No-IMG

غزل – بلينډه بدرۍ

په راز مو لکه واړه پوهيدلي ماشومان

مسکي شي چې مې وويني د کلي ما شومان

ګلونه مې ورکړي وو خو ته ېې پيدا نه وې

پرون درپسې ډير وو ګرځيدلي ماشومان

نور څه مې په وس نه وي خو بس تشه په ژړا شم

چې تا له هرې خوا په کاڼو ولي ماشومان

بانې اوس راته مه کړه ځمه مور ته دې ټول وايم

چې تا وو ډک ګودر ته راليږلي ماشومان

لمن لمن ګورګورې چې راوړي ما بلېنډۍ ته

مين خو پرې ضرور دي دا دوه ښکلي ماشومان

تبصره / نظر

نظرات / تبصري

د همدې برخي څخه

شریک کړئ

ټولپوښتنه

زمونږ نوي ویبسائټ څنګه دي؟

زمونږ فيسبوک