تفصیل | شهادت 

15th October, 2018


نوی سرمقالی

لیکنی

د‌حزب‌اسلامی امیر‌ ورور حکمتیار

ویډیو

رادیو

ترانی



تفصیل

چگونه صلح و چه باید کرد؟

مشفق غزنوى

2018-07-03

حالات و موقف گیری های کشور های مطرح در جنگ و صلح در جهان اذعان می دارد که امریکا در نهایت به انزوا قرار می گیرد.  کنفرانس گروه هفت (هفت کشور صنعتی) جهان پیامد  خوبی برای ترمپ رئیس جمهور امریکا نداشت. کشور های اشتراک کننده خصوصاً کانادا از سیاست های امریکا انتقاد نموده وآنرا یکطرفه به نفع امریکا خواند و به ترمپ جواب رد داده شد. همین بود که رئیس جمهور ترمپ بدون کدام دست آورد بر گشت. از جانب دیگر کنفرانس سازمان همکاری های شانگهای و کمک میان اعضای آن، هم چنان اعلان مبارزۀ مشترک برضد تروریزم جهانی و همکاری های اقتصادی میان اعضای سازمان خصوصاً با پاکستان، تشویش سران کاخ سفید را بیشتر از قبل برانگیخت. زیرا با این کمک ها دیگر پاکستان مثل گذشته از قطع کمک های مالی امریکا اندیشه که قابل ملاحظه باشد احساس نمی کند، امریکا با پیامد های اخیر خوشنود نبوده به این سبب با دل ناخواسته بخاطر صلح چراغ سبز نشان  میدهد که از جمله می توان انتشار بیانیه وزارت دفاع امریکا را در اشتراک به گفتگوها بخاطر صلح میان دولت افغانستان ومخالفان را دور از امکان ندانست. زیرا امریکا ازین بیشتر برپاکستان فشار وارد کرده نمی تواند؛ بخاطریکه پاکستان در چنین شرایط شریکان جدید را که باسیاست های جنگ طلبانۀ امریکا وحضورش درمنطقه مخالف وعلاقه ندارند بدست آورده است، اکثر این کشور ها مانند چین، روسیه، هند، ایران وخود پاکستان از جمله ممالکی  اند که دارای نیروهای اتومی نظامی می باشند،  این گمان هم چنان قوی است که فرانسه نیز دست از حمایت امریکا درجنگ های که برای آنها سودی ندارد برداشته و در قطب مخالف قرار گیرد ویا کم ازکم موضع بی طرفی رااختیار کند، که این جریانات برای ترامپ وامریکا قابل برداشت نمی باشد، امریکا خود به هیچ صورت نمی تواند از عهدۀ این جنگ طاقت فرسا که انجامش برای امریکا گران تمام می شود، ادامه دهد، با در نظر داشت این تحولات،امریکا نا گذیر است که در مذا کرات بین الافغانی میان طرفین در گیر به یک  شکلی اشترا ک کند،  تا بتواند ازین مفادی که هزینه وتکلیفش بیشتر از حاصل آن است دست بر دارد؛ زیرا کشور های عضو سازمان همکاری های شانگهای مانند: چین روسیه، هند، ایران و پاکستان همه مخالف حضور امریکا در افغانستان اند، به هر قسمیکه شود برای امریکا در منطقه مشکلات  خلق می نمایند که امریکا به تنهایی از عهدۀ مشکلات در آینده برآمده نمی تواند،  کاخ سفید نا گذیر در جستو جوی راه حلی گردد که پایش را از افغانستان کشیده ودر ظاهر با بیان بعضی شرایط ودر اصل بینی خمیری جستجو کند.
حال مسؤلیت تاریخی متوجه افغانهاست که چه گونه صلح وچه باید بکنند؟ 
قبل ازینکه نیرو های خارجی افغانستان را تر ک نمایند لازم است افغانها خصوصاً احزاب وطرف های مطرح در قضیۀ کشور میان هم به یک تفاهم ملی رسیده وجدول زمانی خروج نیروهای خارجی را به توافق همه ترسیم وتعین نمایند، ودرین جریان بخاطر جلو گیری از تشنج ونظارت تطبیق جدول زمانی خروج نیروهای خارجی، واشرا ف امور وزمینه سازی برای حکومت مردمی در افغانستان از طریق انتخابات از حکومت موجود با همه نارسایی اش حمایت شود ویا یک شورای مشترک برای ادارۀ امور به توافق همه جوانب ساخته شود.
اگر فرض نمائیم که نیرو های خارجی به آسانی کشور مارا ترک ننماید، لازم است که تمام طرف های درگیر خصوصاً احزاب وجناح های که وا قعاً مخالف حضور نیرو های بیگانه در کشور اند، ازراه تفاهم میان هم پیش آمده وازجنگ در مقابل یکدیگر دست کشیده با دولت صلح نموده وهر گونه بهانۀ حضور خارجی ها را برای باقی ماندن شان منتفی سازند، اگر ما بتوانیم جنگ را قطع ومیان هم صلح نمائیم، ومشترکاً به نیروی های خارجی به یک صدا بگوئیم، که ما افغان ها باهم صلح وتوافق نمودیم، دیگر به موجودیت شما ضرورت نیست، در آینده روی منافع مشترک باهم همکاری می نمائیم، دلیلی برای بقای حضور نیروهای خارجی نمی ماند، اگر ما افغان ها این شیوه را امتحان کنیم ودرصورتیکه خارجی ها کشور مارا ترک نکردند، راه جنگ را کسی مسدود کرده نمی تواند، اگر مخالفان مسلح وتحریک طالبان مانند حزب اسلامی افغانستان با شرایط اصولی شان صلح نمایند، وراه های بهانۀ جنگ طلبان را سد کنند، می توانیم پیروزی هایی را بدست آریم که از راه جنگ مشکل وحتی  نا ممکن می گردد، درین شکی نیست که هر جنگ بلا خره خاتمه میابد، چه خوشبخت کسانی اند که قهرمانان صلح نیز باشند. بناءً قبل ازینکه نیروهای خارجی با فشار ها و زد و بند های بین المللی کشور ما را ترک کند، کشور ما دچار خلای قدرت وامنیت گردد، به تمام احزاب وطرف های دلسوز مسلمان وواقعاً افغانی لازم است که تدابیر لازم برای جلوگیری از هرگونه حوادث ناگوار وغیر پیش بینی شده آماده گی بگیرند، تا نشود که مورد ملا مت مردم خویش، جهان وتاریخ شویم، این همه را فقط می توان از راه صلح وتفاهم بین الافغانی بدست آورد نه بواسطۀ بیرونی ها.
درین شکی نیست کسانی هم هستند که در داخل وخارج نظام وجود دارند که نمی خواهند جنگ قطع وصلح وامنیت تأمین شود، زیرا ایشان در جنگ منافع شانرا بدست میاورند که در صورت قطع جنگ دیگر نمی توانند جزیره های مستقل قدرت بسازند ومردم را بنام قوم وسمت گروگان گرفته و به غصب زمین، غارت سرمایه های ملی ومسابقۀ نمایش شهرک ها وبلند منزل ها و قدرت نمایی کنند، این گروه ها هرگز نمی خواهند صلح بیاید، هرکدام همکار خارجی ومغرض دارند که در دوام جنگ در افغانستان منافع خویش را جستجو می کنند، پس همه کسانی که واقعاً صلح ومنافع مردم افغانستان را می خواهند، باهم نزدیک شده وراه تفاهم ملی را برای بیرون رفت ازین معضله  با هم جستجو نمایند.  به امید روزیکه افغانستا ن آزاد مستقل ودارای حکومت اسلامی ومنتخب ازمیان خود افغانها باشد.
ما خود صلح آورده می توانیم نه خارجی ها.

 



د لیکوال لیکني
پخواني لیکني

واپس










اخبار

شعر و ادب

شهیدانو کاروان

15th October, 2018