No-IMG

حکمتيار: امريكا دې نتيجې ته رسېدلې چي د جگړي پاى ته رسېدا ئې په گټه ده

متن خطبه مشر معزز (جمعه 10 دلو 99(

الحمد لله و كفى و سلام على عباده الذين اصطفى و بعد: فاعوذ بالله من الشيطن الرجيم بسم الله الرحمن الرحيم

رَبَّنَا لَا تُؤَاخِذۡنَآ إِن نَّسِينَآ أَوۡ أَخۡطَأۡنَا ۚ رَبَّنَا وَلَا تَحۡمِلۡ عَلَيۡنَآ إِصۡرٗا كَمَا حَمَلۡتَهُۥ عَلَى ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِنَا ۚ رَبَّنَا وَلَا تُحَمِّلۡنَا مَا لَا طَاقَةَ لَنَا بِهِۦ ۖ وَٱعۡفُ عَنَّا وَٱغۡفِرۡ لَنَا وَٱرۡحَمۡنَآ ۚ أَنتَ مَوۡلَىٰنَا فَٱنصُرۡنَا عَلَى ٱلۡقَوۡمِ ٱلۡكَٰفِرِينَ ٢٨٦

‏صدق الله العظيم

برادران و خواهران عزيز!

در باره ترجمه و تفسير مختصر اين آيه مباركه؛ در اخير عرائضى خواهم داشت؛ اما اكنون و در ابتداء؛ به چند مطلب روز مى پردازم

1- در ديدارى كه با سفير اتحاديه اروپا داشتم؛ در ضمن سائر مسائل؛ در رابطه به كارى كه كشورهاى اروپايى مى توانند انجام دهند تا در حل بحران افغانستان ممد ثابت شوند و از ظرفيت هاى شان در پايان دادن به جنگ و رسيدن به صلح كار بگيرند؛ به او گفتم يكى هم اين است كه كشورهاى اروپايى و غرب در مجموع؛ به افغان هايى پناه سياسى ندهند كه مرتكب فساد و اختلاس شده اند و سرمايه هاى ملى ما را غارت نموده و به بانكهاى غربى انتقال داده اند؛ تمامى اين ها را با پولها، طلا، سنگهاى قيمتى، آثار تاريخى و... به افغانستان برگردانند و اعلان كنند كه پس از اين كشورهاى ما پناهگاه ديپلوماتها، سياستمداران و اراكين مفسد و دزد نخواهد بود، با اين كار ساده و آسان مى توانند كمك شايانى به حل بحران كنند.

با برگردادن اين ها به افغانستان؛ كشورهاى غربى پيام روشنى به كسانى خواهند فرستاد كه براى غارت هر چه بيشتر سرمايه هاى ملى ما؛ به چوكى ها چسپيده اند؛ در برابر صلح موانع ايجاد مى كنند و بر ادامه وضعيت كنونى؛ كه مجال غارت و چپاول را براى آنان فراهم كرده است؛ اصرار مى ورزند.

گفتم آيا عجيب نيست كه صدر اعظم يك كشور اروپايى با وجود ادعاهاى تعهد به ديموكراسى؛ حقوق بشرى و عدالت اجتماعى؛ در خطاب به مهاجرين مى گويد: هر چه را از هر طريق و راهى به دست آورده ايد؛ (ثروت و اشياء بهادار و قيمتى)؛ مى توانيد به كشور ما انتقال دهيد؛ مطمئن باشيد كه هم خودتان در امان و مصونيد و هم داشته ها و ثروت هاى تان!! آيا درست است كه كسى؛ به عنوان صدراعظم كشور خود؛ دزد ها و غارتگران كشورهاى ديگر را تشويق و ترغيب كند تا از مردم و كشور خود بدزدند و به كشور وى انتقال دهند و از كشور خود پناهگاه دزدان درست كند؟!! يقيناً كه امروز برخى از كشورهاى غربى به پناهگاه سياستمداران و ديپلوماتهاى سارق و مختلس تبديل شده. كشورهاى غربى به هزاران دزد و چپاولگر سرمايه هاى ملى كشور هاى اسلامى به شمول افغانستان پناه سياسى داده اند، در حدود بيش از دوصد ديپلومات افغان؛ شامل سفير، كنسل، ديپلومات، وزير، والى، رئيس بانك و غيره از جمله كسانى اند كه كشورهاى غربي به آنان پناه داده اند، سرمايه ها و داشته هاى سفارتها و كنسلگرى ها را غارت كرده اند؛ زمانى كه از سوى وزارت خارجه منفك شده اند؛ همه چيز سفارت را با خود برده اند و پناهنده سياسى شده اند. چندين وزير ماليه و رئيس بانك با صدها مليون دالر و دوسيه هاى ضخيم اختلاس و فساد مالى فرار كرده اند و در كشوهاى غربى به پناهندگى سياسى و گرين كارد نائل شده اند و طبق گفته تونى بلير مصون و مأمون اند.

افغانها بايد تدابيرى اتخاذ كنند كه نه تنها كشور هاى غربى اين پناهگاه دزدهاى و اختلاس گران مليونها دالرى را وادار كنند اينها را يكجا با اموالى كه غارت كرده اند به افغانستان برگردانند؛ بلكه اعلان كنند كه ديگر به چنين سارقين؛ هرگز پناه نخواهند داد و اگر فرد متهمى از سوى مراجع مسئول كشور خود؛ به آن جا پناه برد؛ بلا درنگ به كشورش برگردانده مى شود.

اگر احياناً اين كشورها؛ به اين خواست عادلانه افغانها پاسخ مثبت نه گفتند و از حمايت دزدهاى فرارى خوددارى نه ورزيدند؛ سفارتهاى مربوطه شان از سوى افغانها بسته شوند و ديپلوماتهاى شان تا زمانى تحت نظارت گرفته شوند كه هم دزدان باپشتواره را مسترد كنند و هم پشتواره هاى سرقتهاى شان را.

يقيناً كه برخى از كشور ها به پايگاه و پناهگاه دزدان بزرگ افغان تبديل شده؛ حكام فرارى كشور ما را با كارتن ها و بكسهاى دالر و طلا پناه مى دهند؛ در انتقال دالر و طلا و اشياء قيمتى آنان را كمك مى كنند؛ طياره هاى بدون لوگو و نشان را در اختيار شان مى گذارند؛ وزراء  ماليه؛ رؤساء بانك ملى؛ سفراء و ديپلوماتها؛ با پشتواره هاى از اختلاس و دزدى صدها مليون دالر؛ در آغوش اين كشورهاى مشوق دزدها؛ پناه برده اند و از تعقيب و محاكمه مصون و محفوظ اند.  

وزراء ماليه عزل شده و فرارى و با دوسيه هاى اختلاس مليون ها دالرى

يك وزير ماليه حكومت كنونى؛ دوست نزديك؛ همصنفى و مشاور ارشد رئيس جمهور و سپس وزير ماليه و بعد عزل و فرار با ده ها مليون دالر!!

به تعقيبش وزير ماليه بعدى؛ كه به دستور رئيس جمهور از سمت خود استعفاء داد و فرار كرد.

پارلمان بايد از تمامى كشورهايى كه در افغانستان سفارت و نمايندگى سياسى دارند؛ بخواهد كه وزراء فرارى ماليه، رؤساء بانك ملى، سفراء و ديپلوماتها و مامورين عالى رتبه ديگر دولت كه متهم به اختلاس و غارت سرمايه هاى ملى اند؛ از پناه دادن به آنان خوددارى ورزند و غرض محاسبه و محاكمه به افغانستان بفرستند.

اگر به اين خواست معقول افغانها وقعى نگذارند؛ بايد سفارتهاى آنان بسته شود و ديپلوماتهاى شان تا زمانى تحت نظارت گرفته شوند كه اين فرارى هاى دزد را به افغانستان تحويل دهند.

اين اقدام باعث خواهد شد كه ديگر هيچ مأمور دولت؛ به دليل نه يافتن پناهگاه مصون در خارج؛ دست به اختلاس و غارت سرمايه هاى ملى نزند؛ و آنان كه به اين دليل به چوكى ها چسپيده اند و در برابر صلح موانع ايجاد مى كنند؛ كه با ادامه وضعيت جنگى كشور؛ مجال غارتهاى هر چه بيشتر را كسب مى كنند؛ ديگر از تأكيد و اصرار بر ادامه جنگ ناچار منصرف خواهند شد. اكثريت كسانى كه مانع صلح و خواهان ادامه جنگ اند؛ هيچ انگيزه اى ديگر جز غارت و چپاول هرچه بيشتر ندارند!

همچنان در رابطه به دو تابعيته ها بايد غور و اقدامات جدى صورت گيرد؛ مخصوصاً در رابطه به مسئولين عالى رتبه چون سفراء، والى ها، قومندانان قطعات نظامى و پوليس، وزراء و بالاتر از اينها؛ بايد تدابيرى اتخاذ گردد كه هيچ فرد دو تابعيته و داراى همسر غيرافغان؛ در بستهاى حساس كشور توظيف نشوند؛ توظيف آنان باعث مى شود كه راه براى نفوذ شبكه هاى استخباراتى در مقامها حساس كشور؛ باز شود و در اختلاس و غارت سرمايه هاى ملى به اين دليل جرى و جسور باشند كه پناهگاه مصون در اختيار دارند.

همچنان كسانى كه در مقامهاى مهم توظيف مى شوند؛ بايد مكلف شوند كه خانواده هاى شان را حتماً به داخل انتقال دهند؛ در غير آن بايد از توظيف آنان ممانعت صورت گيرد؛ پارلمان نبايد به كسى رأى اعتماد بدهد كه خانواده اش در خارج از كشور به سر مى برد؛ حضور خانواده اش در خارج؛ يعنى اين كه او خود دو تابعيته است!!

كميسيون انتخابات قبلى كه مورد خشم و غصب حكام قرار گرفت و بدون دليل و جرم ثابت و به دلائل سياسى به زندان كشانده شدند؛ قرار ادعاء كمشنران كميسيون و مراجع آگاه؛ جرم اصلى شان اين بود كه مى خواستند كسانى را سلب صلاحيت كنند كه تابعيت دومى شان را حذف نكرده بودند و سند مربوط به حذف تابعيت دوگانه را به كميسيون نسپرده بودند؛ اما زورمندان و قدرتمندان؛ پيشدستى كردند و دو روز قبل از آن كه كميسيون انتخابات؛ قرار نهائى اش را در رابطه به دو تابيعته ها و سلب صلاحيت شان صادر كند؛ دستگير و به زندان كشانده شدند

اين نيز تعجب آور و غيرپذيرفتنى است كه يك فرد غير افغان؛ و دو تابعيته؛ با تابعيت اصلي غيرافغانى؛ كه هيچ سمت قانونى نيز ندارد؛ پارلمان و ملت را تهديد مى كند؛ اخطار مى دهد؛ از وزرائى كه نتوانستند از پارلمان رأى اعتماد كسب كنند؛ دفاع مى كند و مى گويد: پارلمان بخواهد يا نخواهد؛ وزرائى كه از پارلمان رأى اعتماد حاصل نكردند؛ به كار شان به عنوان وزير ادامه مى دهند؛ يعنى كه وزراء را او نصب كرده؛ و هيچ قدرتى در افغانستان وجود ندارد كه رأى وى را چلنج كند. و عملاً نيز مشاهده مى كنيم كه اين وزراء مسترد شده؛ طبق اين دستور و فرمان فوق العاده؛ به كار شان ادامه مى دهند؛ و علاوه بر آن؛ متصل اين اخطار؛ مشاهده كرديم كه وكلاء پارلمان يكى پى ديگرى مورد سوء قصد؛ قرار گرفتند و تلاشهاى مكرر براى ترور آنهايى صورت گرفت كه از دادن رأى اعتماد به اين وزراء؛ خوددارى ورزيدند.

همه بايد بدانند؛ روزى حتماً فرا خواهد رسيد كه رگ غيرت افغانهاى غيور؛ حتى رگ آنان كه تابليتهاى خواب آور به آنان داده و تخدير شان كرده اند؛ بارى ديگر خواهد جنبيد و به حساب كسانى خواهند رسيد كه سند فروش كشور ما را مهر كردند، استقلال و آزادى و ارزشهاى دينى و ملى ما را زير پاشنه هاى اشغالگران لگدمال نمودند، كشور ما را به ويرانه مخوف و مهيبى تبديل كردند؛ سرمايه ها و داشته هاى ما را غارت نموده و به خارج انتقال داده اند، ارزشهاى دينى و ملى افغانها را نه تنها در پاى منافع اجنبى ذبح كردند؛ بلكه غيرت آنان را چلنج نموده و افغانهاى غيور و سربلند را؛ تحقير و توهين مى نمايند!! اين برده هاى ذليل اجنبى؛ چگونه جرأت مى كنند و غيرت كسانى را مى آزمايند كه در يك قرن با سه ابر قدرت يكه تاز دنيا جنگيدند و پوز شان را به خاك ماليدند!!

وروڼو خوېندو!

مذاكرات حساس پړاو ته رسېدلي؛ د سولي ضد هڅي هم تشديد شوې؛ هم ئې داخلي مخالفين فعال شوي او هم ئې بهرني مخالفين؛ هغه چي خپلي گټي ئې د افغانستان د جنگ له دوام سره غوټه كړې.

د سولي او جنگ دوه متضاد او مخالف محورونه رامنځته شوي: ځيني د جنگ دوام او تشديد غواړي او ځيني سوله؛ همدا سوله ئې يا يوه انساني غوښتنه ده او يا مجبوريت؛ امريكا په همدې محور كي دئ.

امريكا دې نتيجې ته رسېدلې چي د جگړي پاى ته رسېدا ئې په گټه ده؛ گمان كوي چي د جگړي اصلي عوامل دوه دي؛ په شتون كي ئې جگړه پاى ته نه رسېږي: 1- د بهرنيو ځواكونو حضور او 2- د دوى په لاس تپل شوى حكومت؛ د دې دواړو په شتون كي سوله ممكن نه ده؛ د دواړو د ختمولو پرېكړه ئې كړې؛ د خپلو ځواكونو د ايستلو ژمنه ئې كړې؛ لويه برخه ئې وايستله؛ او وايي چي پاته برخه ئې تر جوزا پوري بشپړوي.

امريكا د جنگ دوم عامل؛ د كابل اوسنى حكومت هم بدلوي؛ له طالبانو سره ئې په خپلي معاهدې كي همدا تعهد كړى. او عملاً لگيا ده لازم ترتيبات ورته نيسي او اقدامات ورته كوي.

د نوي حكومت د جوړولو او هغه ته د اقتدار سپارلو څو بديلونه دي؛ چي يو ئې بايد ترې غوره شي؛ په هغه صورت كي چي ټول لوري ومني چي دا حكومت په هيڅ توگه د منلو او دوام وړ نه دئ؛ مخصوصاً د بهرنيو ځواكونو د وتلو په صورت كي:

لومړى صورت ئې دا دئ چي داكتر اشرف غني د حكومت د مشر په توگه ومنل شي او داسي نوى؛ ټول شمول حكومت رامنځته شي چي اغېزمن لوري؛ د طالبانو په شمول احتواء كړي. كه طالبان دا ومني موږ ورسره كوم خاص مشكل نه لرو.

دوهم صورت ئې دا چي د دې ټول شمول حكومت مشري د طالبانو اسلامي امارت ته وسپارل شي؛ كه د كابل چارواكي ئې ومني موږ ورسره هيڅ ستونزه نه لرو.

درېيم صورت ئې دا چي د ټول شمول حكومت مشر يو درېيم گړى او ټولو اغېزمنو لوريو ته د منلو وړ شخصيت وي

څلورم صورت دا چي داسي بې طرف حكومت  رامنځته شي چي مشر او د كابينې غړي ئې كاملاً بې طرف او ټولو لوريو ته د منلو وړ شخصيتونه وي؛ له څو مواصفاتو سره: په هيڅ سياسي گوند او لوري پوري تړلي نه وي؛ په جگړو كي د كوم لوري خوا ته نه وي درېدلي؛ په دې متهم نه وي چي په كوم بهرني هېواد پوري تړلي او د هغوى گټو ته ژمن دي او له هيڅ اشغالگر ځواك سره په ملگرتيا تورن نه وي.  

موږ دغه څلورم صورت ته ترجيح وركوو؛ دا ځكه چي نور صورتونه نه عملي دي او نه داسي حكومت دوام كولى شي چي وزارتونه ئې د رقيبو گوندونو تر منځ وېشل شوي وي؛ گرانه ده چي د داسي حكومت كابينه دي تر يوه سقف لاندي او له شخړو او لانجو پرته په گډه كار وكولى شي. په داسي حال كي چي موږ په دې حساس پړاو كي يوه بشپړ متحد او له لانجو او شخړو لري حكومت ته ضرورت لرو؛ په جنگي ډلو وېشل شوى حكومت نشى توانېدى چي وضعيت مهار كړي.

په ټولو دغو څلورو صورتونو كي به له يوې خوا د موقت حكومت رئيس او د كابينې غړي؛ په انتخاباتو كي د برخي اخيستلو حق نه لري؛ او له بلي خوا به د جمهور رئيس تر څنگ د تصميم داسي عالي او مقتدره شورى وي چي په ټولو مهمو ملي مسائلو كي به د تصميم او پرېكړو وروستۍ مرجع گڼل كېږي، د اغېزمنو لوريو مشران به د موقت حكومت رئيس په شمول د دې شورى غړي وي.

وروڼو خوېندو!

د لومړني تلاوت شوي آيت د ترجمې او تفسير په اړه عرض كوم: په دې مبارك آيت كي د مؤمنانو يوه جامع دعاء په دغو الفاظو راغلې:

رَبَّنَا لَا تُؤَاخِذۡنَآ إِن نَّسِينَآ أَوۡ أَخۡطَأۡنَا ۚ رَبَّنَا وَلَا تَحۡمِلۡ عَلَيۡنَآ إِصۡرٗا كَمَا حَمَلۡتَهُۥ عَلَى ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِنَا ۚ رَبَّنَا وَلَا تُحَمِّلۡنَا مَا لَا طَاقَةَ لَنَا بِهِۦ ۖ وَٱعۡفُ عَنَّا وَٱغۡفِرۡ لَنَا وَٱرۡحَمۡنَآ ۚ أَنتَ مَوۡلَىٰنَا فَٱنصُرۡنَا عَلَى ٱلۡقَوۡمِ ٱلۡكَٰفِرِينَ البقره: ٢٨٦

اې زموږ ربه! په دې مو ونه نيسې چي په هېره څه (گناه) وكړو يا خطا رانه وشي، اې زموږ ربه! پر موږ هغسي دروند پېټى مه ږده چي تر موږ پر مخكنيو دي ايښى وو، اې زموږ ربه! او پر موږ هغه پېټى مه ږده چي توان ئې نه لرو، زموږ (له گناهونو) راتېر شه، موږ ته بخښنه وكړه، پر موږ رحم وكړه، ته مو مولا يې، نو پر كافرانو بريا را.

دا مبارك آيت د مؤمنانو دعاء؛ په دغو الفاظو كي راخلاصه كوي

تل په خپل قصور اعتراف كوي، له الله د خپلو خطاگانو بخښنه غواړي، كه په قصد سره ئې كومه گناه كړې او كه ئې د كوم حكم تعميل هېر كړى وي، تل ئې دا هيله په زړه كي وي او له الله مرسته غواړي چي په دين باندي د تل لپاره ثابت او استوار پاته شي، د الله په لار كي له ستونزو او كړاوونو سره په مخامخ كېدو كي ئې پښې ونه ښويېږي، له داسي حالت سره مخامخ نشي چي تحمل ئې ورته گران وي او د ښويېدو باعث ئې شي، الله تعالى ئې د داسي پېټي په وړو مكلف نه كړي چي مخكني امتونه ئې پرې مكلف كړي وو، له هغه سخت حالت سره مخامخ نشي چي هغوى ورسره مخامخ شوي وو او قرآن فرمايي چي تاسو به هم ورسره مخامخ كېږئ او جنت ته د رسېدو طمع هغه وخت وكړئ چي په دغو ابتلاءاتو كي ناكام نه شئ، هر مسلمان به دا تمناء كوي چي په ابتلاءاتو كي ئې همت او ثبات په برخه شي، له الله تعالى به د خپل قصور معافي غواړي او د خپلو اشتباهاتو او گناهونو بخښنه، د ده رحمت ته به سترگي په لار وي او له دښمن سره په خپلي دوامداري مبارزې كي به د الله له لوري د مرستي او بريا تمناء كوي.

د وروستي آيت آخري فقره او وروستۍ دعاء او د دې مباركي سورې آخري كلمات، پر دښمن باندي د بريا تمناء بيانوي او له دې په ډېر صراحت سره معلومېږي چي دا بايد د مسلمان وروستۍ تمناء وي، مسلمان بايد تل د حق له دښمنانو سره په دائمي جهاد مصروف وي، په سنگر كي د پروت مجاهد په څېر او وروستۍ تمناء ئې دا چي حق غالب او د الله دين قائم شي، د چا په دعاگانو كي چي دا الفاظ نه وي، په حقيقت كي د واقعي مؤمنانو يوه اساسي ځانگړتيا په كي نشته او دى هغه څوك نه دئ چي په دې آيتونو كي ئې مواصفات بيان شوي.

د دې مباركو آيتونو عظمت او د مفهوم او مضامينو عمق او پراخوالي ته په پام سره پيغمبر عليه السلام مسلمانان تشويق كړي چي هره شپه ئې تلاوت كړي.

عَنْ أَبِي مَسْعُودٍ، قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ - صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ -: "الْآيَتَانِ مِنْ آخِرِ سُورَةِ الْبَقَرَةِ، مَنْ قَرَأَهُمَا فِي لَيْلَةٍ كَفَتَاهُ. رواه البخاري و مسلم

له ابو مسعود رضي الله عنه روايت دئ چي رسول الله صلى الله عليه وسلم وفرمايل: د بقره د سورې وروستي دوه آيتونه داسي دي چي كه ئې څوك په كومه شپه كي تلاوت كړي، نو ورته كفايت كوي.

 د دې دواړو آيتونو تلاوت له يوې خوا تا ته خپله ايماني دنده او د يوه مؤمن ځانگړتياوي در په يادوي او له بلي خوا تلاوت ئې داسي دئ لكه د بقرې ټوله سوره چي دي تلاوت كړې وي.

‏سبحانك اللهم بحمدك نشهد ان لااله الا انت نستغفرك و نتوب اليك

تبصره / نظر

نظرات / تبصري

سمیعه طیبه ساعی

آیا به اشغال نظامی افغانستان توسط ناتو به بهانه خشونت ها ادامه داده می شود ؟ و نباید از آن جلوگیری کرد؟ سمیعه ساعی

د همدې برخي څخه

شریک کړئ

ټولپوښتنه

زمونږ نوي ویبسائټ څنګه دي؟