No-IMG

غزل – بلينډه بدرۍ

نه چې د ښار د خوی په کوډو او منترو واوړې

یا یې  په مستو مستو جونو جادوګرو واوړې

چې شي اداوې د هر لټ یې نازنینې پسې

خماره بس په اتڼچیانو څڼیورو واوړې

نازک مزاج او څه ډارن یې د مستۍ طبیته

ایله بیله رانه د خلکو په خبرو واوړې

زه دې بې وروره یم لیدلې ماته لاره نیسې

شوله ژڼکیه خدای دې که په زورورو واوړې

د پرهرژلي ووړکي سترګې کړې په زور راپورته

د بنګړو راګه چې په لیچو بختورو واوړې

بدرې همیش به دې د خیال په برخه نه وي شګې

خدای مهربان دی کوندې زر په ملغلرو واوړې

تبصره / نظر

نظرات / تبصري

د همدې برخي څخه

شریک کړئ

ټولپوښتنه

زمونږ نوي ویبسائټ څنګه دي؟