تفصیل | شهادت 

21st August, 2018


نوی سرمقالی

لیکنی

د‌حزب‌اسلامی امیر‌ ورور حکمتیار

ویډیو

رادیو

ترانی



تفصیل

مقدم عيد سعيد فطر گرامى باد

سید غلام فاروق وحدتیار

2018-06-11

در حدیث شریف آمده که »لصائم فرحتان فرحته عند فطره و فرحته عند لقاء ربه متفق علیه« یعنی برای روزه دار دو خوشی دست می دهد، یکی هنگامی که روزه را افطار می کند و دوم هنگامی که با پروردگارش ملاقـی می شود.
هنگام روزه، انسان مومن از صبح تا شام تشنگی و گرسنگی را برداشت می کند و به مجرد غروب آفتاب می خورد و می نوشد. درین وقت حالت انسان چنان می شود که در حدیث پیامبر علیه السلام بیان گردیده است. ذهب الظماء وابتلت العروق و ثبت الاجران شاء الله تعالی.
یعنی تشنگی دور شد، عروق و رگ ها سیرآب گردید و اگر خداخواسته باشد اجر و پاداش ثابت شد.
روزه داشتن و هنگام شام افطار نمودن دو تجربه مختلف اند، به این اعتبار این دو عمل زندگی دنیا و آخرت را تمثیل می نمایند. چنانچه بالای انسان در زندگی دنیا پابندی هایی عاید می شود و مسوولیت هایی متوجه او می گردد و در آخرت ازین پابندی ها و مسوولیت ها آزاد شده از لذت ها و خوشی حظ می برد. به این ترتیب روزه علامت زندگـی دنیـا و افطـار علامت زندگی آخـرت است.
ماه رمضان به این اعتبار زندگی دنیا را بیان می دارد و روز عید که وقت افطار به پیمانه بزرگتر اسـت از زندگی آخـرت حکایـت می نماید.
انسان هنگام روزه باید احساس کند که همانگونه که درین ایام از خوردن، نوشیدن و پـوره نمودن خواهشات نفسانی خـود را باز مـی دارد بایـد خود را از تمام چیزهایی که الله تعالی او را منع کرده، بازدارد و به این ترتیب تمام زندگی دنیا را چون روزه دار سپری کند.
هنگامی که بعد از غروب افطار می نماید احساس کند که وارد عالم آخرت شده است و الله تعالی او را میهمانی میدهد، در حالی که اشک از چشمـانش سرازیر می شـود بگوید ای الله من بخـاطر تو روزه گرفتم و اکنـون تـو بـرایم زندگی افطـار نصیب گردان، من بخاطـر تو روزه رمضـان را پـوره نمودم، تو بر من دروازه هـای نعمت های لامحدود عیـد را بازفرما.
بندۀ مومن با روزه داشتن زندگی دنیا را تجـربه می کند و با افطار نمودن زندگی آخرت را.
بـه مجـرد پایـان یـافتن  مــاه رمضـان عیـد می آیـد، ایـن ترتیب بسیار پـرمعنی است ایـن در حقیقت علامت دو مـرحلـه زنـدگی مـومن بشمـار می رود. روز عـلامـت زنـدگی دنیای مومـن و عیـد عـلامت زندگـی آخرت اوست.
روزه امتحان است و عید انجام آن، روزه مرحله پابندی های زندگی و عید مرحله آزادی از پابندی ها، روزه مرحله مشقت و تلاش است و عید مرحله خوشی و سرور و پاداش، انسان در رمضان از صبح تا شام و از شام تا صبح تمام زندگی را با پابندی های گوناگون می گذراند، این کار را بکن و از آن کار خود را بازدار. این وقت بخور و بنوش و آن وقت خود را بازدار. گاهی بخواب و گاهی از بستر برخیز، خلاصه تمام ماه را چنان می گذراند که گویا زندگی او در اختیار کس دیگری قرار دارد انسان در تمام رمضان مطابق خواسته خود نه بلکه مطابق خواسته دیگری زندگی می کند. بدین گونه روزه به انسان درس می دهد که زندگی دنیا را در نگرانی الله تعالی سپری  کند و در هر مرحله و معامله احکام او تعالی را در نظر دارد.
بعد از سپری کردن این ماه پرمشقت عید می آید که در آن فوراً تمام احکام عوض می شود. چنانچه قبلاً  روزه داشتن فرض بود اکنون در ایام عید حرام می گردد. قبلاً بر ضرورت های انسانی قدغن عاید شده بود، اکنون از آن آزاد شده از لذت ها و خوشی ها حظ می برد. حتی بالای توانگران صدقه فطر لازمی می باشد که آن را به محرومان بدهند تا آنها هم از خوشی ها و سرور عید تا اندازه یی بهره مند گردند. و این در حقیقت یک تصویر زندگی آخرت است. ایام عید روزی را بیارد می آرد که تمام پابندی ها از زندگی مومن برداشته می شود واو در خوشی ها و سرور ابدی جنت داخل می گردد.
در حقیقت روزه و عید دو مرحله زندگی مومن را بیاد می آرد. روزه به انسان درس می دهد که زندگی دنیا را چگونه سپری کند و عید به انسان می آموزاند که زندگی آخرت او چگونه خواهد بود. روزه علامت ابتدایی زندگی دنیا و عید علامت ابتدایی زندگی آخرت بشمار می رود.
در حدیث شریف است که پیامبر علیه السلام می فرماید: عن انس (رض) قال قال رسول الله صلی الله علیه و سلم اذا کان لیله القدر نزل جبرئیل علیه السلام فی کبکبه من الملائکه یصلون علی کل عبد قایم او قاعد تذکرالله عزوجل فاذا کان یوم عیدهم یعنی فطرهم باهی بربهم الملائکه فقال یا ملائکتی ما جزاء اجیر و فی عمله قالوا ربنا جراءه ان یوفی اجره قال ملائکتی عبیدی و امالی قضوا فریضتی علیهم ثم خرجوا یعجون الی الدعا (یصیحون و یرفعون اصواتهم و ایدیهم) و عزتی و جلالی و کرمی و علوی و ارتفاع مکانی لاجیبنهم فیقول ارجعو قد غفرت لکم و بدلت سیئاتکم حسنات قال فیرجعون مغفوراً لهم (رواه البیهقی)
انس رضی الله عنه روایت می کند که پیامبر علیه السلام فرمود: درشب قدر جبرئیل علیه السلام در میان جماعتی از ملائکه فرود می آید و برای تمام بندگان که ایستاده و یا نشسته الله را یاد می کنند دعای رحمت می نماید. زمانی که عید فرا می رسد الله تعالی به وجود این بندگان در میان ملائکه فخر می کندو می فرماید ای ملائکه جزا و پاداش اجیری که کارش را تمام کند چیست ملائکه عرض می نمایند که جزای شان آنست که پاداش عملشان پوره داده شود. الله تعالی می فرماید ای ملائکه من بندگان و کنیزان من فریضه خود را انجام دادند و اکنون بخاطر دعا بیرون شده اند در حالی که دست های خود را بلند نموده به اواز بلند دعا می کنند قسم به عزت، جلال، کرم، علو و بلندی مقام من که تمام دعای های شان را قبول می کنم. پس می فرماید باز گردید ای بندگان به تحقیق شما را مغفرت کردم و گناهان تان را به نیکویی ها بدل نمودم، پس آنها درحالی از نماز عید بر می گردند که مورد مغفرت او تعالی قرار گرفته اند. 
ایام عید فطر و عید اضحی ایام خورد و نوش و خوشی است که انسان باید بخوردو  بنو شد و خوشی کند و ناتوانان و محرومان را هم در خوشی و خورد و نوش شریک نمایند. چنانچه پیامبر علیه السلام می فرماید:  عن ابی هریره رضی الله عنه ان رسول الله صلی الله علیه و سلم نهی عن صیام یومین یوم الاضحی و یوم فطر (مسلم)
ابوهریره رضی الله عنه روایت می کند که پیامبر علیه السلام از روزه گرفتن دو روز منع فرمود. یکی روز عید قربان و دیگر روزه عید فطر.
در روایت دیگر است: عن نبیشه الهندی قال قال رسول الله صلی الله علیه و سلم ایام التشریق ایام اکل و شرب.
نبیشه هندی روایت می کند که پیامبر علیه السلام فرمود: ایام تشریق روزهای خورد و نوش است.
چون ایام عید ایام خورد و نوش و خوشی است ازینرو پیامبر علیه السلام از روزه داشتن درین ایام مومنان را منع فرمود. همچنان در روایت دیگر آمده:
عن عائشه (رض) قالت ان ابابکر دخل علیها و عندها جارتیان فی ایام منی تدفان و تضربان و فی روایه تغنیان و النبی صلی الله علیه و سلم متغش بثوبه فنهرهما ابوبکر فکشف النبی صلی الله علیه و سلم عن وجهه فقال دعهما یا ابابکر فانها ایام عید و فی راویه یا ابابکر لکل قوم قعید و هذا عید نا (متفق)
عایشه رضی الله عنها روایت می کند که ابوبکر رضی الله عنه در ایام منی (عید اضحی) بر او وارد شد و در حالی که نزد او دو دختر داریه می زدند و در روایتی آمده که اشعار می خواندند، پیامبر علیه السلام چهر مبارکش را از چادر بیرون نموده فرمود بگذار شان ای ابوبکر که داریه بزنند و بخوانند زیرا این ایام عید است و در روایتی آمده که پیامبر علیه السلام فرمود: ای ابوبکر هر قوم عید دارد و این روز ها ایام عید ماست.

 



د لیکوال لیکني
پخواني لیکني

واپس










اخبار

شعر و ادب

شهیدانو کاروان

21st August, 2018