No-IMG

کاخ سفید وگزینه های ناخوشایندش با طالبان

دیروز جمعه آمریکا وقطر با هم توافق نمودند که دوحه از منافع دپلوماتیک واشنگتن در افغانستان نمایندگی کند. هر چند امریکایی ها تا هنوز تاکید دارند که طالبان را به رسمیت نمیشناسند وعجله ی هم ندارند، اما آیا میشود توافقنامه ی را که آنتونی بلینکن وزیر خارجه آمریکا با محمد بن عبدالرحمن آل ثانی همتای قطری خود امضا کرد، نشانه ی از احتمال تعامل مستقیم آمریکایی ها با حکومت طالبان در آینده دانست؟

پاسخ به این پرسش بیشتر بر میگردد به چگونگی یک سری از کشمکش های سیاسی داخل امریکا میان دموکرات ها وجمهوری خواهان، وبعدا سرنوشت چون وچرا های تعامل با افغانستان طالبانی میان واشنگتن وپایتخت های کشور های غربی. اما آنچه آشکار است این است که امریکا وکشور های غربی هنوز هم درست نمیدانند که چه رویکردی را در رابطه با نظام طالبان در پیش گیرند. این دو دلی با گذشت هر روز پیچیده تر میگردد. از یک سو هنوز هم طالبان اشاره های کافی برای " قبول شدن" به دنیا نفرستاده اند، واز سوی دگر فقر وگرسنگی روز به روز بیرحم تر مردم افغانستان را به سوی پرتگاه یک فاجعه ی انسانی می راند. پیچیدگی های محاسبات غربی تنها در اینجا پایان نمیابد، چون برخی ها در اروپا به این نظر اند که انزوای اقتصادی و دپلوماتیک حکومت طالبان شاید موج بزرگی از پناهجویان را به دروازه های اروپا بکشاند، وتضعیف نظام طالبان به گونه ی کمک به گسترش دامنه ی قدرت گروه دولت اسلامی " داعش " خواهد بود که باز هم در دراز مدت یک درد سر نو برای منافع غربی ثابت خواهد شد.

ازآنچه تا حال دیده آمده ایم، میشود این احتمال را درک کرد که بسیاری از کشور های اروپایی وحتی حکومت امریکا شاید برای جلوگیری از فاجعه انسانی و فقر در افغانستان در جستجوی راهی برای تعامل با افغانستان هستند، اما بدون اینکه این تعامل به معنای رسمیت دادن به امارت طالبان باشد. در مقابل، طالبان ودوستان منطقه ی شان دلهره های غربی را خوب درک کرده اند واز آن همچو کارت بازی سیاسی استفاده میکنند. تهدید داعش، خطر فاجعه ی انسانی وموج پناه جویان همه به کارت های فشار بالای غرب تبدیل شده اند که روی آن چانه زنی خواهد شد برای بدست آوردن جایزه ی نهایی ، که همانا به رسمیت شناختن حکومت طالبان است. پر روشن است که تخت نشینان نو کابل غرب را در مقابل گزینه های دشوار قرار میدهد که آسان ترین آن تعامل با طالبان وبه رسمیت شناختن آنها باشد.

هر چند تا به رسمیت شناختن طالبان شاید راهی درازی در پیش باشد، اما حضور نماینده ی ویژه ی امریکا در نشست تروئیکا پلاس اسلام آباد در پنجشبه گذشته، وبعدا توافق با قطر برای نمایندگی از منافع امریکا در افغانستان دیروز جمعه، همه گواهی از این میدهد که ایالات متحده وکشور های غربی از دریچه ی دوحه و از دروازه های ملل متحد دوباره به افغانستان خواهند برگشت، وگفته ها وناگفته های خود را زیر نام جلوگیری از فاجعه انسانی ومبارزه با تروریسم مطرح خواهند کرد .. وحتما از یاد نخواهند برد که قصیده ی خسته کن حقوق زن واقلیت های قومی را هم در لابلای بیانیه های رسمی شان زمزمه کنند..

شب تان خوش

تبصره / نظر

نظرات / تبصري

د همدې برخي څخه

شریک کړئ

ټولپوښتنه

زمونږ نوي ویبسائټ څنګه دي؟