تفصیل | شهادت 

20th July, 2018


نوی سرمقالی

لیکنی

د‌حزب‌اسلامی امیر‌ ورور حکمتیار

ویډیو

رادیو

ترانی



تفصیل

مستقبل روشن در انتظار افغانستان

سید غلام فاروق وحدتیار

2018-03-21

افغانستان تقریباً نیم قرن اخیر را در جنگ و کشمکش گذرانید و هنوز هم جنگ و خون ریزی در این کشور مشاهده می شود و صلح و آرامش سرتاسری نصیب مردم بلاکشیده  این دیار نگردیده است.

این کشور در این دوران چندین انقلاب را پشت سر گذاشت، روس ها با یکصد و چند هزار لشکر تا بدندان مسلح بر این سرزمین یورش آوردند و سال های متمادی بالای مردم بیدفاع و دست خالی این خطه از هوا و زمین بم و باروت ریختند.

بیش از یک میلیون افراد بی گناه این سرزمین کشته شده و صدها هزار دیگر معیوب و معلول گردیدند، هزارها خانواده از سرپرست محروم ، زن ها بیوه شدند، نصف نفوس کشور مجبور به هجرت بدیار همسایه گردیدند و هزارها آفت و بلای دیگر بر مردم این خطه سرازیر گردید.

جرم این مردم بیدفاع این بود که روی عقیده و ایمان خویش پافشاری داشتند و به هیچ قیمت آن را ترک کرده نمی توانستند. قربانی و ایثار و تحمل این مردم باعث آن شد که روس های متجاوز با آن همه نیرومندی و قدرت شرمنده و خجل به ترک این کشور مجبور گردیدند و سر انجام خایب و خاسر از این سرزمین بیرون شدند. مصیبت بزرگ دیگر که بر این خطه وارد شد این بود که با تجاوز روس ها بر این کشور رقابت و کشمکش شدید در منطقه بین دو نیروی بزرگ جهان آن وقت یعنی روس و امریکا آغاز شد و افغانستان به میدان نبرد این دو نیرو تبدیل گردید، هر یک دنبال بر آوردن اهداف و منافع خود در منطقه بودند و افغانستان در نتیجه این تجاوز و مقاومت مردم مسلمان این دیار و رقابت ابر قدرت های جهان به ویرانه تبدیل شد.

در افغانستان هیچ چیز باقی نماند، نظام از بین رفت، اردو و پولیس متلاشی شد، زراعت، تجارت و اقتصاد کشور ضرب صفر شد، تعلیم و تربیه و آموزش از بین رفت صلح و آرامش از این خطه رخت بست، عرصه زنده گی بالای مردم مسلمان این سرزمین بحدی تنگ گرديد که مردم مجبوراً راهی دیار بیگانه شدند.

هر چند مردم در دوران جهاد و هجرت چیزهای زیادی آموختند و تجارب هنگفتی از مردم دنیا بدست آوردند، دست آوردهای دیگری هم از این جهاد و مقاومت بر حق نصیب مردم این خطه شد، به مردم، اقوام و ملل دنیا درس آزادی خواهی مبارزه و مجاهده دادند و چیزهای زیاد دیگر اما به هر صورت با بیرون شدن لشکر سرخ یک افغانستان ویرانه که هیچ چیز در آن درست و سالم باقی نمانده بود نصیب مردم این سرزمین شد. امروز که از تجاوز لشکر سرخ بر این سرزمین چندین دهه می گذرد هنوز هم مردم این خطه به خاک و خون کشانیده می شوند و بدون جرم کشته می شوند. چنانچه انفجارات اخیر کابل و بعضی ولایات شاهد خوب مدعای ماست. هنوز صلح و آرامش کلی در این خطه اعاده نگردیده است، گروه هایی وجود دارند که به جنگ و خون ریزی پافشاری دارند و می خواهند اهداف خود را از این راه برآورده نمایند. بعضی کشورهای همسایه هم که نمی خواهند در کنار خود یک افغانستان آرام، مترقی و نیرومند را مشاهده نمایند از این گروه های خون آشام حمایت می کنند و برای شان تدارکات جنگی فراهم می نمایند.

امریکا و کشورهای ناتو هم بیشتر روی اهداف خود تأکید می ورزند نه اعاده صلح و آرامش در افغانستان، آن ها که بظاهر آمده اند تا جنگ را پایان بخشند و صلح و آرامش را بر این سرزمین اعاده نمایند و در عمران و شگوفایی این کشور بلاکشیده و جنگ زده مساعی بخرج دهند بیشتر به منافع خود فکر می کنند و در جهت برآوردن آن سرگرم اند.

این اوضاع بیان گر آن است که نباید راجع به مستقبل درخشان این سرزمین امید وار بود، بلکه انتظار داشت که بلاها و مصایب بیشتر بر مردم این خطه وارد شود.

اما چند چیزی وجود دارد که با درنظرداشت آن می توان راجع به آینده این سرزمین امیدوار بود و مستقبل روشنی را به این کشور انتظار داشت و این کشور را در آیندۀ نزدیک از سرزمین های پرسعادت دنیا مشاهده کرد.

مواردی را که انسان را دراین رابطه امیدوار می گرداند می توان بطور ایجاز و اختصار چنین بیان نمود:

1. اولین موردی که انسان را در رابطه به آیند درخشان این سرزمین امیدوار می گرداند این است که مردم این کشور در دوران هجرت به کشورهای همسایه و سایر ممالک جهان اندوخته ها، آموخته ها و تجارب زیادی از مردم این سرزمین ها فرا گرفته اند که اکنون بعد از برگشت به وطن آن را در این دیار عملی می نمایند و به این ترتیب در شگوفایی و پیشرفت این خطه نقش مؤثر بازی می کنند.

2. چیزی دیگری که باعث امیدواری انسان می گردد تا یک آینده درخشان را در باب این سرزمین بلاکشیده و جنگ دیده انتظار داشت این است که مردم این کشور با مطالعه اوضاع کشورهای دیگر اکنون در باب تعلیم و تربیه و آموزش بیشتر علاقه مند گردیده اند، چنانچه امروز می بینیم که در مرکز و ولایات مکاتب، مدارس، دانشگاه ها و ادارات آموزشی به کثرت و وفرت وجود دارند و در تربیه و آموزش ابنای وطن مصروف اند. این عنصر یک مستقبل روشنی را برای مردم این سرزمین پیش بینی می کند، زیرا هر قدر ساحه تعلیم و تربیه در یک کشور وسیعتر گردد و سطح سواد و دانش مردم آن بلند برود، مملکت به سرعت بطرف پیشرفت، ترقی و تعالی گام های مؤثر  برداشته و آیندۀ کشور شکوفا می گردد. رونق و شگوفایی در تعلیم و تربیه و بلند رفتن سطح دانش در یک کشور باعث ترقی و تعالی و شگوفایی مردم آن می گردد.

3. عنصر دیگری که انسان را امیدوار می گرداند تا راجع به آینده درخشان و روشن این سرزمین اطمینان داشت این است که بعد از این انقلاب و شکست لشکر سرخ شعور سیاسی و اجتماعی مردم این سرزمین بالا گرفته است. مردم این خطه که در گذشته در مسایل سیاسی و اجتماعی علاقه مندی نشان نمی دادند، اکنون با گرم جوشی درین موارد اشتراک می ورزند، امروزه جامعۀ ما به گونه احزاب و گروه های سیاسی منظم و منسجم گردیده اند، چنانچه حضور گروه ها و احزاب مختلف در عرصه های سیاسی و اجتماعی شاهد روشن این مدعاست.

امروز جامعۀ ما جامعۀ پنجاه سال قبل نیست که بالای آن نظام های مستبد و مطلق العنان حکومت نمایند بلکه مردم حقوق سیاسی و اجتماعی خود را بخوبی می دانند و از آن دفاع می نمایند، اکنون نمی توان گروه یا حزبی را از حقوق سیاسی و اجتماعی اش محروم نمود، چنانچه این بیداری امیدواری می دهد به انسان که راجع به مستقبل سیاسی این سرزمین شگوفایی را انتظار داشت.

4. ویژه گی دیگری که ما را به مستقبل روشن این سرزمین جنگ دیده امیدوار می نماید این است که مردم این کشور راجع به انکشاف و ترقی در بعد اقتصادی تجارب و اندوخته های هنگفتی بدست آورده اند که با پیاده کردن آن این کشور از نظر اقتصادی بطرف شگوفایی و تعالی می رود.

امروز افراد ثروت مند و سرمایه دار این خطه علاقه مند شده اند به این که سرمایه خود را در این کشور بکار اندازند و از آن در انکشاف و پیشرفت این خطه استفاده کنند. هر قدر اوضاع این خطه عادی شده برود و صلح و آرامش سرتاسری در آن اعاده گردد به همان پیمانه کشور در بعد اقتصادی بطرف تعالی، ترقی، انکشاف و شگوفایی گامزن می گردد.

 

 



د لیکوال لیکني
پخواني لیکني

واپس










اخبار

شعر و ادب

شهیدانو کاروان

20th July, 2018