تفصیل | شهادت 

19th October, 2019


نوی سرمقالی

لیکنی

د‌حزب‌اسلامی امیر‌ ورور حکمتیار

ویډیو

رادیو

ترانی



تفصیل

اين بار مذاکرات صلح و پا در ميانى اسلام آباد جدى است

فریدون افراسیابی

2019-10-07

کسانيکه از قطع مذاکرات و تند شدن حملات جنگى در افغانستان متاثر شده ميشوند، اينک از رفت و آمد هاى اسلام آباد، باز اميدوار شده اند که اين بار مذاکرات بتواند دايره خشونت ها را مهار نمايد، به همين مناسبت در صفحه فيسبوک مطلبى داشتم که اينک متن يادداشت و ابراز نظر دوستان  صفحه را پيرامون آن به محضر شما عزيزان ميرسانيم:

(( آيا هيچ پرسيده ايد؛ چرا قبل از سفر خليل زاد و ملا برادر به اسلام آباد،  سفير پاکستان با آقاى عبدالله ديدار داشت و از ديدار با آقاى غنى حرفى در ميديا نيامد. در برنامه کمپ ديويد نيز تنها از جناب غنى ياد آورى ميشد. اين حرف مفهوم آنرا دارد که رئيس جمهور غنى انديوال است و حالا ميخواهند انديوالى رئيس اجرائيه را نيز با خود داشته باشند.

اعلاميه ارک و سپيدار در رابطه با ديدار رسمى هييت طالبان بسيار نرم و خويشتن دارانه بود، البته  اين انديوالى در صورتى براى صلح سودمند خواهد بود که نمايندگان احزاب مطرح را نيز با خود همراه داشته باشد.))

حالا ميخوانيد که صاحب نظران شبکه هاى مجاز روى اين مطلب چه ديدگاههاى متفاوتى داشته اند:

آقاى خرم آزاد درين باب نوشته اند: (( ارگ و سپيدار مانند دو امباق  با هم در مسابقه هستند، البته به سويه هاى نهايت متفاوت، بخاطر دوام کرسى سپيدار به جز اطاعت و فرمانبردارى از طرح، ديگر چيزى را نميداند اما ارگ در پهلوى اطاعت و بخاطر ادامه قدرت بروى دو انگيزه، اکادميک معامله مينمايد.

١ـ پاکستان از اينکه در وضعيت بد اقتصادى و سياسى قرار دارد، به تمام پلانهاى امريکا تن داده از همين رو طالبان را بمذاکره  فراخوانى نموده است.

٢ـ امريکا نيز در کوشش است تا بدليل فرسايشى شدن جنگ نارضايتى مردم  امريکا، سياسيون درجه دوم را با اين مذاکرات فريبنده اغفال نمايد.

آقاى آيت خردمند نيز به اين نظر است که اداره غنى درين ماجرا بر پاکستان پيشى دارد، اين حرف آقاى خردمند است:

(( تشويش نکنيد، نه کار طالب بجايى ميرسد و نه فسانه احزاب بى مرام  ميتواند درد اين کشور را دوا نمايد. انتخابات قصه تمام شانرا فيصله کرد، حالا پاکستان براى سبوتاژ جريان از طالبان منحيث ابزار جنگ و تهديد استفاده مينمايد.))

آقاى ادريس متين يکى از کاربران جوان اين صفحات نيز نقش اجرائيه را درين ماجرا ضعيف ميداند، مينويسد: (( در موضوعات مهم و بزرگ رئيس اجرائيه اگر آب و آتش هم شود خواهان موقف گيرى فعال نميباشد.))

اما آقاى زبير افغان يکى ديگر از شرکاى بحث به اين نظر است: (( در حالات کدام تغيير نيامده است،  همان ديک است و همان آچار،  يک اشاره ترامپ کافى است که باز اوضاع از بد بدتر شود.))

آقاى سورگل سپين يکى از اعضاى سابق فرهنگى حزب اسلامى مذاکرات و تحرک پاکستان را مهم ميداند ولى به اداره آقاى غنى و آقاى عبدالله نقش کار سازى قايل نيست ميگويد: (( کليد صلح نه با طالبان است و نه با حکومت کابل، باز شدن گره اين مشکل به حد زياد در اختيار پاکستان ميباشد.  دورى و انکار طالبان از مذاکره با حکومت و احزاب نيز به همان آدرس بيرون بر ميگردد.))

البته در کنار نظر و ديدگاههاى بالا، بسيارى فعالان ديگر دنياى مجاز سفر هاى سياسى اسلام آباد و واکنش هاى ارگ و سپيدار را با وجود نرمى کلمات آن جدى گرفته اند و اگر به اعتبار خبرها و واکنش سخنگويان ارگ وزارت خارجه نگاه کنيم، ديده ميشود که وزارت خارجه و دسته عبدالله بيشتر از ارگ جانبدار مذاکرات حاليه طالبان، خليلزاد با مقامات پاکستانى مى باشند.

اين بود ديدگاههاى آگاهان مسايل روز،  نتيجه ايکه از اين بحث حاصل ميشود،  نقش هر دو نامزد رياست جمهورى يعنى رئيس جمهور و رئيس اجرائيه باز هم کنار هم مى آيد. سازش آقاى غنى و آقاى عبدالله چندان کار دشوارى نيست مهم آن است که پاکستان بتواند در ميزبانى حاليه خود از طالبان و هيت هاى امريکا برهبرى خليلزاد، آن ملاحظاتى را که سبب انقطاع اين تفاهمنامه شده بود تا حد زيادى تکميل و تلاقى نمايد.

فراموش نکنيم که پاکستان حالا پاکستان پانزده سال قبل نيست، مواضع پاکستان امروز به نحوى از سوى چين، روسيه و ايران نيز حمايت ميشود.

تبصره ضميرکابلوف نماينده ويژه رئيس جمهور روسيه براى افغانستان را شنيديد که در مصاحبه با يک شبکه تلويزيونى هند ياد آور شد: (( طالبان هم براى صلح و هم براى جنگ آمادگى دارند، فرستاده روسيه ميگويد: (( اگر امريکايها جنگ را انتخاب کنند، طالبان نيز آماده جنگ هستند)) کابلوف در بخش ديگر اين مصاحبه ميگويد: (( طالبان از روسيه خواسته اند تا براى از سرگيرى مذاکرات صلح کوشش نمايند))

اگر چه گمان برين بود که ايرانيها جانبدار مذاکره و تفاهم طالبان و امريکا ميباشند و اين طرفدارى را بخاطر کم شدن ثقل فشار امريکا  در جنجال برنامه هسته يى بر ايران انجام ميدهند ولى اين خاطر پذيرى هيچگونه از آن خط همکارى و همنظرى بيرون نميرود که سه کشور پاکستان، روسيه و ايران حالا در برابر امريکا و در قبال افغانستان اتخاذ نموده اند.

در يک کلام، تفاهم احتمالى ميان امريکا و طالبان اين بار با پا در ميانى اسلام آباد بيش از هر زمان ديگر جدى و ممکن به نظر ميرسد. با وجود مخالفتهاى لفظى ميان ارگ ووزارت خارجه، باور کلى اين است که هر دو ذوات يعنى  آقاى غنى و آقاى عبدالله آماده پذيرش توافق حاصل ميباشند. تنها ضلع غايب درين مذاکرات که باز هم مخفى و پشت پرده خواهدبود  نقش و موقعيت احزاب افغانستان  پيش بينى شده است.

اين ديگر پذيرفتنى  ميباشد که تفاهم ميان طالبان و حکومت در صورت توافق امريکا و پاکستان نزديک و محتمل ميباشد ولى باور عمومى و قوى اين است که هرگونه تفاهم بدون شرکت احزاب مطرح سراسر بزيان صلح و ثبات دايمى و هميشگى  خواهد بود. پيمان ايکه امضاى احزاب مردمى و مطرح افغانستان را با خود نداشته باشد يک پيمان روى آب و محروم از پشتيبانهاى مردمى است، خوب است که جناحهاى ذيدخل اين اشتباه را بار ديگر مرتکب نشوند و با حضور نمايندگان احزاب بزرگ اين اميد هاى نو پاى صلح را پيروزمندانه  به پيش هدايت نمايند.



د لیکوال لیکني
پخواني لیکني

واپس










اخبار

شعر و ادب

شهیدانو کاروان

19th October, 2019