تفصیل | شهادت 

19th September, 2019


نوی سرمقالی

لیکنی

د‌حزب‌اسلامی امیر‌ ورور حکمتیار

ویډیو

رادیو

ترانی



تفصیل

حکومت به اراده مردم احترام بگذارد و فاصله خود را با احزاب کم کند

فریدون افراسیابی

2019-08-21

 برگزارى روزى بنام روز استقلال ٢٨ اسد در يکصد سال اخير از سوى هر حکومتى در افغانستان رايج بوده است، اما دو نکته باعث ميشد که حکومت کنونى بخاطر جشن ٢٨ اسد تحت انتقاد شديد احزاب و کارگزاران اجتماعى بويژه در بخش ميديا و فعاليتهاى انتخاباتى قرار بگيرد: اين دو نکته يکى چسپيدن به اشتباهات و تخطى هاى پس از استقلال امان الله خان و دفاع از آن و ديگرى استفاده کمپاينى از مراسم جشن بود که ديدگاههاى مختلفى را وارد ميدان ميساخت: مطلبى که من درين رابطه داشتم چنين آهنگى داشت:

(( ياد تان است؛ استادسياف از ادامه کار آقاى غنى پشتيبانى نمود و درين بخش به اعتراضات ديگران گوش نداد. اما وقتى به رئيس جمهور نصيحت کرد، از امان الله خان که يک پادشاه بى خبر از  اراده و عقيده مردم بود، شخصيت سازى نکنند و پول ملت را درين راه برباد ندهند اين حرف بجايى نرسيد.

فکر نکنيم اقدامات ايکه همه خلاف احزاب، خلاف خواست نامزدان انتخاباتى و خلاف رضايت مردم صورت ميگيرد يک حرکت شخصى است، شايد دستور همين است تا براى دوام بحران زمينه هاى از قبل وجود داشته باشد.))

پيرامون همين مسايل ديدگاههاى از سوى آگاهان شبکه هاى اجتماعى ابراز شده است: آقاى احمدزبيرفرغند که هم نويسنده و هم هنرمند سينما بوده و درين سلسله سابقه دارد نوشته است:

((بگذاريد يک مساله را واضح بيان کنم، نبود يک رهبر و قايد باعث بقاى مستبدين ميشود باعث بى نظمى ها ميشود که در حال حاضر چنين شده است و خواهد شد.))

آقاى سيد اکرام اکرمى يکى از چهره هاى ورزيده فرهنگى تخار نوشته است: (( ممکن است که دستور و پاليسى براى ادامه اختلاف باشد ولى از جانب ديگر کسانى که با کرکتر آقاى رئيس جمهور غنى آشنايى دارند، ميگويند رئيس جمهور بخيال خود روان به حرف کس گوشش شنوا نيست))

احمدسعيد صابر به استفاده کمپاينى از موضوع جشن اشاره دارد، مى نويسد: (( به علت شرکت نکردن شخصيتهاى مطرح سياسى، محفل تجليل صدمين سالگرد استقلال در کابل لغو گرديد. ))

خانم ملالى جدران به جشن و برنامه تلويزيون شمشاد که در همين شب ماتم از برنامه موسيقى و اتن و ديگر مصروفيات صرف نظر نکرد، اشاره دارد از نظر اين خانم تلويزيون شمشاد نيز خواسته درين کمپاينها موضع گيرى کند حال اين که  بى توجهى به خواست و حالات روانى و عاطفى مردم به نفع کدامين از نامزدان بوده مطلبى است که بر ميگردد به نظر خانم جدران که در آن بخش وضاحت نکرده است.

مجيب نيک منش به اين مناسبت و در صفحه شعرى به اين مضمون نوشت:

يکى در عزا و يکى در اتن  يکى بر سرير و يکى در کفن يک نويسنده ديگر گفته است: (( عجيب است رئيس جمهور خلاف آنچه مردم ميخواهند رفتار ميکند، و نشان ميدهد که ديدگاههاى ساير احزاب و اقشار جامعه براى جناب ايشان و روى نظر و سياست شان کمترين اثرى ندارد.  مگر شخصيت امان الله خان که شواهد تاريخى و مستند براى نقد آن وجود دارد، قابل اين ميشود که درين مرحله حساس بگونه يى تجليل و بزرگ نمايى شود که انعکاسات و نارضايتى سراسرى را در بر داشته باشد؟! ))

آقاى شيرنيازى به نقل از صفحه ((نن تکى آسيا)) بخشى از گفته هاى امان الله خان را در جرگه هزار نفرى پغمان که پس از سفرشش ماهه اروپا و براى اعلام اصلاحات جديد تشکيل شده بود ذکر نموده است.

 در جريان همين جرگه حجاب را از رخ ملکه ثريا و خواهر خورد خود نورالسراج دور نمود. امان الله خان در سخنرانى خود خطاب به زنها گفت: (( اگر شوهران شما بزور حجاب را تحميل ميکند و شما را از گشت و گزار و رفتن به اماکن تفريح باز ميدارند، شوهرانتان را رها نماييد، من حاضرم به چنين زنان سلاح فراهم نمايم.)) يک خبرنگار غربى بنام ((استوارت)) که درين جلسه بوده اين مطلب را در خاطرات خود نقل کرده است.

در بخش ديگر اين يادداشت ها آمده است:  ((يکروز امان الله خان در پل باغ عمومى بر خانم چادرى دارى قهر شد و به او فرياد کشيد: (( اينجا چه ميکنى؟!)) امان الله خان بعد خودش چادرى را از رخ خانم گرفته و آنرا به آتش کشيد، يکبار ديگر فرد ديگرى را که ريش بلند داشت و عمامه بر سر، بزور با خود به سلمانى برد و پس از اصلاح و گرفتن عمامه او را رخصت نمود. ))

اين بود برخى ديدگاهها پيرامون امان الله خان، در بخش ديگر نويسندگانى با استفاده از نام استقلال توسط حکومت، مطالبى نوشته اند، آقاى محمدعارف منصورى از نويسندگان مطرح صفحات اجتماعى يک نمونه از آن را چنين بيان ميدارد: (( انتخابات در هاله ابهام و تصميم ترامپ قرار دارد... دو روز پيش از اين رئيس جمهور مغرور امريکا تقاضا براى صحبت تيلفونى رئيس جمهورغنى را نپذيرفته و هدايت داده است که در مورد مشکلات تان با خليلزاد تماس بگيرند! در چنين وضعيت آيا تجليل از استقلال و ادعاى بلند و بالاى مستقل بودن مايه حيرانى نيست.))

بهترين مطلب شايد درين ضمن مطلبى است که از سوى داکتر جمعه خان لبيب در صفحه مجازى برشته تحرير در آمده است: ((درين چند هفته پسين حرفهاى زيادى از آدرس هاى مختلف بيرون آمده بيشتر اين غوغاى آزادى از سوى جاده صاف کن هاى چشم سفيد و سلب کننده آزادى ملت راه انداخته ميشود...))

اين بود ديدگاههاى صاحب نظران ميتوان نتيجه گرفت که افکار عمومى هم در راستاى هويت و شخصيت امان الله خان و هم در باب موقعيت استقلال و مناسبت آن به شرايط امروز مسايلى است که حکومت بايد روى آن زياد دقت ميکرد. صرف نظر اينکه ما امروز روى امان الله خان و کارکرد هاى او حرفى داشته باشيم، پيچيدن روى يک چنين مساله  تشنج برانگيز هيچ ظروف و مصلحتى براى خود ندارد.

اگر حکومت ميخواهد که ملت و مردم را در برهه کنونى بطرف اتحاد و هماهنگى رهبرى نمايد و محور يک آشتى در کشور شود،  ضروراعتمادى را خلق نمايد که بر پايه آن احزاب مخالف هم بتوانند فاصله شانرا با اين اداره به تدريج کم نمايند.

 اما پاليسى و حرکت ابهام آميز حکومت بى پروايى در برابر افکار عمومى و بى پروايى در برابر ديدگاههاى زعمايى که حکومت را بخاطر مصلحت صلح و کم شدن تنش حمايت نمودند، اين حدس و گمان را تقويت منيمايد که دسته دولت ساز بطور عمدى ماموريت يافته است بر طبل اختلاف بکوبد و انگيزه هاى از ياد رفته را براى کشيدگى و مرزبندى ميان اقشار و حلقه هاى سياسى اين کشور سر از نو ايجاد و تازه نمايد.

براى حکومت لازم است تا از شبهات کم کند، ترديدى نيست گاهى رقابت ها، اختلاف و منازعه را تا حد غير قابل تصورى بيش ميبرد که هيچکس نميتواند براى انتهاى قضيه پيش بينى و تصور آنرا داشته باشد. اما حکومت اگر ميخواهد مرجع اعتماد باشد هم در رابطه با انتخابات و هم در قسمت تعيين موقعيت امان الله خان به افکار و اراده مردم احترام بگذارد.

مردم ميخواهند اولتر از انتخابات صلح و وحدت و امنيت داشته باشند، حکومت بايد به اين خواست لبيک بگويد و از عجله کارى و يک دندگى در کار هاى انتخابات و ايجاد فاصله با نامزدان و دسته هاى انتخاباتى ديگرى دورى نمايد.

حکومت بايد فيصله و ديد مردم را در باب امان الله خان رسميت بدهد، ديديکه معتقد است امان الله خان ابتدا په اراده مردم در تحصيل آزادى کوشيد ولى بعد به اراده مردم پشت کرد و حتى که چهره يى بخود گرفت که رهبران کمونيستى بعد ها آنرا در عمل پياده کردند و سياست دين ستيزى را مبناى پاليسى و استراتيژى خود قرار دادند.

 خبط سياسى چيزى است قابل اغماض، اما انحراف عقيده و ايديولوژى قضيه ساده يى نيست، اين به هويت دينى ملت رابطه دارد و نميتوان عاملان فساد عقيده را ازذهن تاريخ دور نمود و نسل هاى امروز و فردا را در قبال شناخت واقعى آنها سرگردان کرد.

پس اين حرف استاد سياف يک مشوره عالى و نصيحت خوب است که حکومت از امان الله خان شخصيت سازى و بت تراشى نکند به همان فيصله ايکه بيش از اين در مورد سالروز استقلال ميشد اکتفا نمايد. حکومت مرجع اعتبار باشد و درين ماموريت از هيچ کوششى دريغ ننمايد.



د لیکوال لیکني
پخواني لیکني

واپس










اخبار

شعر و ادب

شهیدانو کاروان

19th September, 2019