No-IMG

جهاد چیست و مجاهد کیست؟

در شهر دهلی بودم، داکتر آصف علی صدیقی از جمله دوکتوران مسلمان شهر دهلی است و دوست بسیار صمیمی ام میباشد برایم تلفونی خبر داد که یک نفر وکیل پارلمان هند علاقه یافته است که با تو ملاقات کند و من پذیرفتم و رفتیم به مکان معین که وکیل پارلمان هند وعده کرده بود.

موصوف آمد و بعد از احوال پرسی داکتر صدیقی گفت، این همان شخص مجاهد است که در باره اش با هم صحبت کرده بودیم. وکیل با یک ژیست خاص از من پرسید که شما چرا جهاد کردید و جهاد چیست؟

من برایش گفتم، قبل از آنکه جواب شما را بدهم از شما یک سوال میکنم که آیا زمانی که انگلیس ها هندوستان را اشغال کردند شما در مقابل آنها چه کردید؟ فوری گفت که ملت هند از اقوام مختلف و مذاهب گوناگون بر علیه اشغالگران انگلیس جنگیدند تا بلآخره انگلیس ها مجبور شدند که کشور ما را رها کنند و بروند و ما استقلال خود را بدست آوردیم.

من گفتم که این عمل شما را در دین های شما چه میگویند؟

گفت که ادیان هندی جنگ در برابر اشغال گران را وجیبه دینی می دانند و اشخاصی را که برای کسب استقلال جنگیده اند و یا حالا زنده اند و یا در جنگ بقتل رسیده اند را به دید احترام می نگرند.

من گفتم همین را در اسلام جهاد می گویند و جنگ بر علیه اشتغالگران   را در اسلام جهاد می گویند. وکیل با تعجب یک لحظه سکوت کرد و گفت اگر جهاد برای آزادی و استقلال باشد از نظر ما هم این جنگ مشروعیت دارد.

من گفتم کسی را که برای آزادی و استقلال می جنگد در اسلام مجاهد می گوید. موصوف گفت که اگر مجاهد اینطور باشد قابل قدر است باید مردم افغانستان شما را احترام کنند  و بدیده قدر بنگرند و به کسانیکه جان های خود را برای استقلال از دست داده اند افتخار کنند و به دیده احترام بنگرند.

برادر مسلمان! امروز در مورد جهاد و مجاهدین مطالب زیاد کفته میشود. قدرت هایکه امروز در کشور ما مسلط اند با تمام قوت کوشش میکنند که اولا مجاهدین را با بهانه های مختلف از عرصه سیاست دور بسازند و یک بار نام جنگ سالار را به آنها می گذارند و گاهی هم جنگ طلب...

هدف اساسی آنها این است که  جهاد و مجاهدین را در اذهان نسل جوان و نسل های بعدی بدنام بسازند و حتی انها را متنفر بسازند.

من برای اینکه بعضی نکنه های نا گفته را بیان کنم تا حقایق روشن شود این رقمیه را نگاشته ام.

#معنی_لغوی_کلمه_جهاد:

جهاد در لغت به معنی جد و جهد است یعنی کوشش و تلاش برای بدست آوردن یک هدف. و در اسلام عزیز جهاد همه کوشش های پر مشقتی را که برای آزادی یک کشور صورت میگیرد میگوید. جهاد انواع مختلف دارد بطور مثال؛

جهاد با قلم؛ جهادی با تبلیغ، جهاد با تالیف کتب، جهاد سازندگی و جهاد رهایی بخش بر علیه اشغالگران.

جنگ های رهایی بخش را همه ادیان جهان و ملت های کشور ها تایید و مشروع میدانند.

در دنیا هیچ ملتی  یا دینی پیدا نخواهد شد که در برار اشغال کشور شان سکوت نمایند  و در برابر اشغال گران سر تعظیم فرود آورند چرا در کشور ما خصوصا در بین جوانان تحصیل کرده مان انگیزه جهاد وجود ندارد و در برابر اشغال کشور سکوت اختیار کرده اند و وظیفه دینی و حتی انسانی و وطنی خود را ادا نمی کنند و بر عکس در برابر جهاد و مجاهدین موضوع خصمانه می گیرند و به عوض تقدیر از مجاهدین آنها را توهین میکنند و به دو ملیون شهید ملت مجاهد ارزش قایل نیستند،!

شما چی فکر میکنید آیا در این کار دست دشمن دخیل نیست؟

در حالی که جنگ های رهایی بخش مفهوم بس بزرگتری از چوکات یک دین دارد شما تاریخ کشور ها را مطالعه بفرمائید و حتی فلم هایکه در این مورد ساخته شده است را تماشا کنید ملاحضه می فرمائید که اتباع همه کشور ها برای آزادی کشور شان دست به شمشیر برده اند. و برای دفاع و آزادی کشور شان جنگیده اند. در حالیکه معتقد به ادیان مختلف بوده اند. یعنی دفاع کردن و جنگ رهایی بخش یک امر غریزوی است و حتی حیوانات هم از قلمرو خود دفاع میکنند و تا پای جان می جنگند.

در هندوستان مشهور است که ببرها(تایگر ها) از قلمرو خود دفاع میکنند و تا پای جان می جنگند و گروه های شیر ها همچنان از قلمرو خود دفاع میکنند و در برابر تهاجم و یا اشغالگر تا پای جان میجنگند ولی بعضی اوقات انسان ها همین حس آزادی خواهی غریزوی خود را نیز از دست میدهند که در حیوانات هیچ گاه چنین نمیشود.

#چرا_بر_علیه_روس_ها_جهاد_فرض_عین_اعلان_شد؟

اولاً- روس ها کشور ما را با یکصد و هشتاد هزار نیروی تا دندان مسلح اشغال کردند.

ثانیاً- آنها برای صدور انقلاب مارکسیسم و لنینیسم به افغانستان آمده بودند آنها نخست یک تعداد افراد تحصیل کرده کشور را قبل از اشغال یعنی در زمان ظاهر شاه تربیت کردند و بعداً احزاب چپی را در کشور ما ایجاد کردند این احزاب و گروه های چپی همه معتقد به اندیشه مارکسیسم بودند و بر علیه دین مبارزه میکردند و دین اسلام را یک عقیده خرافی میدانستند  این گروه ها بعد از اشغال کشور  توسط روس ها یکجا  برای از بین بردن دین اسلام مبارزه نهایت خشن  و وسیع را آغاز کردند. و با شهادت رسانیدن هزاران جوان مسلمان میخواستند به زعم  و گمان خود شان این کشور را از وجود جوانان مسلمان پاک سازی کنند.

ثالثاً- آنها با اشغال افغانستان میخواستند در قدم دوم پاکستان را اشغال کنند و وارد آب های گرم هند شده مارکیت نفت فروشی خلیج فارس را تصاحب شوند و در این صورت کشور ما افغانستان تبدیل به یکی از اقمار اتحاد جماهیر شوروی میشد.  بناً اگر ما مسلمان هم نمی بودیم برای آزادی خویش از چنگال خون آشام اختاپوس ارتش سرخ باید دست به یک جنگ رهایی بخش می بردیم و در این راه قربانی میدادیم.

اجداد دلاور و مجاهد ما ده ها سال قبل در برابر ارتش اشغال گر انگلیس جهاد کردند و آنها را از کشور ما با ذلت و خواری بیرون راندند که امروز ما به جهاد آنها افتخار میکنیم و به شهدای آن ها به دید قدر مینگریم و همیشه دعا میکنیم.

چرا برعکس به آن های که جنگ نهایت نا برابر و طولانی را انجام دادند و ارتش سرخ را که جهان غرب از آن هراس داشتند به زانو درآوردند و در این راه دو ملیون نفر شهید نثار کردند افتخار نمی کنید؟

مواضع مختلف افراد کشور ما در برابر جهاد:

امروز افراد کشور در برابر جهاد و مجاهدین مواضع مختلف دارند.

۱- آنهایی اند که دیروز در پهلوی ارتش سرخ استاده بودند و بر علیه ملت مجاهد می جنگیدند حالا هم مخالف جهاد و مجاهدین اند و بیشترین تبلیغات را اینها به راه می اندازند و این ها دیروز روسی بودند حالا امریکایی شده اند امریکایی ها در حالی که آنها را خوب میشناسند  ولی برای کوبیدن اسلام عزیز و مجاهدین از اینها استفاده میکنند.

۲- آنهایی اند که از غرب به کشور تشریف آوردند. آنها نه در جهاد سهم داشتند و نه طرفدار جهاد بودند اینک آمریکایی ها زمینه بازگشت آنها را در کشور مساعد ساخته اند و آنها را در پست های مهم کشور مقرر کرده اند یعنی آنها بدون زحمت و تکلیف سر از بالین عیاشی و شراب بلند کرده و اینک بر مقدرات ملت مجاهد توسط آمریکایی ها حاکم شده اند و بدین ترتیب امریکایی ها شخصیت کاذب را برای فریب ملت مجاهد ساختند تا که بتوانند از این ها بر علیه مجاهدین استفاده کنند. اینها باید بر علیه جهاد و مجاهدین مبارزه کنند چون دست نشانده موظف اند.

۳- آنهایی اند که به شهدای جنگ رهایی بخش( جهاد) ملت مجاهد ما میگویند که احترام دارند ولی از مجاهدین به اثر کارهایکه انجام داده اند متنفر اند. این گروه همه مجاهدین را با یک چوب میکوبند و در بین آنها هیچ فرق قایل نیستند که این تنفر آنها از مجاهدین بلاخره به بیزاری آنها از جهاد منجر خواهد شد.

۴- بعضی از جوانان کشور اند که متاسفانه به اثر تبلیغات گسترده اشغالگران در کشور از جهاد و مجاهد متنفر شده اند. من در مورد این جوانان نظر منفی ندارم و میخواهم برای آنها فرصت کافی برای مطالعه دقیق تاریخ کشور فراهم شود من یقین کامل دارم که اگر هر جوان تاریخ جنگ های رهایی بخش(جهاد)  ملت افغانستان را مطالعه نماید در نظرات خود تجدید خواهد کرد. و از طرف دیگر از علمای محترم و مجاهدین خواهش میکنم که در مقابل سوالات و انتقادات جوانان بسیار حکیمانه جواب بدهند و به این ترتیب دسیسه دشمنان اسلام را از ریشه خنثی کنند.

۵- فرزندان شهدا و مجاهدین اند که از هر امکانات محروم مانده اند و به عده از مجاهدین مشهور را میبینند که ملیون ها دالر سرمایه و پول دارند و فرزندان شان به ناز و نعمت زندگی میکنند و رنج میبرند و فکر میکنند که محصول همه خون های شهدا و زحمات مجاهدین را این ها غصب کرده اند و تصاحب شده اند و هیچ نوع کمکی به آنها نمی کنند و به همین دلیل تنها از بعضی مجاهدین متنفر و بیزار اند.

۶- آن عده از مجاهدین اند که از نا برابری و همچنان از محرومیت هرگونه امکانات دولت به ستوه آمده  اند. از جهاد و مجاهد به دلیل اینکه هیچ بهره مادی برای شان نرسانده است دلسرد اند.

۷- آن هایی اند که اگر منافع شان در خطر افتاد فوری تبل جهاد را می کوبند و مجاهد میشوند و هرگاه منافع شان از هر طریق ممکن تامین شد دست به انواع فساد می زنند و حتی به عیاشی می پردازند. این ها دین و جهاد را یک وسیله میدانند و برای بدست آوردن مال  و مقام دین را فدا میکنند.

در زمان جهاد همه شهدا و اکثریت مجاهدین جان و مال خود را  فدای اسلام و کشور کرده بودند.

۸- مجاهدین راستین اند که در گذشته هم با شکم گرسنه جهاد میکردند و امروز هم شکم شان از نان سیر نمی شود. من هزار ها مجاهد را میشناسم که برای به دست آوردن چند نان خشک از صبح تا شام کار میکنند و از جهاد و مجاهد دفاع میکنند همچنان فرزندان اینها نیز چنین اند.

#حکم_مخالفت_با_جهاد_و_مجاهدین

الف: اگر کسی با جهاد با کفار برای آزادی کشور مخالفت کند کافر است.

این موضوع  در همه کشور ها و ادیان صدق میکند و همه آنها مخالفت با جنگ رهایی بخش را کفر و گمراهی دانسته آنرا خیانت به دین و وطن تلقی میکنند. و اگر کسی مانند پرچمی ها و خلقی های کشور ما با متجاوز و اشغالگر یکجا شود و با ملت  خود بجنگد آنها را خائین ملی دانسته محکوم به مجازات میکنند.

ب: و اگر شخصی از یک رهبر جهادی و یا یک گروپ از مجاهدین متنفر باشد مرتکب جرم و گناهی نشده است. زیرا این یک امر بدیهی و معمول است . ولی اگر از همه مجاهدین متنفر باشد به این معنی است که از جهاد متنفر است، این کفر است. اگر شخصی از جهاد متنفر باشد ولی نماز بخواند و روزه بگیرد، پذیرفته نخواهد شد. چون جهاد مانند نماز و روزه فرض خدا است و انکار از فرض خدا کفر است.

مطالب بالا را برای این منظور نگاشتم که بعضی از جوانان کشور ما از حساس بودن موضوع اطلاع کاملا ندارند و به شوخی هم  جهاد و مجاهدین را تمسخر می کنند.

#آیا_معقول_است_که_برای_یک_کیک_پوستین_را_آتش_زد؟

آیا با دیدن چند نفر مجاهد انگشت شمار معامله گر و پولدار درست است که خون همه شهدای کشور را در نظر نگیریم؟ و به زحمات هزاران مجاهد را که امروز برای سیر کردن شکم فرزندان گرسنه شان از  صبح تا شب کار می کنند و زحمت میکشند ارج ننهیم؟

شما تاریخ همه کشور های اسلامی و غیر اسلامی را مطالعه بفرنائید که جوانان اش از همه آن کسانیکه در یک جنگ رهایی بخش( جهاد) جان های شیرین خود را از دست داده اند و یا تا هنوز زنده اند تقدیر نموده و افتخار میکنند، پس این سوال مطرح میشود که چرا در کشور ما قضیه بر عکس شده است؟

آیا این دگر گونی نسل جوان به اثر تبلیغات اشغالگران در کشور نیست؟

ما تا دیروز فکر میکردیم که نیرو های ناتو و آمریکا برای کمک به ما آمده اند ولی حال صد فیصد مطمئن شده ایم که جنگ طالبان را برای اینکه بودن خود را توجیه کنند براه انداخته اند.

چنانکه آقای کرزی رئیس جمهور اسبق افغانستان در یک مصاحبه خود اشاره کردند  که امریکایی ها با طالبان به توافق رسیده اند که امریکا بگوید تا زمانیکه طالبان می جنگند ما در افغانستان خواهیم بود و طالبان نیز بگویند، تا زمانی که امریکایی ها و نیرو های ناتو در افغانستان است به جهاد ادامه میدهیم.

جوانان آگاه! اگر حالا بدلیل اینکه امروز عساکر جامعه جهانی به دستور و فیصله سازمان ملل متحد آمده اند و چون ما هم عضو آن سازمان هستیم از نظام که آن ها بر کشور ما حاکم ساخته اند اطاعت مر فرمائید

آیا گاهی فکر گروه اید که این دلیل شما را بخش بزرگی از اهالی کشور و ملت های دیگر قبول ندارد و افغانستان را یک کشور اشغال شده میدانند؟

بهرصورت اگر جرات قیام(جهاد با قلم و تبلیغ) راه ندارید حداقل کسانی را که دیروز در برابر ارتش سرخ جنگیده اند محکوم نفرمائید.

ما نمی گوییم که برخیزید و سلاح بردارید نه ما هم این کار  را امروز انجام نداده ایم ولی خاموش هم ننشسته ایم و مطابق قانون اساسی کشور از آزادی بیان استفاده نموده حقایق را گفته ایم یعنی دست به جهاد باقلم و تبلیغ بر داشته ایم و در مقابل اشغال مبارزه فرهنگی میکنیم.

شما چرا قبل از ابنکه فریضه دینی و وطنی خود را انجام بدهید بدون تفکر بر علیه جهاد و مجاهدین قیام میکنید؟

این عمل شما از چند حالت بیرون نیست،!

الف: یا اینکه مامور استید یعنی برای شما وظیفه داده اند که باید جهاد و مجاهدین را محکوم کنید.

ب: اگر مامور نباشید پس از حقیقت دور مانده اید و ناخود آگاه از تبلیغات غربی ها و شرقی ها کورکورانه تقلید میکنید.

ج: یا از فرزندان آن عده چپی هایی استید که با جهاد و مجاهدین دشمن بوده اند. اینک شما با پیروی از پدران خویش جهاد و مجاهدین را محکوم می فرمائید. این تقلید کورکورانه از پدران کار معقول و درست نیست.جوانان باید با عقل خویش به پیش قدم بردارند.

#سریال_شادگل

دشمنان کشور ما نهایت هوشیار اند و از هر ابزار برای رسیدن به هدف شان استفاده میکنند. شاید سریال شادگل را دیده باشید و نشود که مارا مانند شادگل فکر کرده باشند که هم بز ما را بخرند و هم پول آن را از جیب ما بربایند و بد تر از همه ما را در چمن منتظر بشانند که شب می آیند و ما را مهمان میکنند.

آیا واقعا شاد گل نیستیم؟

من با تعجب به افراد کشور نگاه میکنم گاهی چنان یک شخص را ملاحضه می فرمائید که خود را رهبر میداند در حالی که در حقیقت  در دست آنها شاد گل شده است.

برادر! بیائید به هویت اصیل خود باز گردیم ما ملت مجاهد هستیم جهاد و مجاهد بودن هویت اصیل ماست.

 #ملامت_کیست؟

اولین بار جنگ را در کشور ما چکسی آغاز کرد؟ مجاهدین یا چپی ها؟

بار ملامتی این جنگ چهل ساله بر گردن چه کسی خواهد بود؟

به اثر تبلیغات و هماهنگی چپی ها و همچنان غربی ها و گروه های طرفدار غرب همه ملامتی را بر گردن مجاهدین می اندازند. در حالی که اگر بطور دقیق موضوع را برسی بفرمایید در خواهید یافت که قضیه بر عکس است و برای شما معلوم خواهد شد که اول این خلقی های تندرو بودند که با تندروی انقلابی شان با قتل و قتال مردم کشور را که  رعیت همه دولت ها در کشور بودند مجبور به قیام کردند. حتما شما بیاد دارید که صلاحیت حکم اعدام یک فرد را که مخصوص رئیس جمهور یک کشور بود آقای ترکی در یک بیانیه خود این صلاحیت اعدام را حتی به ولسوال ها انتقال داد و هر ولسوال می توانست افراد دلخواه خود را به قتل برساند. آنها به اندازه ای خشن برخورد می کردند که در کشور هیچ کس از جان خود ایمن نبود. از ملا ها و طالبان مدرسه تا رعیت بی طرف و حتی محصلین پوهنتون نیز احساس ترس داشتند و هر شب منتظر حادثه ای بودند. این ها از بس که کُشتند و محبوس کردند که بلآخره اهالی کشور مجبور شدند که دست به سلاح ببرند و قیام کنند و این قیام زمانی اوج گرفت که ارتش سرخ این کشور را اشغال کرد و شخصیت منحوس تاریخ کشور یعنی ببرک کارمل را از تاشکند آورده بر تخت کابل نشاندند که در نتیجه این مداخله نظامی شوروی همه خورد و کلان فهمیدند که دیگر افغانستان بکام اتحاد شوروی سقوط کرده است که باید یک جنگ رهایی بخش( جهاد) را در کشور براه انداخت. شما اگر باور نمی کنید کتاب های تاریخ معاصر را مطالعه بفرمائید. خصوصا کتاب شب های کابل را که یک پرچمی تالیف کرده است مطالعه بفرمایید.

آیا در زمان حفیظ الله امین در یک شب دوازده هزار نفر مجاهد در محبس پلچرخی اعدام نشده اند؟ آیا هزاران نفر مسلمان بی گناه دیگر را شب ها در پولیگون کابل زنده زنده بگور نکردند؟ آیا وقتی که کسی بیآید و شما را بدون موجب لت و کوب کند شما در برابر اش چه میکنید؟ اگر شما از خود دفاع کردید در این قضیه ملامت چه کسی خواهد بود؟ آیا شخص مهاجم و یا شما؟

بدون شک در کشور شروع کننده و آغاز گر جنگ همین چپی ها و روس ها بودند. اینها بودند که به افراد آرام و نا آگاه کشور که مصروف کار و بار خود بودند کشتن، زدن و تخریب خانه را یاد دادند. شما فکر کنید ‌که اگر از بالای کوه یک سنگ کلان از جایش کنده شود و بطرف پایین کوه حرکت کند در مسیر خود چی خواهد کرد.؟ این یک امر بدیهی است که در هنگام غلتیدن سنگ های زیادی را از جا بیجا خواهد کرد و بطرف پایین به حرکت خواهد آورد و خود در نتیجه برخورد مکرر با سنگ ها در نیمه راه از بین خواهد رفت ولی هزاران سنگ دیگر بحرکت خود ادامه خواهند داد و هزاران سنگ دیگر را نیز از جا بیجا نموده آنها را نیز به حرکت می آورند و زمانی که آنها به جلگه های هموار میرسند هزاران خانه و باغ را ویران خواهند کرد.

برادر مسلمان! سنگ اول همین خلقی ها و پرچمی ها بودند که جنگ را در کشور آغاز کردند و این جنگ تا حال ادامه دارد. و مسبب اصلی همه مصیبت ها در کشور همین ها بودند و استند. حالا کوشش میکنند که همه جنایات خود را در کشور پنهان کنند و مجاهدین را ملامت نمایند. آیا در ظرف دو روز در هرات چه کسی در حدود بیست و چهار هزار نفر را به شهادت رسانید؟ آیا در قتل عام جرقدوق که در زمستان سال ۱۳۶۰ به وقوع پیوست که در نتیجه پنج هزار نفر پیر و جوان و طفل و زن ها با تعدادی از مجاهدین به شهادت رسید چه کسی دست داشت؟

آفتاب را با دو انگشت نمی توان پنهان کرد.

جوانان متعهد کشور! در این مورد قضاوت درست و عادلانه بفرمائید. نخست تاریخ کشور را مطالعه بفرمایید بعدا قضاوت کنید تا که فریب تبلیغات دشمنان اسلام و کشور را نخورید.

تبصره / نظر

نظرات / تبصري

د همدې برخي څخه

شریک کړئ

ټولپوښتنه

زمونږ نوي ویبسائټ څنګه دي؟