تفصیل | شهادت 

17th December, 2018


نوی سرمقالی

لیکنی

د‌حزب‌اسلامی امیر‌ ورور حکمتیار

ویډیو

رادیو

ترانی



تفصیل

غلبه سياست بر تفنگ، پس از عقل اول

عبیدی

2018-12-03

در فراز و نشيب زنده گى و پيچاپيچ حوادث بايست زيرکانه برخورد صورت بگيرد، تا نتايج حاصله در پيرايش زندگى ممد و مؤثر واقع گردد و هيچگونه ندامتى بر اميدوارى ها سايه نيفگند. براى نيل به اين مامول لازمست تا از آخرين نيروى عقل و تدبير استفاده برده شود و از تاخير و عدم کار برد نيروى فکرى بايد احتراز بعمل آيد. بهتر است سياست، عقل و تدبير را در جهت تنظيم بهتر امور زندگى بکار برد. اين طرز تفکر ضامن سعادت دنيوى و اخرويست.

متاسفانه سياست، امروز به مفهوم بسيار منفى و مجعول بکار گرفته ميشود. اربابان زور و زر سياست را وسيله اى براى استثمار انسان و بهره بردارى از نعمات ديگران و به نفع خودشان تعبير ميکنند. اين قشر خونخوار بخاطر تغذيه شخصى خود، خوان مليونها انسان را با غم و با اندوه آغشته ساخته و از گوشت و پوست ديگران فربه ميشوند.

تاريخ آزمونگاه نبرد زورمندان و مستضعفان است هيچ مستکبرى به آرزو و هوس خود نايل نگشته مگر که خون هزاران بيگناه ريخته شده و صدها مدنيت ويران گشته و فجايع بزرگى دامنگير عالم بشريت گرديده است. کشور ما آماج تجاوزات و تهاجمات ده ها کشور کشايان قهار قرار گرفته، اما همه آرزو بخاک بردند و اين خطه شيران هنوز هم زنده است. بلاى تهاجمات انگريزى و کمونيستى چند بار کشور عزيز ما را بخاک يکسان کرد اما به مصداق فطرت تاريخ ما بر همۀ آن تجاوزگران فايق آمده و توانسته ايم از همه نواميس و مواريث کشور خود مدافعه نمائيم.

تجاوز امريکا بر افغانستان که برمبناى زوال عقل اول و به تصميم ياغيان زور و قوت ايالات متحده براه افتاد بيانگر حرص و آز سردمداران آنکشور در تسخير و بلع يک کشور کوچک و فقير چون افغانستان، بود. بوش و کابينه يهودى اش مست با نشه قدرت بر افغانستان تاختند و ظرف دو سه روز با تاسيس حکومت امريکائى خود را فرمانروايان افغانستان دانستند و جام هاى کاميابى سرکشيدند و شادمانى در قصر سفيد براه افتاد.

حريفان با اين پيروزى مجازى شادى ميکردند، زيرا خوب ميدانستند که امريکا امروز و فردا همانند ساير متجاوزين در کورۀ افغانستان خواهد سوخت و هيچ کسى آب سرد بر پيکر سوخته بوش نخواهد ريخت. همان شد و اکنون ملاحظه مينمائيم که هجده سال تمام با مصارف کمرشکن اقتصادى و تلفات جانى و بربادى اعتبار جهانى امريکا جز بد نامى هيچ دست آورد ديگرى ندارد. روسها اعتراف کردند که جنرال هاى متجرب و کار آزمودۀ ما مجهز با مدرن ترين سلاح هاى عصر نتوانستند در برابر قوماندانان محلى مجاهدين مقاومت کنند. گروموف قوماندان عمومى نيروهاى شوروى در افغانستان به شکست خود اعتراف نمود و دستان خالى از کشور ما بيرون رفت.  جنرال هاى امريکائى نيز سوار بر توسن تکبر وغرور ادعا ميکردند که ظرف شش ماه مخالفين دولت کرزى را نابود و دموکراسى را به مرحله تطبيق قرار خواهند داد. درست هجده سال تمام جنگهاى تباه کن ادامه دارد، نه مخالفين دولت سرکوب گرديد و نه دموکراسى پياده شد!!! هر جنرال امريکائى پس از مدت کوتاه اعتراف مينمايد که از طريق نظامى قضيه افغانستان حل نميشود و بايد به مذاکرات و تفاهم سياسى روى آورد. اين در حاليست که هزاران افغان بيگناه معصومانه به قتل رسيدند و همۀ افغانستان به ويرانه مبدل گرديد.

در نهايت رئيس جمهور ترامپ و وزارت خارجه امريکا به اين نتيجه رسيدند که بايد با طالبان و مخالفين دولت کنار بيايند. صلح تامين گردد و خواسته هاى طالبان بايد بر آورده شود و دولت امريکا تعهد ميکند که اين صلح ظرف چند ماه در سرتاسر افغانستان برقرار ميگردد.

حالا اگر جهات سياسى و نظامى مسئله را قدرى کنار بزنيم اين مسئله که بايد قبل از تهاجم نظامى بر افغانستان غرايز توسعه جوئى و استثمارگرى يکسو گذاشته ميشد و از عقل اول بعنوان بهترين ارزش انسانى و عطيهء خداوندى استفاده صورت  ميگرفت رهبران امريکا هرگز براى تجاوز بر افغانستان راى نمى دادند و يا لااقل در بارۀ آن دقيق فکر ميکردند و نمى گذاشتند امروز دونالد ترمپ مانند ميخائيل گرباچف براى استقرار صلح در افغانستان براى طالبان از هرگونه امتياز دريغ نميورزيد.

چنان معلوم ميشود که پنتاگون، استخبارات مرکزى و وزارت خارجه امريکا فقط براى تهاجم و تجاوز بر کشور هاى فقير و عقبمانده نقشه ميکشند اى کاش مجمعى از خبرگان سياسى و نظامى در امريکا وجود  ميداشت و از شکست هاى امريکا در ويتنام، کوريا و ايران به سياستمداران امريکا ياد آورى ميکرد و آنها را از هوسهاى طفلانه و ناپخته باز ميداشت.

استفاده اعظمى از عقل اول، قبل از اقدام به ساير امور و تصاميم زندگى چه در حالت فردى و چه در سطح سياست و حکومتدارى يک اصل مهم است. اگر قبل از اتخاذ تصميم در حيات شخصى و يا اقدامات سياسى و حکومتى همه مسؤلين، دور از هرگونه تمايل شخصى با بکار برد عقل سليم و مباحثات بر مبناى استدلال قوى اتکا نمايند، بدون شک ثمر و نتيجۀ مطلوب بدست خواهد آمد که به نفع همه و به ضرر هيچکس نميباشد.

تجاوز نظامى نه ساله امريکا بر ويتنام آنهم بدون مجوز و تائيد قوانين بين المللى و شکست آنکشور در جنوب شرق آسيا بايد براى ساير رئيسان جمهور بعدى امريکا تنبيه و گوشمالى خوبى ميشد و احداى بعد از آن شکست دست به تجاوز و تهاجم بر کشور هاى غريب نمى زد، اما با تاسف بايد بگوئيم که آن افتضاح رقتبار به فراموشى سپرده شد و تشنگان خون چون جورج دبليو بوش باز به تجاوز و وحشت مبادرت ورزيد و براى امريکا نام زشت تاريخى کمائى نمودند ما ميگوئيم که اى ديوانگان قدرت و حکمرانى ! بدانيد که شکست شما در افغانستان و در برابر طالبان بزرگترين ذلت تاريخيست و داغ اين مهر شکست هرگز از جبين امريکا ذايل نخواهد شد.



د لیکوال لیکني
پخواني لیکني

واپس










اخبار

شعر و ادب

شهیدانو کاروان

17th December, 2018