No-IMG

حکمتيار: در پارلمان افغانستان نيز اكثريت وكلاء از طرح تشكيل حكومت جديد و همه شمول حمايت مى كنند

متن خطبه مشر معزز (جمعه 17 دلو 99 )

الحمد لله و كفى و سلام على عباده الذين اصطفى و بعد: فاعوذ بالله من الشيطن الرجيم بسم الله الرحمن الرحيم

قَدۡ كَانَ لَكُمۡ ءَايَةٞ فِي فِئَتَيۡنِ ٱلۡتَقَتَا ۖ فِئَةٞ تُقَٰتِلُ فِي سَبِيلِ ٱللّٰهِ وَأُخۡرَىٰ كَافِرَةٞ يَرَوۡنَهُم مِّثۡلَيۡهِمۡ رَأۡيَ ٱلۡعَيۡنِ ۚ وَٱللّٰهُ يُؤَيِّدُ بِنَصۡرِهِۦ مَن يَشَآءُ ۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَعِبۡرَةٗ لِّأُوْلِي ٱلۡأٓبۡصَٰرِ آل عمران:  ١٣  ‏صدق الله العظيم

 

برادران و خواهران عزيز!

اگر فرصت داشتيم؛ در باره ترجمه و تفسير مختصر اين آيه مباركه؛ در اخير عرائضى خواهم داشت؛ اما اكنون و در ابتداء؛ به چند مطلب روز مى پردازم

1- حزب اسلامي افغانستان؛ يك بارى ديگر؛ بر ضرورت تشكيل حكومت جديد؛ قابل قبول براى تمامى جناح ها؛ غرض رسيدن به صلح و خاتمه عاجل و دائمى جنگ؛ تأكيد مى ورزد؛ از مواضع تمامى جهتهاى داخلى و خارجى كه خواهان صلح اند؛ از حمايت گروه ها و جهتهاى جنگ طلب دست برداشته اند؛ استقبال مى كند.

در رابطه به صلح؛ ميان افغان ها؛ مخصوصاً ميان آنان كه شامل حكومت نيستند؛ حالت اتفاق نظر و شبه اجماع به ميان آمده؛ اكثريت مطلق ملت؛ خواهان خاتمه جنگ بوده و از طرحى كه منتج به صلح شود؛ حمايت مى كنند. اكثريت اعضاء پارلمان نيز در كنار مردم ايستاده و از طرح حكومت جديد دفاع مى كنند.

امروز فقط ارگ متهم به مخالفت با صلح بوده؛ تنها و منزوى شده؛ هيچ گروه سياسى؛ چه خرد و چه بزرگ؛ در كنارش ديده نمى شود؛ حتى شخصيتهاى خوب و بدى نيز كه غرض كسب امتيازات در كنار زمامداران بودند؛ تغيير موضع داده اند و از طرح تشكيل حكومت جديد و موقت حمايت كرده اند؛ برخى علنى و برخى مخفيانه؛ و بدون آن كه در اختيار رسانه ها و مطبوعات قرار گيرد. اطلاعات حاكيست كه اكثريت اعضاء هيئت مذاكره كننده در دوحه نيز خلاف انتظار ارگ؛ تغيير جهت داده اند و به حمايت از طرح تشكيل حكومت موقت پرداخته اند.  

مواضع اخير مسكو و تهران؛ كه حمايت شان را از تشكيل حكومت جديد همه شمول در كابل؛ اعلان كردند؛ آن هم در زمانى كه مهمانداران هيئت رسمى طالبان بودند؛ نشان داد كه در برون نيز هيچ كشورى نمانده كه حامى و مدافع حكومت كنونى كابل بوده و بر دوام جنگ تأكيد ورزد؛ برخى از زمامداران گمان مى كردند و يا زعم و ادعاء شان اين بود كه گويا دو كشور هند و ايران آنان را در راستاى پافشارى بر ادامه جنگ و بقا در قدرت كمك و حمايت خواهند كرد؛ اما اكنون و بعد از اعلان اخير مسكو و تهران؛ جز هند؛ هيچ كشورى نمانده كه انتظار حمايت از آن را داشته باشند؛ هند نيز به دليل روابط تنگ و دوستانه اى كه با ايالات متحده امريكا دارد؛ و جبهه مشترك در برابر چين ساخته اند؛ محال است كه در رابطه به افغانستان؛ موضع مخالف با واشنگتن اتخاذ نمايد. ،  داخل كشور؛ 

اكنون فقط دهلى مانده كه موضع خود را روشن كند و بر ضرورت تشكيل حكومت جديد مهر تأييد بزند.

در پارلمان افغانستان نيز اكثريت وكلاء از طرح تشكيل حكومت جديد و همه شمول حمايت مى كنند.

وكلايى كه با صلح مخالفت مى ورزند و در رابطه به طرح حكومت موقت؛ از موضع ارگ حمايت مى كنند؛ حمايت شان را رنگ قومى مى دهند؛ و برخى نيز خود را منسوب به احزاب سياسى جا مى زنند؛ در حالى كه نه به هيچ قومى وفادار اند و نه هيچ حزبى؛ بنده شكم و برده هوى و هوس شان اند؛ حاضر اند در راه نيل به اغراض منحط شان هم قومفروش و هم حزب فروش شوند. اينها نه اعضاء حزب اند و نه از موضع حزب نمايندگى مى كنند؛ حزب از موضع جرأتمندانه اكثريت وكلاى پارلمان حمايت مى كند؛ به اعضاء حزب اسلامي نيز مى گوييم: اينها اگر در گذشته با حزب اسلامي بودند و از آدرس حزب به پارلمان رسيده اند؛ پس از اين حاميان ارگ محسوب مى شوند و هيچ پيوندى با حزب ندارند؛ در آينده نه منسوب حزب پنداشته شوند و نه مواضع و حرفهاى شان مواضع حزب تلقى شود.

2- برخى حمايت از مواضع جنگ طلبانه قصرنشينان را رنگ دفاع از منافع پشتونها مى دهند؛ خود را مدافع پشتونها جا مى زنند؛ ولى در واقع از كسانى حمايت مى كنند كه قاتل پشتونها اند و دستهاى شان به خون پشتونها سرخ است.

3- ما از موضع روشن و عادلانه پارلمان؛ در رابطه به تعادل نسبى در معاشات مأمورين دولت نيز؛ به حمايت خود ادامه مى دهيم.

برخى از وكلاء بااحساس مى گويند: در بودجه سال 1400؛ كه از سوى پارلمان مكرراً رد شد؛ به 43 هزار مأمور دولت؛ از چهل هزار تا 500 هزار معاش، كرايه خانه و امتيازات مالى ديگر داده مى شود؛ كه حد اوسط اين مبلغ ماهانه؛ يازده مليارد و ششصد و ده مليون افغانى و سالانه؛ 139,320,000,000 افغانى و به حساب دالر؛ 1,809,350,649 دالر مى شود.

اگر به اين 43 هزار مامور به هر يكى ماهانه؛ 25000 افغانى معاش داده شود؛ در آن صورت ماهانه جمعاً در حدود يك مليارد و هفتاد و پنج مليون (1,075,000,000) و سالانه دوازده مليار و نه صد مليون افغانى (12,900,000,000) و به حساب دالر سالانه: يك صد و شصت و هفت مليون و پنجصد هزار دالر (167,532,467) مى شود؛ كه به اين ترتيب از مصرف غيرعادلانه و نادرست يك مليارد و ششصد و چهل و يك مليون دالر (1,641,818,182) مانع مى شويم و با اين مبلغ مى توان سالانه شانزده بند آب و برق؛ داراى مصارف ساختمانى صد مليون دالرى ساخت

4- به نيروهاى امنيتى

به نيروهاى امنيتى توصيه مى كنيم كه سرنوشت و آينده تان را با سرنوشت اشخاص و زمامداران گره نزنيد؛ براى ارضاء جنگ طلبان عليه ملت خود نجنگيد. وظيفه شما حمايت از ملت و كشور است، نه زمامداران؛ از صلح و صلح طلبان حمايت كنيد؛ نه از جنگ و جنگ طلبان؛ در برابر ملت نايستيد، هيچ سرباز شريف و وطنخواه؛ جسارت نخواهد كرد؛ سلاحش را به روى هموطنانش بكشد؛ براى منافع اجنبى و تحت قومنده اش عليه ملت خود بجنگد

سياستهاى جنگى زمامداران كشور ما؛ در تمامى اين چند سال؛ و در دوران اشغال كشور؛ ناكام و عليه منافع ملى ما بوده؛ از نيروهاى امنيتى كشور؛ يا به نفع كشورهاى اجنبى و به دستور آنان استفاده شده و يا زمامداران كشور از آن عليه رقباى سياسى و قومى خود كار گرفته؛ در ترور شخصيتهاى معروف و نامور كشور نيز؛ كه هر يكى سرمايه بزرگ معنوى ملت ما بوده؛ از وسائل، وسائط، تجهيزات، يونيفورم و مجوز حمل سلاح نيروهاى امنيتى و حتى پرسونل آن؛ استفاده سوء نموده اند.

آيا شرم آور و ننگين نيست كه زمامداران حكومت كابل؛ زمانى كه به اروپا و امريكا مى روند؛ در آن جا و در برابر رسانه ها و بزرگان اين كشورها؛ با دهن كجى مى گويند: 45000 سرباز نيروهاى امنيتى افغان را براى امنيت واشنگتن، نيويارك، لندن و بن قربانى داديم. همينها؛ در اثناء اشغال كشور به دست نيروهاى اتحاد شوى؛ زمانى كه به مسكو مى رفتند؛ حرف هاى شبيه به اين را داشتند و مى گفتند: براى كشور بزرگ شورى ها؛ و رفقاء انترناسيوناليست خود؛ به هر قربانى آماده ايم!!! چرا بايد سربازان كشور ما براى امنيت ديگران بجنگند؟!! و چرا بايد سربازان افغان را براى امنيت ديگران؛ عليه ملت و هموطنان خودشان بجنگانيد؟!! 

5- دستگيرى اعضاء حزب اسلامي

اخيراً ادارات امنيتى به دستگيرى اعضاء حزب اسلامى و هجوم شبانه بر خانه هاى كسانى پرداخته كه از صلح حمايت مى كنند؛ از مسئولين مى خواهيم: افراد حزب را فوراً رها كنيد؛ از قارى عبدالودود تا موحد؛ تمامى كسانى كه پس از معاهده صلح؛ ميان حزب اسلامي و دولت دستگير شده اند؛ بايد فوراً و بلا قيد و شرط رها شوند؛

به زمامداران بدمست مى گوييم: جنگ به ولسوالى هاى كابل و دروازه هاى شهر رسيده؛ اگر نمى خواهيد جنگ تا ديوارهاى ارگ برسد؛ در سياستهاى جنگى تان تجديد نظر كنيد.

اگر نمى خواهيد تجربه خونين بعد از سقوط حكومت نجيب تكرار شود و نظام و نيروهاى امنيتى كشور مثل آن زمان متلاشى نشوند؛ راه حل معقول بحران و انتقال مسالمت آميز قدرت به حكومت جديد قابل قبول براى تمامى افغانها و جهتهاى تأثير گذار؛ به شمول طالبان را انتخاب كنيد؛ از تأكيد بر جنگ و خصومت نه شما سودى مى بريد و نه حاميان بيرونى تان. قربانى اين جنگ ملت مظلوم ما خواهد بود؛ براى هيچ و پوچ نه سربازان افغان را به كام مرگ بفرستيد و نه افغانهاى مظلوم و بى دفاع را كه در اين چهار دهه؛ در آتش جنگ مى سوزند

‏سبحانك اللهم بحمدك نشهد ان لااله الا انت نستغفرك و نتوب اليك

تبصره / نظر

نظرات / تبصري

د همدې برخي څخه

شریک کړئ

ټولپوښتنه

زمونږ نوي ویبسائټ څنګه دي؟