No-IMG

چهار دلو ۱۳۶۷ خونبارترين روز سالنگ

امروز 4 دلو است، 32 سال قبل؛ در 26 دلو 1367 نيروهاى اتحاد شوروى؛ پس از شكست مفتضحانه؛ بدست مجاهدين مؤمن كشور ما؛ مجبور گرديد كشور ما ترك كند، همين شكست منتج به زوال اتحاد شوروى؛ بزرگترين امپراطورى زمان خود گرديد؛ امپراطورى بدمست و مغرورى كه نه هيچ همتا داشت و نه رقيب قادر به درگيرى با آن

خروج نيروها در 26 ماه دلو تكميل گرديد و آخرين سرباز شان از پل حيرتان به سوى ترمذ گذشت.

خروج قطعات شوروى تدريجى بود، به سرعت و از چند مسير خارج شدند، يكى از مسيرها؛ راه سالنگ بود؛ در اين مسير؛ در چند بخش راه كابل حيرتان و كابل شيرخان بندر؛ نيروهاى شوروى همواره مورد حملات پيهم قرار مى گرفت؛ خنجان در شمال سالنگ يكى از اين بخشها بود، قهرمان نامور جهاد افغانستان؛ مرحوم صوفى پاينده محمد؛ در كوههاى بلند و دره هاى تنگ خنجان؛ سنگرهاى مستحكم و تسخير ناپذير ساخته بود؛ هيچ قطار شوروى؛ بدون حملات كوبنده مجاهدين مؤمن خنجان؛ نمى توانست به سلامت و آرامى از اين منطقه عبور كند.

در اين مسير؛ در برخى از مناطق؛ گروه هايى مستقر شده بودند كه با نيروهاى شوروى معاهده آتش بس و همكارى و حتى تعهد عمليات دوجانبه؛ عليه دشمن مشترك داشتند. آنها امنيت قطارهاى شوروى را در اين مناطق تأمين مى كردند، و در مقابل نيروهاى شوروى نه تنها با آنها كمكهاى، مالى، نظامى و لوژيستكى مى كرد؛ بلكه در جنگ عليه رقباى شان آنان را از هوا و زمين كمك مى كرد، و عمليات مشترك عليه مجاهدينى داشتند كه در برابر نيروهاى شوروى مى جنگيدند!!  

سالنگ جنوبى يكى از اين مناطق بود، گروه مستقر در سالنگ جنوبى؛ متعهد بود تا امنيت قطارهاى شوروى را در اين منطقه تأمين كند.

نيروهاى شوروى در اثناى خروج تصميم گرفتند كه تمامى قراء دو طرف سرك كابل- شمال را به شدت مورد حمله قرار دهد و احتمال هر نوع حمله را از ميان بردارند، سالنگ جنوبى به دليل آتش بس و معاهده اى كه گروه مستقر در اين منطقه با نيروهاى شوروى داشت؛ در تمامى مدت آتش بس و معاهده كه بيش از هفت سال را احتوا كرد؛ از حملات نيروهاى شوروى در امان بود؛ بقيه مناطق تمامى اين مسير طولانى در همان نخستين روزهاى تهاجم نيروهاى شورى تخليه شده و در دو طرف سرك؛ نه خانه سالم ماند و نه باغ و درخت و تاك انگور.

قراء سالنگ جنوبى در 4 دلو 1367؛ 22روز قبل از آن كه آخرين سرباز شوروى از افغانستان خارج شود؛ مورد هجوم خيلى وحشيانه و خلاف انتظار همه؛ قرار گرفت؛ در اين هجوم د حدود 1200 نفر كشته شدند، اين عمليات؛ با اين همه وحشت و بربريت؛ با اين همه تلفات جانى به مردمى كه نه با نيروهاى شوروى جنگيده اند؛ نه بر قطارهاى شان در ساحه حمله كرده اند؛ باعث تعجب همه و مخصوصاً خلاف انتظار گروهى بود كه با نيروهاى شورى معاهده دوستى و همكارى داشت!!

اما آن چه بايد از اين حادثه آموخت اين است كه سازش ننگين با دشمن عواقب بد دارد؛ اعتماد بر دشمن سفاهت است، كسى كه ظالمى را عليه مظلوم كمك كند؛ بدست همين ظالم با عاقبت سياه و بد مواجه مى شود!!   

به تاريخ 26 دلو 1367 مطابق 15 فبرورى 1989، قشون سرخ شوروى؛ پس از نه سال جنايت، قتل و ويرانگرى؛ به قصد اشغال كامل افغانستان؛ در مصاف با مجاهدين مؤمن افغان شكست خورد و با دادن تلفات بى شمار جانى و مالى، بالآخره از كشور ما خارج گرديد. اخراج مفتضحانه روسها و زوال امپراطورى كمونيزم بزرگترين حادثه تاريخ است؛ كه نظير آن را نمى توان در تاريخ سقوط امپراطورى هاى بزرگ و مغرور يافت.

تبصره / نظر

نظرات / تبصري

د همدې برخي څخه

شریک کړئ

ټولپوښتنه

زمونږ نوي ویبسائټ څنګه دي؟