No-IMG

غزل – بلينډه بدرۍ

که څه اسان به رام کیدو مې قیل و قال سره زړه

خو ګډیدو مې نه ماحوله ستا کمال سره زړه

میره وراڅۍ وه ، چمبه ماره ، له مستیو ډکه

هغې به وړلو د چمبې د هر یو تال سره زړه

تمامه ورځ که د رواج له ستم چوپه ومه

خو مې خوړلی هره شپه دغه دیوال سره زړه

شاعر مزاجه وه پالل یې د احتیاط زده کول

د جینۍ پاتې شو هنر ته د کلال سره زړه

بدرۍ هیڅ داغ د پیغلتوب په جبین نلري خو

تش وربخښه چې یې تړلی و خپل خیال سره زړه

تبصره / نظر

نظرات / تبصري

د همدې برخي څخه

شریک کړئ

ټولپوښتنه

زمونږ نوي ویبسائټ څنګه دي؟