تفصیل | شهادت 

21st August, 2018


نوی سرمقالی

لیکنی

د‌حزب‌اسلامی امیر‌ ورور حکمتیار

ویډیو

رادیو

ترانی



تفصیل

تبصره بر یک کتاب مشترک روسای سابق سازمانهای جاسوسی پاکستان و هند

فريدون افراسيابى

2018-07-03

چند روز پیش با مسافری برخوردم که از سفر پاکستان بازگشتانده شده و در میدان هوایی این کشور با تعداد دیگری از افغانها دچار مشکلات فراوان شده واپس گردیده بود.
گناه این مسافران آن بود که در پاسپورت آنها ویزای هند خورده بود. مسافر گفت: وقتی مامور میدان هوایی اسلام آباد ویزای هند را دید، آنها را به کابین مخصوص برد و به دیگر مامورین صدا زد: دشمن کا ویزه!
برخورد هندیها با کسانیکه ویزای پاکستان پاسپورت شانرا همراهی دارد، ازین بهتر نیست.
هند و پاکستان از بدو تاسیس در سال 1947 همواره روابط تیره و تاری داشته و تا حال دو جنگ بزرگ و چندین برخورد های مقطعی و مرزی را پشت سر گذاشته اند. اگر شما مرز تفتان یعنی نقطه سرحدی پاکستان و ایران را دیده باشید و یا چنانکه در تورخم مشاهده می کنید، تبدیلی گارد های سرحدی آرام و بی صدا صورت می گیرد، اما در مرزهای هند و پاکستان تبدیلی گارد دروازه های مرزی با تظاهر و نمایشات نظامی چشمگیری برپا میشود. نظامیان و ملیشه ها به شدت و با فریاد و عصبانیت پای خود را به زمین میزنند و جغه یا شف لنگی مخصوص ملیشه یی خود را بالاتر میکشند.
به نظر می رسد در نطفه گذاری و در روزیکه سنگ تهداب دو کشور جداگانه هند و پاکستان از سوی استعمار انگلیس گذاشته شده، تخم نفاق آشتی ناپذیر در لابلای سنگها نیز پاشیده شده بود که روز در روز شاخ و برگ آن بیشتر میشود. بطوریکه بازگشت به تفاهم و دوستی برای آنها محال و سنگینتر میگردد. به تبصره امروز ما اگر توجه فرمائید، میبینید که این سنگینی را نه تنها ما و شما که بزرگترین افسران و کارگران این دو کشور نیز احساس می کنند.
 * افشای راز های پنهان
هفته نامه (سطر اول ) چاپ کابل در شماره 5 جوزای خود از کتابی نام برده است که تحت عنوان (توهم صلح) و بگونه مشترک از سوی روسای سابق سازمانهای (را و آی اس آی) نوشته شده و در هند و پاکستان هنگامه برپا کرده است.
جنرال اسد دررانی رئیس پیشین استخبارات نظامی پاکستان و جنرال (ارجیت سنگهـ دلت) رئیس سابق سازمان جاسوسی هند یا (را )درین کتاب مطالب ناگفته یی را افشا کرده اند. جنرال دلت می گوید: ده سال پیش از این در یک ویب سایت پژوهشی در باب سازمانهای جاسوسی دنیا منتشر شد که در آن استخبارات نظامی پاکستان یا آی اس آی در مقام نخست قرار داشت.
جنرال دلت می گوید: آی اس آی بیست سال جلو تر از (را) تاسیس شده است و مناسب نیست که این دو سازمان باهم مقایسه شوند. اسد درانی گفته است: مهم نیست که شما از کدام جهت درجه یک باشید، مهم این است که وظیفه خود را به گونه بهتر انجام بدهید. موفقیت آی اس آی در آن  بوده که تا حال کدام جاسوس ما وفاداری خود را از دست نداده و یا اسناد و مدارک جائی دستگیر نشده است.
جنرال دلت تایید می کند: ما موفق نشدیم کدام جاسوس آی اس آی را گرفتار نمائیم و نه همکاری کدام مامور این سازمان را جلب نمائیم که این ناکامی بزرگی برای (را) بوده است. در بخشی از کتاب، جنرال دلت از اسد درانی می پرسد: شما چرا اقدامات عملی برای دستگیری و مجازات حافظ سعید رهبر لشکر طیبه انجام نمی دهید که اسناد آن از سوی هند بشما سپرده شده است؟ اسد درانی می گوید: اگر ما حافظ سعید را مجازات نمائیم به اعتبار ما نزد مردم صدمه وارد می شود. همه شایع می سازند که این کار را بخاطر ارضای هند انجام داده اید.
جنرال دلت می گوید: به اساس اطلاعات (را) پاکستان بدنبال یک سازش اسامه بن لادن را تحویل امریکا داده است. دلت افشا می کند که چند روز پیش از حمله بر اسامه جنرال اشفاق کیانی فرمانده ارتش پاکستان با جنرال پتریوس فرمانده نیروهای امریکایی ملاقات کرده بود.
اسد درانی می گوید: بعد از اینکه پاکستان متوجه شد اسامه در پاکستان است محل اخفای او را طی معاهده دو جانبه به اطلاع امریکا رساند، فیصله شد که امریکا کاروایی نماید و در تبلیغات ظاهر، پاکستان این عمل را محکوم نماید. درانی می گوید: من تا حال ندانسته ام که در بدل تحویل دهی اسامه برای پاکستان چه نفعی مرتب گردید؟!
در مقاله مرام جنرال دلت آن بوده که اسامه به اساس اعتمادی که داشته در پاکستان پنهان بود و آی اس آی آنرا تحویل امریکا داد.
 * توهم صلح
مطلب مهمی که در لابلای این کتاب هر دو روسای سابق دو سازمان مهم جاسوسی و اطلاعاتی در پاسخگویی آن عاجز می مانند آنست که چرا این دو کشور همسایه که وجوهات بسیار قریب دارند نمی توانند در صلح و تفاهم زیست نمایند. اینکه اسم کتاب را توهم صلح گذاشته اند انتخاب بجا و نام نا مسمایی است.
انگیزه اصلی این نارسایی برتر شمردن روابط خارجی بر مسایل خودی و خانگی هردو کشور میباشد.
تا پیش از تقسیم نیم قاره ،هند و پاکستان بمثابه یک خانه بودند، حالا فاصله و تضاد آنها در حدی شده که بخاطر جلب همکاریها و روابط خارجی مسایل درونی را پیچیده و مبهم ساخته اند. در حالیکه هردو کشور درد ها و مسایل باهم و اهمی دارند که رسیدگی به آن بسیار ضروریتر از مصالح بیرونی و سیاسی است.
کالین دهاننز یک نویسنده و پژوهشگر انگلیسی در شماره 12 سیپتامبر 2014 روزنامه مارنینگ ستار می نویسد که هندوستان بخاطر جلب لبرالیزم و سیاستهای اقتصادی و سیاسی بیرونی ظرف بیست سال سیر قهقرایی داشته ازدیاد فقر فرو رفته و پس از کشور جنگ زده افغانستان بیشترین افراد تهی دست و فقیر را در میان کشور های جنوب آسیا دارد. روزنامه می گوید: 640ملیون نفر از جمعیت هند زیر خط فقرمیباشند و از سال 1997 تا کنـون (200) هزار دهقان بدلایل فقر و تهی دستی خودکشی کرده اند، به نظر این پژوهشگر حالا هند در مرگ و میر کودکان و شرایط تعلیم از بنگله دیش هم عقب افتاده است.
حالت پاکستان به همین منوال است. دویچه ویلا یا صدای آلمان در 20/6/2017 نوشته بود 1،5 از تولید نا خالص داخلی صرف تعلیم و تربیه مجانی میگردد. یک مصاحبه کننده در گزارش بالا گفته بود: این رقم مصارف برای آموزش نگبت بار میباشد در گزارش علاوه میشد: 70 در صد این عایدات صرف مسابقات و مصارف نظامی میشود.
یک ویب سایت نیام مرارو در تاریخ 16 حمل 1394 نوشته بود: به اساس گزارش سازمان ملل نیم مردم پاکستان پول خرید سه وقت غذا را ندارند.
تمام این بدبختی ها را دو کشور هند و پاکستان خود شان برسر یکدیگر آورده اند، کاری کرده اند حتى حالا تفاهم و صلح گمشده هر دو کشور شده که روسای استخباراتی در یافتن راه بیرونرفت از آن حیران شده اند.
مسایل هند و پاکستان برای افغانستان و پاکستان و همینطور ایران و افغانستان الگوی مهم و برجسته میباشد. حتی این قضایا  ميتواند برای احزاب ما نیز محل انتباه باشد. افغانستان باید روابط خود را با همسایه ها بر روابط با سایر کشورها اهمیت بدهد و در بهتر شدن پيوندها و ایجاد زمینه های همکاری کوشش نماید و همینگونه احزاب و سازمانهای ما. تا به اين ترتيب تفاهم همزیستی همگرایی از دور دستها نزدیکتر شود و مرز ها و عنوانهای ما محل و مرجع محبت قرار بگیرد.

 



د لیکوال لیکني
پخواني لیکني

واپس










اخبار

شعر و ادب

شهیدانو کاروان

21st August, 2018