شعر و ادب

بلا وهلی...

راغلی د زړۀ کور ته زړۀ نا زړۀ بلا وهلی ستا یاد ځوانیمرګی پۀ لمر خاتۀ بلا وهلی شېبه، شېبه دې تنده پسې نیسي،جل دې اخلي څوک ژوند کې وي ضرور لکه؛ اوبۀ بلا وهلی پۀ چیغو پۀ زاریو پۀ غږو نۀ را ویښیږي قسمت بۀ مې تر څو وي ډوب، وېدۀ بلا وهلی څوک ځېر شي، پۀ غصه شي، چې بیا ژاړې چا پسې؟ چې مات مې شي پۀ سترګو کې باڼۀ بلا وهلی پۀ یار چې سخته راشي لکه خام نوی بندي لۀ ډاره پۀ ځان ومني، هر څۀ بلا وهلی لۀ ځان سره یې پټې سترګې ځکه ګرځوم پۀ چا مې بیا ور خوږ نۀ شي ، دا زړۀ بلا وهلی د چا د یاد شپېلۍ،رمه،کیږدۍ ورته پۀ زړۀ شي کوچی چې یادوي هر وخت، راغۀ بلا...
نور ولوله

بس د مینې یو سرود

شاعر بنیادم هم عجیبه وي، چېرته چې یوه خوږه یوه دردمنه کیسه واوري یا ولولي،بس د شعر پیریان را و تورېږي. او یو څه ولیکي. کله بخت یاري ورسره وکړي، دا څه لیکل یې پر نورو زړونو هم خواږه ولګي. او کله بیا بخت سرچپه وي، د چا خبره پر زړونو خوږې منګولې کې نه ږدي. هغه څو ورځې وړاندې افغان کرکټر نړیوال ستوري ښاغلي راشد خان یو ټوېټ کړی و. دردمنه او خوږمنه خبره یې کړې وه. ویلي یې وو: زه ماشوم په جنګ کې را لوی شوم، زه پر دې پوهېږم چې ماشومان څومره له جنګه وېرېږي، دعا یې کړې وه چې افغان جنګ دې خدای ودروي. ما چې د راشد خان دا کرښې لوستې، له زړه نه دوه څاڅکي اوښکې هم سترګو ته راغلې وې. دې اوښکو بیا سمدلاسه رنګ راوړ، او داسې یو څه مې ولیکل. نه بوهېږم تاسو یې...
نور ولوله

غزل – پير محمد کاروان

وروڼو د خدای لپاره، دا بې دینه ڪار مه ڪوئ د دې یوسف وطن له مینې نه انڪار مه ڪوئ   مه یې ڪوهي ته غورځوئ مه یې داړئ په لېوه همـ یې سودا د نوي مصر په بازار مه ڪــوئ   ڪه لاس مو تش وي اؤ په ګل باندې یې نه شئ ویشتی پر سپین تندي خو یې د تورو ڪاڼو وار مه ڪوئ   دی ظلمـ جبر چې په زړه ورته پنجې لګوئ ازار به و مومئ دا چارې د ازار مه ڪــــوئ   دې مور و پلار وطن ته ځای د زړه په تل ڪې ساتئ بې حُرمتي خو چېرې هــمـ د مور و پلار مه ڪوئ   دا د مېوو، خوږو اوبو، پستو وږمو خزانه په خپله وساتئ سپارل...
نور ولوله

د ادبياتو ځانګړنه ده چې دوستان او دښمنان ټول په يوه دېره کې سره راټولوي

دويم نړيوال جنګ روان و، د متحدينو جنګي الوتکو د جرمني په هدفونو باندې بمبارونه پيل کړي وو. د‌جرمن پوځ دافع هواګانو د ځمکې لخوا اسمان ته خولې نيولې وې او پاس يې په الوتکو سور اور جوړ کړی و ،  د توغنديو په همدې باران کې يو ستره مرمۍ ولاړه او سيده په يوه جنګي الوتکې ولګېده. الوتکې مښوکه د ځمکې په لورې کږه کړه ، ځمکې ته په سرعت را روانه وه خو د الوتکې د پيلوټ درک ونه لګېده، نه يې چترۍ خلاصه کړه او نه يې د ژغورنې کومه وروستۍ هڅه وکړه. الوتکه د مديترانې سمندرګي په تل کې ډوبه شوه. یو ساعت وروسته د جرمني د پوځ راديو وویل...
نور ولوله

ضرورت

له اخلاص ډکې دعا ته ضرورت دی هم درمل او هم دوا ته ضرورت دی چې د ټولو مؤمنانو سرته خیر شي رب ته وژاړئ،ژړا ته ضرورت دی ربه! نیک عمل لپاره راکړه عمر ربه! ژوند ته، ربه سا ته ضرورت دی ربه! ته په خپل کار ښه پوهیږي ربه! ربه  دا وخت چې وبا ته ضرورت دی سرمایه د نیکۍ مخکې له ځان لیږئ ورته مخکې بیا سبا ته ضرورت دی څه موده به خیر بیلتون ته فرصت ورکړو که څه هم یار او اشنا ته ضرورت دی دا اوس هم یو ضرورت دی چې ګوښه شو که کارونو د دنیا ته ضرورت دی شکر موږ داسې ټولنه کې ساه اخلو هم ډاکټر او هم ملا ته ...
نور ولوله

کچکول

سوله را واچوئ کچکول کې قلنګ چاسره دی وخت يې دی نن ګوره سبا بيا ملنګ چاسره دی  مرغيو کړي دي بچي ددغه چم ځالو کې           ډزې دې نه کوي هېڅوک چې تفنگ چاسره دی   چې انسانان وي نو پو هېږي د انسان په ژبه څنګه به پوه شي دڅاروي چې فرهنګ چا سره دی بېګاه نږدې کلي کې ډزې وې لوګي راختل يو ورور بل ورور ته بم اېښودې ؤجنګ چا سره دی د وينو سیند مو د پردو دښتې خړوبې کړلې نور پرې بندونه را تړمه کلنګ چا سره دی قلبه کومه دغه شاړې د خپل لاس په ګوتو کوکنار پرې نه کرمه نور ۔ لونګ چاسره دی زه د افغان دکړ...
نور ولوله

هر یو رنځور ته...!

د روغ صحت د خووږ غږ انتظار دی رنځور د ژوند د کالۀ خونه کې ایسار دی رنځور پرون به هر قدم سره مستۍ نه نڅېدۀ نن مړاوی څانګې، وانګې خوار او زار دی رنځور نۀ کار شته،نۀ روزګار شته،نۀ مستې نۀ په کې شور خفه یم، د زړګي مې بیا ټول ښار دی رنځور د کومو شېبو یاد پسې اخیستی د ځوانۍ روان د زړۀ په زور کرار،کرار دی رنځور زما په څېر الحمدلله هر لیونی روغ او ستا په څېر چې ګورم هر اوښیار دی رنځور اوږدۀ،اوږدۀ ساتل یې امیدونه د دونیا څوک ساه نیولی ناست پر نیمه لار دی رنځور له کبره یې پرون ډېرو ته نۀ کوو سلام وهلی نن د خپل غُرور ازار دی رنځور د...
نور ولوله

نننی مسلمان

چې له لومړۍ نه کړي دفاع له دويمې هم نه کوې يهود که نيسي مدينه بیا به هم غم نه کوې ستا د ايمان ارزښت به څومره وي په خپله وايه چې يوه ذره کار په قرآن او سنت سم نه کوې نفوس دې نن سبا له دريوو ملياردونو اوړي هسې د خولې غږ خو کوه که کار د بم نه کوې ډزېږي نۀ پر دې وسلو دې الله اور پورې کړه چې پرې دفاع د لومړنۍ قبلې حرم نه کوې نه قذافي شته نه صدام چې يې ځواب ووايي عرب نر ښځو نه به طمعه د پرتم نه کوې فلسطين سوځي ته يې اور ته تودوې لاسونه غلام واکمنه ! ولې سوچ د جهنم نه کوې مسلمه پاڅه! دا زنځير او زولنې ماتې کړه نور به باور د واکمنانو په کر...
نور ولوله

د اقصی شاه زلمو ته!

استاد ناګار   د فلسطین زلمو! شپیلۍ د انقلاب پوکمه نوا د شور مې د نړۍ له اوچت بام واخلئ د ((افغاني)) د غیرتي ولس له ګرمې سینې په لاهوتي ژبه د ((لاتخف)) پیغام واخلئ ځئ چې تکبیر کړو همنوا، دومره قوت ورکړو چې د ګوټ ګوټ له فلسطینه ((ایوبی)) پاڅي زما د فتحې د وروستي آیت لوستلو لره جهان راولړزي له خاورو ((غزنوی)) پاڅي د سرو او سپینو طاغوتمارو دا بوتپاله نړۍ یو ځلی بیا د بوتشکن د تورې شرنګ غواړي ستاسو پاڅون ستاسو خوځښت خپله پراښه غیږ کې زما د مستو شاه زلمو د وینې رنګ غواړي نور د ختیځ او لویدیځ اسری په ځمکه و...
نور ولوله

اقصیٰ ...

هغه چې ړنګ شولو بیا دا، پۀ زولنو وتړي موصل یې وران کړو او اقصی، په زولنو وتړي په خپل ایمان دی شي خفه، چې په دې نه وي خفه! لومړۍ قبله چې څوک د چا، په زولنو وتړي واا د عربو شهزادګله! وه نادانه اشنا! ګوره حرم به هم سبا، په زولنو وتړي آخ اسلامي غیرت نو چیرته، له تا کډه وکړه ؟! چې مسلمان ستا په فتوا، په زولنو وتړي آخ د صلیب په زندانو کې د مؤمنې خورکۍ شونډو کې ( وا معتصمااا) په زولنو وتړي ای د دنیا د زولنو، له ډاره څنګه به شي؟! چې د قیامت په ورځ مو بیا، په زولنو وتړ...
نور ولوله

فلسطینه!

ستا حق کې یم خفه، اول له ځانه فلسطینه! ګیله نه کوي څوک ځکه ، هر چانه فلسطینه! یهود غواړي چې ساه د ازادۍ دې کړي زندۍ چې ناست دي پر سینه درته پخوانه فلسطینه! چې ستا د ازادۍ فکر او حس یې سر کې نه وي له ډیرو سره شوه مې په دې ورانه فلسطینه! منمه؛ څومره ډیر مسلمانان شته، خو افسوس!! دي خپلو کې پر یو بل بد ګُمانه فلسطینه! د پاکو انبیاوو پاکې خاورې درنه ځار ډیر عمر دې کړو تیر ډک له خفګانه فلسطینه! چې ژوند کې څو...
نور ولوله

مسجد اقصی

استاد فضل ولي ناګار   مسجد اقصى، عربان، مونږ او ارزښتونه؛ استاد ناګار د دې تصوير ټول رنګونه راټول کړي: زه د افغان د اسلامي غورځنګ سکروټه ژبه عربه وروره! نن له تا ځنې ګيلې لرمه هغه قرآن چې وارثان يې د جهان تاسو کړئ له هر آيته يې د اسرارو سلسلې لرمه تاسو (بنا) شهيدوئ روح د (جمال) پوکئ په داعيه د تکبير (قطب) د دوران وژنئ چې يې امت ته هر تحليل انقلابي پيلامه د مفسر شهادت څه؟ خو بس قرآن وژنئ نور د ختيځ او لويديځ اسرې په زمکه ولئ يوازې د خلاصون لاره (حبل الله) خپله کړئ راځئ، تر دويمې قبلې پورې...
نور ولوله

اقصی! ای قبله ی نخست

مطيع الله تائب   بنویس سرنوشت به سنگی که دست تُست اینجا تویی و دشمنان تو وکینه های شان اینجا تویی و بچه های تو وسینه های شان بگذر ز انتظار چشمی دگر مدار از هر چه پادشاه وامیر وخلیفه است شمشیر شان برای خدا نه، وظیفه است اقصی! ای قبله ی نخست دنیاست نادرست، وعده هاش نادرست بنویس سرنوشت به سنگی که دست تُست امروز گر نشد، فردا ز آن تُست ...
نور ولوله

د نبي علیه السلام ( اصحاب رضوان الله علیهم) ته!

پر شعر د عقیدت پېرزوینې! ملګري...!!! هغه چې نلري اخلاقو کې بدرنګ ملګري هغه د حُسن او غیرت پۀ ښکلا رنګ ملګري سخت پۀ کافرو، خو پۀ خپل مینځ کې یاران د نبي جوړ د احساس،مینې او رحم پۀ فرهنګ ملګري بدر، أُحد، خندق او ټولو غزا ګانو کې بیا نۀ پۀ شاه لاړل نۀ بیا وروسته شول لۀ جنګ ملګري د دې ملګرو د قوي ایمان لۀ تابه نۀ ول د فارس او روم او د نړۍ د هر پرنګ ملګري هلته معیار نسب،ښکلا،قوم،شتمني نۀ وه بیا هلته حبش، فارسي،رومي، قریش همرنګ ملګري د زړۀ دنیا یې پرې راټوله وه، را ټول بۀ وۀ پرې لکه صدِّیق غو...
نور ولوله

علامه حبيبي؛ پښتو ادب د تاريخ سپړونکى!

د لوى استاد علامه عبدالحى حبيبي روح دې ښاد وي، د پښتو ادب د ستوري لقب به پر چا لږ او پر چا ډېر صدق کوي، خو که چېرې پښتو ادب يو ستورى لرلى نو هغه به علامه حبيبي واى. دغه لوى استاد د افغانستان مختصر تاريخ په علمي معيارونو وليکلو، د پښتو ادب تاريخ يې وليکلو، تر اسلام وروسته افغانستان يې وليکلو او د پښتو شاعرانو تذکره يې وليکله. د مرحوم علامه مجموعي اثار تر 130 ډېر دي، دا اثار لکه د ننني وخت د انټرنيټي جال کاپي پېسټ نه دي بلکه دا د استاد حبيبي د زړه د وينو ليک او تحقيق و. علامه د پښتو ادب د تاريخي ريښې سپړنه وکړه، که دى نه واى نو پښتو ژبه به د مرحوم ظاهرشاه له حکومت...
نور ولوله

ټولپوښتنه

زمونږ نوي ویبسائټ څنګه دي؟