No-IMG

وطن ته سرود

د ښکلا دنګ معراج ته و خېژې بدرنګ مه شې

وطنه بیا په وینو رنګ مه شې

میدان د خپل او د پردي غلیم د جنګ مه شې

وطنه بیا په وینو رنګ مه شې

***

شه درته خلاصې د مخلصو میَنانو غېږې

له مینې ډکې د میَنو ملنګانو غېږې

یه د انګورو د آنارو د زعفرانو غېږې

درنه را تاوې د نښترو، ارغوانو غېږې

بې ګلابونو،بې نرګسو، بې لونګ مه شې

وطنه بیا په وینو رنګ مه شې

***

خوږې اوبه خوږه دې خاوره ده خواږه ټوکوي

چې یوه اوښکه په کې هم وکرې زړه ټوکوي

نظر د مینې دې په تیږو کې اوبه ټوکوي

په تورو پرښو کې د طور د غره رانجه ټوکوي

د آسمانڅکو غرونو روح یې رانه زنګ مه شې

وطنه بیا به وینو رنګ مه شې

***

ته مو جانان یې راترغاړې شه آشنا مو ته یې

د لمر غروب یې د سپوږمۍ د شپې رڼا مو ته یې

د یتیمانو د وړو لپو دعا مو ته یې

د بُورو، ورارو په زړګیو کې درزا مو ته یې

خدای دې ملګری شه او چېرې په زړه تنګ مه شې

وطنه بیا په وینو رنګ مه شې

 ***

رنګین سهار هم درنه لرې نه دی شپې ووهه

مزل کوه غرونه راغونه او تپې ووهه

ډېوې د سترګو بلوه تیارې جوپې ووهه

ته سمندر د مرغلرو یې څپې ووهه

کومې ته تېر د یرغلونو د نهنګ مه شې

وطنه بیا په وینو رنګ مه شې

***

ستړی یې ستړی مه شې خپل ارمان ته ورسېږې

له هر یو ټپ دې صدقه درمان ته ورسېږې

رنځوره جار دې د حکمت لقمان ته ورسېږې

د علم پوهې د رڼا عرفان ته ورسېږې

بښنه غواړو رانه ړنګ وې خو بیا ړنګ مه شې

وطنه بیا په وینو رنګ مه شې

۱۶ سنبله ۱۴۰۰ هجري شمسي، خوست توره وړۍ

تبصره / نظر

نظرات / تبصري

د همدې برخي څخه

شریک کړئ

ټولپوښتنه

زمونږ نوي ویبسائټ څنګه دي؟