تفصیل | شهادت 

18th September, 2018


نوی سرمقالی

لیکنی

د‌حزب‌اسلامی امیر‌ ورور حکمتیار

ویډیو

رادیو

ترانی

تفصیل

یـادی از قهـرمـانـان جهـاد: «بریـالی؛ شیـر نُـه‌پل

2018-08-13

جهاد یک فریضه الهیست؛ ودیعه ایست که انسان مؤمن شایسته آنست و بس!

چه بسا فرزندان مؤمن این مرز و بوم که در مکتب انسان ساز اسلام و در  اکادمی رزم و آزمونگاه شجاعت، لقب قهرمانی را در میادین نبرد از آن خود می سازد و صدای رسای تکبیرش معراج سربلندی او می شود.

در کشور بخون خفته گان تاریخ، چه رادمردانی که در مکتب نجات بخش جهاد بزرگ شدند و پروانه وار به حضرت حق پیوستند. از این دست بنده گان شایستۀ حضرت حق، یکی هم عبدالصمد مشهور به بریالی و متخلص به پرهیز ناصری است.

بریالی سومین برادریست که از یک خانواده به کمال خود می رسند و در سنگرگاه عشق جام شهادت می نوشند. شاهد، عبدالکریم زاهد دو تن از پیشگامان جهاد در قره باغ، برادران بزرگترش نیز هر یک بنوبه خود در دوران تجاوز قشون سرخ در کشور، چون ستاره گان پرفروغ  درخشیدند و بنا به متقضای دین در جمع شاهدان همیشه جاوید تاریخ پیوستند.

بریالی از آغاز جهاد در کنار شاهد شهید که مسوولیت جبهه قره باغ حزب اسلامی را بعد از استاد عبدالوکیل شهید به عهده داشت، تفنگ به شانه کرد و در سنگر اسلام برای مقابله با قوای تجاوزگر شوروی و رژیم کمونیستی بر صف رزم آوران دلیر ایستاد. جوانی مؤدب بوده و اخلاق نیکویش او را شهرت همه گانی ساخته و شجاعتش به وی مایه مباهات گردید.

این فرزند دلیر و این قهرمان عرصه های کارزار هنوز متعلم مکتب بود که تحصیل را ترک و به صف جهاد پیوست. ابتدا منحیث مجاهد در کنار شاهد شهید پاسداری کرد، بعداً مسوولیت یک گروه سیار را بدوش گرفت. شجاعت این قهرمان سبب شد تا در اندک زمانی مانند یک افسر جنگ آزموده جهاد در سنگر تبارز کند. بعد از شهادت برادرش شاهد برادر دوی آن عبدالکریم زاهد مسؤولیت جبهه قره باغ را به عهده گرفت. این جوان شجاع (بریالی) بازوی توانمند عبدالکریم زاهد به حساب می رفت. ضمن این که به حیث قوماندان سیار جبهه بود مسوولیت کمیته اطلاعات نیز به عهده اش گذاشته شد.

بریالی، در جنگ ها علیه قوای متجاوز شوروی شرکت می کرد و شجاعت کم نظیرش  او را به یک قهرمان واقعی مبدل ساخت. در ساحه نه پله قره باغ سنگرش بود، کاروان های زرهی دشمن از این معبر مرگ! بخوبی نمی گذشت، ده ها چین تانک و صدها وسایط باربری شوروی و دولت مزدورش در این ساحه به آتش کشیده شد.

پوسته های امنیتی دولت در این جاده شب را آرام سپری نمی کردند. با وصف مشکلات داخلی جبهه قره باغ و سنگ اندازی های گروه های رقیب، این مجاهد آزاده بیشتر توجه اش را به دشمن اصلی یعنی ارتش متجاوز شوروی و رژیم کمونیستی معطوف نموده بود. مواد لوژستیکی و هزینه جنگ ها علیه رژیم و قوای شوروی را در جنگ ها از غنایم دشمن بدست می آورد و از غنایم جنگی مشکل مجاهدین و جبهه را مرفوع می ساخت. چون سرک اسفالت کابل – پروان از قلب ولسوالی قره باغ می گذرد، در نبردها اسرای زیادی در اختیار شان قرار می گرفت. در حالی که کمونیست های سرشناس و متهم به جنایات جنگی را مجازات نموده؛ اما با عساکر برخورد بسیار خوب می شد.

بریالی، در حقیقت زیر بماران دشمن زندگی می کرد و به یک چهره قهرمان و رستم زمان خود مدل شده بود. تا این که این سپهدار دلیر و این (شیر نُه پله) در جنگی که 6 چین تانک و دو عراه نفربر دولت مزدور را به آتش کشید، بتاریخ 14 سرطان 1365با سه تن از یارانش هر یک، حلیم، ولی جان و سردار یک جا به شهادت رسیدند. روح شان شاد و یادشان گرامی باد.




واپس



اخبار

شعر و ادب

شهیدانو کاروان

18th September, 2018