No-IMG

فوت نماز صبح

مولانا دوکتور نورالله کوثر

 

محدوده نماز صبح از هنگام طلوع فجر صادق تا طلوع آفتاب است. پس مادامیکه آفتاب طلوع نکرده باشد وقت نماز هنوز باقی است و می توان آنرا ادا نمود.

اگر کسی در خواب بماند و هنگام بیدار شدن متوجه شود که خورشید طلوع کرده است، او باید بلافاصله و بدون تاخیر همان لحظه وضو بگیرد و نماز صبح را بخواند.

اساساً تنها موردی که جایز است تا در آن نماز را قضا نمود، همین مورد (یعنی در خواب ماندن) و یا فراموش کردن به سبب مشغله ی فکری است، وگرنه در شریعت اسلام نماز قضا و یا قضا کردن نداریم

زیرا پیامبر صلی الله علیه و سلم فرموده است:

«من نسی صلاة أو نام عنها فکفارتها أن یصلیها إذا ذکرها»

صحیح مسلم315/477/1

هر کس نمازی را فراموش کند یا به خواب برود و نمازش را نخواند، کفاره آن این است که هرگاه به یادش آمد آنرا بخواند».

اما اگر کسی عادت کند و هر روز یا بیشتر روزهای هفته را در خواب بماند و نماز صبحش را به وقت طلوع آفتاب برساند، او گناهکار است و گناه او بزرگ و مایه ی خشنودی شیطان است. العیاذبالله

پس کسی که در خواب می ماند نباید آنرا بصورت عادت دربیاورد و باید برای رفع این امر تلاش کند، مثلا ساعت اذان را تنظیم نماید یا از روش مناسبی استفاده کند تا موقع اذان از خواب برخیزد، تا بعد از مدتی سختی بیدار شدن از دوش وی برداشته می شود.

همچنین اگر بیدار شد بسم الله بگوید، زیرا در صحیحین به روایت از ابوهریره ( رضی الله عنه ) آمده است که رسول الله (صلی الله علیه وسلم) فرمود:

یَعْقِدُ الشَّیْطَانُ عَلَی قَافِیَةِ رَأْسِ أَحَدِکُمْ إِذَا هُوَ نَامَ ثَلاَثَ عُقَدٍ، یَضْرِبُ کُلَّ عُقْدَةٍ عَلَیْکَ لَیْلٌ طَوِیلٌ فَارْقُدْ، فَإِنِ اسْتَیْقَظَ فَذَکَرَ اللَّهَ انْحَلَّتْ عُقْدَةٌ، فَإِنْ تَوَضَّأَ انْحَلَّتْ عُقْدَةٌ، فَإِنْ صَلَّی انْحَلَّتْ عُقْدَةٌ فَأَصْبَحَ نَشِیطًا طَیِّبَ النَّفْسِ، وَإِلاَّ أَصْبَحَ خَبِیثَ النَّفْسِ کَسْلاَنَ».

رسول الله (صلی الله علیه وسلم) فرمود: «وقتی که یکی از شما به خواب رفت، شیطان پشت سر او سه گره می‌زند و در هر گره می‌گوید شب درازی در پیش داری بخواب، چنانچه بیدار شد و نام خدا را یاد کرد، یکی از گره ها گشوده می‌شود، و چنانچه بلند شد و وضو گرفت گره دیگری گشوده می‌شود و چنانچه نماز خواند گره‌ها همه گشوده می‌شود

و بامداد که از بستر برمی‌خیزد خوش‌دل و بانشاط برمی‌خیزد، و چنانچه خدا را یاد نکردو وضو نگرفت و نماز نخواند بامداد که از بستر خواب بلند می‌شود بددل و گرفته‌دل و بی‌نشاط و سست برمی‌خیزد».

و معلوم است که کسی که همه‌ی شب به خواب غفلت فرو رفت، نه خدا را یاد کرد، نه وضو گرفت و نه دو رکعت نماز خواند، سستی و بی‌حالی نصیب او می‌شود.

مسلمان همیشه با یاد خدا و طهارت وضو و نماز به خدا نزدیک می‌شود، و از روزی که تلویزیون در خانه‌ها راه

یافته و کوچک و بزرگ چشم به آن دوخته اند و خسته و بی‌حال به بستر خواب می‌روند نشاط عبادت را در شب از دست داده اند، و خوشی قلب نمی‌یابند.

به هر حال بر هر فرد مسلمانی واجب است که سستی را در نمازش کنار بگذارد، خصوصاً برای نماز صبح، و نباید خود را به غفلت بزند، چرا که خداوند متعال به قلبها آگاه است و کسی که تنبلی می کند و برای بیدار شدن تلاش نمی کند در حقیقت به خودش جفا کرده چرا که بار گناه زیادی را برای خویش گردآورده است!

اگر به توصیه پیامبر (صلی الله علیه وسلم) عمل شود بزودی این مشکل رفع خواهد گردید و دیگر سختی بیدار شدن برای ادای نماز از دوش برداشته خواهد شد. ان شاءالله

والله اعلم

وصلی الله وسلم علی محمد وعلی آله وأصحابه والتابعین

لهم بإحسان إلی یوم الدین

 

تبصره / نظر

نظرات / تبصري

د همدې برخي څخه

شریک کړئ

ټولپوښتنه

زمونږ نوي ویبسائټ څنګه دي؟