا اين دو و كار شان يكسان اند؟ آيا تمناء شهادت و توسل به اين نوع عمليات شهادتطلبانه ناجائز است؟ در رابطه به اين آيه صريح قرآن چه توجيه و تأويلى داريد كه مى فرمايد: 
وَلَقَدْ كُنتُمْ تَمَنَّوْنَ الْمَوْتَ مِن قَبْلِ أَن تَلْقَوْهُ فَقَدْ رَأَيْتُمُوهُ وَأَنتُمْ تَنظُرُونَ.
كه مفهومش چنين است: آى ياران پيامبر! شما كه همه تان قبل از اين همواره تمناء شهادت داشتيد؛ آنگاه كه در جنگ احد فرصت رسيدن به اين تمناء براى تان فراهم شد؛ چرا از اين فرصت استفاده نكرديد، چرا فقط ناظر صحنه بوديد، چرا پا به فرار گذاشته و پيامبر عليه السلام را در ميدان جنگ تنها گذاشتيد؟!! 
عالي جنابان! چرا معيار هاى شما با معيارهاى الهى و قضاوتهاى شما با رهنمودهاى كتاب خدا مغايرت دارد؟ آن چه را الله متعال حلال و جائز و موجب ثواب عظيم مى خواند شما آن را حرام مى شماريد؟ الله متعال ياران و اصحاب پيامبر عليه السلام را بنابر عدم انجام عملى مورد عتاب قرار مى دهد، ترس از مرگ، فرار از جنگ و عدم شهادت طلبى را نكوهش مى كند؛ اما شما عكس قضاوت نموده؛ شهادتطلبى و تمناء شهادت را تحريم مى كنيد و آن را مغاير رهنمودهاى قرآن مى پنداريد و كسى را از دائره اسلام خارج محسوب مى كنيد كه براى رسيدن به تمناى شهادت به عملى متوسل مى شود كه كشته شدنش در آن قطعى و يقينى است!! 
در اين آيات صريح قرآن مى خوانيم كه تمامى ياران صادق و مخلص پيامبر عليه السلام تمناء شهادت را در دل مى پروراندند و در پى رسيدن به اين تمناء بودند، قرآن بيم از مرگ و فرار از ميدان جنگ و خوددارى از مواجهه با دشمن را دور از شأن مؤمنان مى خواند، و اما شما تمناء شهادت و توسل به عملى كه منتج به شهادت مجاهد شود؛ آن را حرام و مترادف خود كشى و انتحار مى پنداريد!!! آيا فهم، قضاوت و فتوى شما مايه تعجب و حيرت نيست؟!! 
اميدوارم مصداق اين آيه مباركه قرآن نشويد كه مى فرمايد: 
وَإِنَّ مِنْهُمْ لَفَرِيقًا يَلْوُونَ أَلْسِنَتَهُمْ بِالْكِتَابِ لِتَحْسَبُوهُ مِنَ الْكِتَابِ وَمَا هُوَ مِنَ الْكِتَابِ وَيَقُولُونَ هُوَ مِنْ عِنْدِ اللهِ وَمَا هُوَ مِنْ عِنْدِ اللهِ وَيَقُولُونَ عَلَى اللهِ الْكَذِبَ وَهُمْ يَعْلَمُونَ* آل عمران: 78
و از آنان (علماء اهل كتاب) عده اى چنان اند كه زبان شان را بر نوشته و كتابى به گونه اى مى پيچند كه گمان بريد (آنچه را كه مى خوانند) از كتاب (خدا) است! در حالى كه از كتاب (خدا) نيست. و مى گويند: آن از سوى خداست؛ در حالى كه از سوى خدا نيست، و عمداً و دانسته بر خدا دروغ مى بندند. 
يعنى اين گروه مكار و فريبكار نوشته هاى پرداخته دست و ذهن خود را به كتاب خدا منسوب مى كنند، تفسير و تعبير غلط و مغرضانه خود را تعبير و تأويل الهى مى خوانند، قصداً و عمداً مرتكب اين تخدعه و تخطئه مى شوند، خوب مى دانند كه نه اين حرفها در كتاب الله وجود دارند و نه معنى و مطلب آيات كتاب الهى آن است كه ايشان ادعاء مى كنند!! از آياتى كه متعاقب اين آيه مباركه آمده اند به وضوح فهميده مى شود كه افراد مصاب به اين بيمارى همانهايى اند كه از دين دكان ساخته اند و استفاده ناجائز از دين و مذهب براى شان به ميراث رسيده است.



د لیکوال لیکني
پخواني لیکني

واپس










اخبار

شعر و ادب

شهیدانو کاروان

20th September, 2018