تفصیل | ډیلې شهادت 

18th February, 2020


نوی سرمقالی

لیکنی

د‌حزب‌اسلامی امیر‌ ورور حکمتیار

ویډیو

رادیو

ترانی



تفصیل

زمانیکه قوت و عزت از مسلمان ها بود

فهيم

2020-01-27

این مرد زمانیکه وفات نمود اروپایی ها بخاطر مردنش خیلی خوشحال شدند.

بالای قبرش می رقصیدند وشراب می‌نوشیدند یکی از حاضرین میگفت: " بخدا اگر این مرد زنده بود و نفس میکشید یکی مارا زنده نمی ماند ودر آرامش نمی بودیم "

این مرد صلاح الدین ایوبی نیست اما این یک شخصیت خیلی بزرگی هست که اکثریت همرایش آشنایی ندارد..

*این شخص حاجب منصور ( ابو عامر ) هست

آیا تا بحال در باره این بزرگوار شنیده اید ؟

تاریخ در باره اش اینگونه میگوید: " زمانیکه فرمانده حاجب منصور وفات نمود با شنیدن خبر وفاتش تمام اروپا و کشورهای فرانسوی خوشحال شدند تا این اندازه که قومندان مشهور شان بنام فونسو بالای قبر این بزرگوار خیمه ای بزرگی با تخت طلایی برپا کرد ".

همرای خانم خود تکیه زده بود و خوشحالی میکردند که فرمانده بزرگ مسلمانان در اندلس زیر خاک هست.

فونسو میگفت: " آیا مرا نمی بینید که امروز ملک عرب ومسلمانها را گرفته ام " !! و همچنان بالای قبر فرمانده بزرگ شان نشسته ام.

یکی از حاضرین گفت: " بخدا اگر صاحب این قبر زنده میبود و نفس میکشید یکی مارا زنده نمی ماند ودر این آرامش نمی بودیم "

فونسو با شنیدن این سخنان خیلی خشمگین شد، شمشیر خودرا کشید تا سر گوینده این کلمات را بزند اما خانمش مانع شد ودست فونسو را گرفت و برایش گفت: " راست میگوید آیا ما بخاطر نشستن بالای قبر این فرمانده بزرگ افتخار کنیم بخدا قسم نشستن ما بالای قبر این مرد بزرگ شرف اون بزرگوار را بالا میبرد حتی اگر مرده باشد بخاطریکه ما نتوانستیم شکستش دهیم، تاریخ پیروزی آنرا وقباحت مارا می نویسد زیر تخت پادشاهی خوابش خوش باد ".

حاجب منصور ( محمد بن ابی عامر العامری ) در سال ۳۲۶ هجری قمری در جنوب اندلس چشم بجهان گشود.

رضاکارانه وارد جنگجویان مسلمان شد و نسبت به شجاعتی که داشت فرمانده جنگجویان مسلمان در قرطبة شد، زمانیکه حکام اندلس ذکاوت و هوشیاری محمد بن ابی عامر را دیدند اون را بحیث مشاور تعیین نمودند و سپس فرمانده کل جنگجویان مسلمانان را در اندلس گرفت.

در ۵۰۰ جنگ اشتراک نموده بود که همه اش به کامیابی مسلمانان پایان یافت حتی در یکی از این جنگها نه مغلوب شدند ونه پرچم شان بزمین افتید.

در زمین های قدم مانده بود که هیچ مسلمانی نرفته بود.

از جمله بزرگترین کامیابی هایش جنگ لیون بود چنانچه در این جنگ قوای اروپایی با قوای لیون یک دست شده بودند

که بلآخره اکثر فرمانده هانش کشته، جنگجویانش اسیر و امر اقامه آذان را در این شهر که سرکش بود داد.

محمد بن ابی عامر بعد از خاتمه هر جنگی، گرفتن هر شهری وبعد از اقامه آذان گرد وغبار لباس خودرا جمع میکرد و داخل یک قوطی می انداخت و وصیت می نمود که این قوطی را همرایش دفن نمایند تا در روز حساب این گردوغبار شهادت دهند.

غربی ها وفرانسوی ها دشمن سر سخت این مرد بزرگ بود چون اکثریت فرمانده ها وبزرگان آنهارا بقتل رسانده بود،

۲۵ بیست و پنج سال متواتر با فرانسوی ها جنگ شدیدی نمود وهیچ استراحت نکرد، نمی خواست آنها روز خوشی و آرامی را ببینند.

از یک اسپ پایین میشد ودر دیگری بالا بخاطر جهاد در راه الله..

همیشه دعا میکرد: یا الله مرا در اطاق های قصر نمیران!

یا الله مرا در راه جهاد بمیران!.

همانگونه که میخواست وفات نمود اجلش زمانی پوره شد که در راه جهاد طرف سرحد فرانسه روان بود.

این مرد بزرگوار در عمر ۶۰ سالگی وفات نمود ۲۵ سال عمر خودرا در جهاد وفتوحات در راه الله گذشتاند.

منصور رفت پیش محبوب خویش اما نامش همیشه جاویدان خواهدبود با جمله قهرمانان مسلمان.

نیتش فتح شهر های فرانسه جنوبی با گذشتن از (کوه های البیرینییه بود).

حالا دانستید چرا فرمانده فرانسوی ها فونسو بالای قبرش خیمه زده بود.

قهرمان شهید شد ودر جیبش همان قوطی بود که خاک وغبار جنگ ها وفتوحات را در آن گذاشته بود.

شهید شد اما جسمش با زخم های بسیاری که در جنگ ها آسیب دیده بود تا در روز قیامت شاهد باشد که چی خدمتی بزرگی به دین مبین اسلام کرده.

تمام هم و غم اش دیدار رب ذوالجلال با چیزی که در مقابل آن خالق توانا شفاعت اش را کند بود.

زمانیکه عظمت و بزرگی از ما بود همه امت هارا قیادت مینمودیم وحال که ذلیل شده ایم امت ها مارا قیادت میکند......



د لیکوال لیکني
پخواني لیکني

واپس










اخبار

شعر و ادب

شهیدانو کاروان

18th February, 2020