تفصیل | شهادت 

21st November, 2018


نوی سرمقالی

لیکنی

د‌حزب‌اسلامی امیر‌ ورور حکمتیار

ویډیو

رادیو

ترانی



تفصیل

اقداماتيکه پس از آتش بس سه روزه بايد روى دست گرفته شود.

فريدون افراسيابى

2018-06-24

پس از ظهر روز سه شنبه 29 جوزا شش درک، چوک فواره، پل محمود خان، اطراف چمن حضوری مطلق راه بندان و در حراست پولیس و کوماندوها بود. این ترتیبات پر مصرف و پر از تکلف که باعث اذیت و مزاحمت هزاران نفر میشد، بخاطر جناب رییس جمهور گرفته شده بود؛ میخواستند دیدار مختصری با کاروان آمده صلح داشته باشد که پس از طی ۷۰۰ کیلومتر پیاده روی از هلمند به کابل رسیده بودند.
این مراسم در مقایسه با رویدادهای سه روز آتش بس، بسیار بی روح و فاقد شور و حلاوت بود، بگونه روشن فاصله استقبال و گرمجوشی مردمی را در مقایسه با یک مراسم تشریفاتی و رسمی پیش چشم هر بیننده میگذاشت.سوال اصلی که اینجا مطرح میشود، همان بی تفاوتی و بی پروایی نا مفهوم رهبران و دولتمردان در برابر و اکنش های مردمی است. اگر این رهبران بمردم احترام قایل بودند، به چنین تشریفات و مراسمی که طرف تایید مردم نیست و بلکه مزاحمت و آزار مردم را در پی دارد، هرگز قمیت قایل نمیشدند. حالا از ذکر این موارد میگذریم که مسولین دولت، زورمندان با راهبندان های خسته کننده و بی معنی شان، با موترهای زره، شیشه سیاه و با گاردهای که همه دنیا را از پشت عینک های سیاه شان نگاه می کنند تا چه حد از سوی مردم دشنام و حرفهای زشت و ناسزا دریافت میکنند. حالا میخواهم روی این نکات تاکید داشته باشم که مسولین و همه طرفهای که موثر در جنگ و بحران کنونی هستند برای تقویت صلح خواهی مردمی این سه روز، به چه اقداماتی باید متوصل شوند. چه کارهای را بروز و بیرون بدهند که با خواست و نیات مردم در خطر همکاری و همدردی باشد.
ایالات متحده
طرف اصلی و بیشتر موثر جنگ افغانستان که نویسندگان امریکایی آنرا طولانیترین جنگ در تاریخ امریکا عنوان داده اند، خود دولت ایالات متحده میباشد. بطوریکه دیدیم اعلامیه شورای امنیت ملی امریکا درست چند روز پیش از آتش بس بسیار امیدوار کننده و بیسابقه بود، امریکا اعلام کرد که اینکشور آمادگی دارد دریک مذاکرات مستقیم با طالبان شرکت نماید. وقتی حکومت افغانستان پیشنهاد آتش بس را به میان آورد، امریکا  با الفاظ روشن از آن حمایت نمود و اطمینان داد که مفاد این آتش بس را رعایت خواهد کرد. 
کارهای انجام شده در طی این چند هفته اخیر و از سوی مقامات امریکا امیدوار کننده و مثبت میباشد توقع میرود امریکا همچنان حکومت افغانستان را به تمدید آتش بس ولو یکجانبه تشویق نماید و امریکا نیز مفاد این آتش بس را رعایت نماید.
همانگونه که امریکا طرف مهم و موثر در جنگ کنونی است، لازم دارد که ابتکار و رهبری حرکت به جانب صلح نیز تحت هدایت و رهبری امریکا باشد. آقای جان بیس سفیر امریکا چند ماهی است که کارش را در افغانستان آغاز کرده و به نظر میرسد که آدم فعالی است، میخواهد جنگ هفده ساله را از حالت بن بست بیرون کند و به فعالیت های صلح آمیز سرعت ببخشد. آقای بیس قبل از عید به دیدار انجنیر صاحب حکمتیار رهبر حزب اسلامی در دارالامان آمد و قرار معلوم با رهبر محاذ پیرحامد گیلانی نیز دیدار داشته است، معلوم شده که نکته محوری درین دیدار و صحبتها، پایان جنگ و رفتن بطرف یک انتخابات دور از تقلب و کامیاب میباشد. تماس امریکا با احزاب مهم و موثر افغانستان بسیار یک حرکت کارساز است و تاثیر بارزی روی شناخت موانع و دشواریهای دارد که مانع برقراری صلح و ثبات دایمی در افغانستان شده است.
حالا انتظار می رود سفیر امریکا این تماسها و فعالیت ها را سرعت ببخشد راه بسیار عالی و اقدام طرف ضرورت این است که طالبان و همه احزاب موثر افغانستان را در یک کنفرانس بخاطر صلح دعوت نماید.
اگر کنفرانس امریکا، طالبان، حکومت افغانستان و احزاب مهم و مطرح که بیشتر در محور دو حزب مهم جمعیت و حزب اهداف آنها تمثیل میشود برگزار گردد. یقین کامل وجود دارد که افق رسیدن به صلح نزدیک و نمایان خواهد شد.
طالبان 
دومین طرف موثر و تصمیم گیرنده در جنگ خانمانسوز کنونی تحریک طالبان میباشد. آمد و شد سه روز آتش بس بوضوح نشان میداد که اشتیاق طالبان برای پایان جنگ و برقراری صلح دایمی از نیروهای حکومتی نه تنها کم نبود که ابعاد آن بسیار زیاد چشمگیر بود.
آمیزش گرم طالبان و احساسات و جذباتیکه با جذبات نیروهای دولتی توام میشد، اراده صلح را بسیار ژرف نشان میداد. اما اعلامیه پس از این آتش بس که از سوی رهبری طالبان ابراز میگردید، این احساسات همه جانبه مردمی را برای همزیستی برادری و صلح نظر انداز میکرد. در اعلامیه گفته میشد: (( این آتش بس در برابر رژیم کابل نبود برای آسودگی مردم اعلام شده بود))    در اعلامیه علاوه میشد: ((امارت اسلامی به افراد نظامی و غیر نظامی رژیم کابل فرصت داد تا مجاهدین امارت اسلامی را بشناسند و از همکاری با امریکاییها دست بگیرند.)) در پایان اعلامیه طالبان گفته میشد که: ((استقبال مردم از طالبان نشان داد که مردم از برقراری نظام اسلامی حمایت می نمایند.))
روشن است که مردم افغانستان برای برقراری نظام اسلامی بود که جهاد با شوروی را به پیروزی رسانیدند، ولی مردم از هر دو جانب نه بخاطر حمایت از حکومت بود و نه بخاطر طالبان، مردم با این استقبال از هر دو جانب قاطعانه خواستند که صلح رابرقرار ورعایت نمایند. در اعلامیه طالبان میگوید که آنها بخاطر آسودگی مردم آتش بس کردند، اگر آنها آسودگی مردم را میخواهند باید از اقداماتیکه باعث تشدید خشونت میشود دوری نمایند.
رادیوی بی بی سی 27 جوزا و آریانا نیوز بدنبال پایان آتش بس توسط طالبان از حملات خونبار این گروه در بالا بلوک فراه و در لغمان خبر داد که بکشته شدن بیش از 94 نفر درین دو ولایت و دیگر نقاط کشور میشد.  طالبان باید از حرکاتیکه خطر ... شدن اوضاع در آن است اجتناب نمایند. طالبان که پیوسته خواستار گفتگو با امریکا بودند، حالا باید برنامه های تازه شانرا با استقبال از پیشنهاد امریکا وارد میدان نمایند. 
حکومت وحدت ملی
جای شکوه درین است که برنامه های صلح و رفتن بسوی صلح تنها از آدرس رئیس جمهور و ارگ صادر میشود، با توجه به این حقیقت که حکومت به اصطلاح وحدت ملی که همیش تصویر نامسمایی با نام خود داشته، حد اقل انتظار میرفت در داعیه صلح دیدگاه هماهنگ و متحدی داشته باشد و تیم سپیدار از این سکوت و سردی خود بکاهد که در قبال آتش بس و رخدادهای مربوط به آن نشان میداد.
برخی به این نظر اند که چسپیدن ارگ و استفاده ابزاری ارگ از برنامه تذکره های برقی باعث آزردگی تیم سپیدار گردید و همین موضوع باعث شد که فعالیت رئیس جمهور برای دعوت دادن طالبان تحت شکوک آنها قرار بگیرد و به این تلاش رئیس جمهور آب و رنگ تبار گرایانه بدهد ولی این توجیه نمیتواند سکوت و سردی تیم سپیدار را توجیه نماید.
آقایان رئیس جمهور و ریس اجرائیه باید در تمام فعالیتها کنار هم میبودند وبگونه مشترک روند صلح خواهی را رهبری میکردند. یکی از مسولیتهای عمده رئیس جمهور این است که هر طوری میشود، تیم سپیدار را با خود همکار و همگان بسازد. در غیر این فعالیت یکجانبه رئیس جمهرو نمیتواند به تنهایی اراده این حکومت را تمثیل نماید.
سیاست آقای عبدالله نیز در جریان تحولات اخیر پرسش برانگیز و تاثرآور جلوه میکند.  سکوت مبهم رئیس اجرائیه در برخورد با موضوع آتش بس اسباب آن شده که در صفحات مجازی تعدادی زیرنام حمایت از جمعیت و رئیس اجرائیه، تبصره های نامطلوبی در برابر آتش بس و حمایت مردمی آن بیرون بدهند. جناب داکتر صاحب عبدالله باید به این عناصر فرصت طلب مجال ندهد. هر نظر و پیشنهادی که رئیس اجرائیه دارد باید از طریق کنفرانس های مطبوعاتی در پیرامون آتش بس و مسایل آن با مردم شریک ساخته شود. همانگونه که باربار باین مساله ابراز شده است، جنگ کنونی طرفهای معلوم خود را دارد و صلخ نیز ضرورت به با سهمگیری همین طرفها رویکار میگردد. قبل از یازدهم سپتمبر و تحولاتیکه پس از کنفرانس بن در افغانستان رویکار شد طالبان با حکومتی در جنگ بودند که ریاست جمهوری آن از سوی جمعیت و صدارت از جانب حزب رهبری میشد.
رفتن به آدرس صلح و نقطه پایان گذاشتن به جنگ کنونی لازم دارد که خریطه اصلی بحران را طرفهای ذیدخل در جلو خود بگذارند و با در نظرداشت همین حقایق روی راهکار صلح فکر کنند.
از رئیس جمهور، رئیس اجرائیه توقع محکمتری وجود دارد که باید در قبال دولت صلح هماهنگ حرکت نمایند و از منابع آزاد نیز مردم تقاضا دارند که فرصتهای قیمتی کنونی امیدواریهای روشن آنرا برای صلح پاس بدارند حامی و پشتیبان همکرایی باشند و به عناصریکه مصالح عامه را قربان اهداف خودغرضانه و خصوصی شان مینمایند مجال ندهند.
حالا دیگر زمینه های جنگ دیگر تمام شده است بر دو موفقیت با کسانی است فرصتها را درست ارزیابی میکند و فعالیت و پویاتر برای داعیه صلح کار میکنند.

 



د لیکوال لیکني
پخواني لیکني

واپس










اخبار

شعر و ادب

شهیدانو کاروان

21st November, 2018