پيام محترم حکمتيار صاحب به نشست متعهدين حزب اسلامى مقيم خارج كشور
بسم اللَّه الرحمٰن الرحيم
فَٱصۡبِرۡ إِنَّ وَعۡدَ ٱللَّهِ حَقّٞۖ وَلَا يَسۡتَخِفَّنَّكَ ٱلَّذِينَ لَا يُوقِنُونَ ٦٠ الروم
پس شكيبا باش؛ يقيناً كه وعده خدا حق است؛ و ناباوران تو را سبك نيابند
برادران و خواهران عزيز! السلام عليكم و رحمة الله و بركاته و بعد:
پنجاه و هفتمين سالروز تأسيس نهضت اسلامى كشور را به شما، ملت شهيد پرور و سربلند و همه امت اسلامى تبريك مىگويم و به بارگاه الهى دعاء مىكنم كه آرمان هاى والا و مقدس اين صف خداپرستان صادق و مؤمن را هرچه زودتر محقق سازد و توفيق عنايت فرمايد تا بقيه راه را نيز با گام هاى استور و باور و اطمئنان تزلزل ناپذير به وعده هاى نصرت الهى؛ جلو بروند و به زودى شاهد افغانستان آزاد، مستقل، فارغ از جنگ و ناامنى، داراى نظام واقعاً اسلامى بوده و امت اسلامى را در جايگاهى بيابيم كه مجد، عزت و ابهت گذشته اش احياء گرديده و از وضع بد و دردناك كنونى نجات يافته است.
شكى نيست كه ما به خيلى از آرمان هاى بلند خود رسيده ايم؛ در پيروزى ها و تحقق آرمان هاى مان؛ عنايات پروردگار خويش را سپاسگزاريم؛ نبايد شكى داشته باشيم كه بقيه آرمان ها نيز به لطف و عنايت الهى تحقق خواهد يافت؛ بايد با گام هاى استوار، عزم راسخ و اطمئنان كامل به نصرت الهى جلو برويم. ما كه شكست شوروى بدمست و مغرور، زوال و متلاشى شدن وارسا، شكست ناتو و خروج نيروهايش از افغانستان را شاهد بوده ايم؛ مگر پيروزى عظيم و فقيد المثال مجاهدين در دو جنگ بزرگ و نابرابر و در مقابل دو ابر قدرت بى رقيب زمان؛ اخراج ذلت بار و نامراد هر دو از وجب وجب افغانستان كافى نيست كه باز هم به آينده روشنتر اميدوار باشيم؟ بايد آن را ارج گذاشت و حفظ اين دست آورد ها و ميراث عظيم مجاهدان مؤمن را امانت بزرگ و سنگين شمرد؛ دست آورد هاى مبارزه ٥٧ ساله و حاصل رنج ها، قربانى هاى بيدريغ رزمندگان مؤمن؛ ميراث يك نسل مجاهد و امانت شهداء، مجروحين، يتيمان، بيوه زنان و پدران مو سفيد و ناتوان است كه پاسدارى و محافظت از آن وظيفه ايمانى فرد فرد كسانى است كه با پروردگار شان از يك سو و با برادران همسنگر شان از سوى ديگر تعهد صادقانه داشتند؛ بايد با شجاعت ايمانى، رادمردى و صلابت و متانت، بدون ترس و هراس، بى وقفه جلو رفت، دسائس و توطئه هاى پيدا و پنهان دشمنان داخلى و خارجى را خنثى كرد و كشتى محاط به طوفان ها را به ساحل رساند.
از اين بابت نيز پروردگارم را صميمانه سپاسگزارم كه متعهدين باوفاى نهضت إسلامى را در همه آزمون هاى جانكاه و جانفرسا؛ به گونه اى رهنمايى و همراهى كرد كه در خم و پيچ و فراز و نشيب مبارزه طولانى؛ نه در تعهد شان با خدا خيانت كردند، نه با اسلام، اهداف و آرمانهاى نهضت و نه با ملت و ميهن؛ بر تعهدات شان شجاعانه و محكم ايستادند، عده اى در پاى عقيده و تعهد؛ جام شهادت نوشيدند و ديگران به عهد خود استوار مانده و در انتظار وفا به آن اند.
برادران و خواهران عزيز!
جنگى كه شوروى در افغانستان آغاز كرد، به ناتو (به رهبرى امريكا) به ميراث گذاشت، تا عراق، سوريه، ليبيا، سودان، يمن، اوكراين، و ... بالآخره لبنان، ايران، كشور هاى عربى و .... رسيد؛ فاجعه ويرانى و وحشت در غزه مظلوم و يتيم را در پى داشت، شعله هايش در پاكستان افروخته شد و به درگيرى ها ميان كابل و اسلام آباد منتج گرديد؛ و امروز دنيا را در چند قدمى جنگ اتمى قرار داده است؛ اگر به همين منوال ادامه يابد و به زودى مهار نشود؛ به جنگ جهانى ديگر مبدل خواهد شد؛ اين جنگ هاى خونين؛ اگر از جانبى ناكامى و نارسايى نظم حاكم بر جهان را كاملاً نمايان كرد و نشان داد كه نظريه يك قطبى شدن جهان و يكه تازى هاى قدرت هاى بزرگ؛ عامل اصلى جنگ ها بوده كه جهان را به سوى تباهى و ويرانى مىبرد؛ از سوى ديگر به همه انسان هاى عاقل و داراى ضمير بيدار ثابت كرد كه پيامد قطعى و محتوم همراهى و همكارى با قدرت هاى عظمت طلب و اشغالگر و حمايت از هر ظالم و ستمگر در برابر مظلوم و ستمديده؛ وخيم است و در پايان هم دامن ظالم را خواهد گرفت و هم همراهان و حاميانش را؛ سنت ثابت و تغيير ناپذير الهى اين است كه ظالم و همراهان ظالم را حتماً مجازات مىكند و انتقام مظلومان را از آنان مىكشد؛ تاريخ شهادت مىدهد كه هر كى در كنار ظالم عليه مظلوم ايستاد؛ حتماً به دست همان ظالم و يا ديگرى مجازات مىشود؛ چنانچه سربازان اوكراين در خط مقدم ارتش شوروى عليه افغان هاى مظلوم جنگيدند و اما امروز زير ضربات خرد كننده و بمبارى ها و راكت هاى روسيه قرار دارد؛ كشور هاى كه ناتو را در اشغال افغانستان كمك كردند؛ به شمول همسايه هاى ما؛ امروز همه درگير جنگ هاى خونين اند؛ اين جنگ ها را همان هايى باعث شده اند كه طمع كسب حمايت شان را داشتند و به دليل اين طمع؛ متجاوزين و اشغالگران را در جنگ عليه افغان هاى مظلوم كمك كردند. اگر امت متحد مىبود؛ على الاقل وحدتى شبيه اروپا مىداشت؛ و حتى اگر در حمله بر يك كشور اسلامى ديگران مهاجم را كمك و يارى نمىكردند؛ هرگز با سرنوشت دردناك كنونى روبرو نمىشد؛ در قرن 20 و 21 اكثريت جنگ هاى دنيا در كشور هاى اسلامى بود و قربانى اين جنگ ها؛ كشته و زخمى و مهاجرش نيز مسلمانان؛ عدم وحدت ميان مسلمانان، تفرقه قومى، مذهبى و سياسى ميان كشور هاى اسلامى و اتكاء به اجنبى باعث شده كه امت بزرگ و داراى عظمت بى نظير تاريخى، از حيثيت و مقام شايسته اش در دنيا محروم باشد و هر كشورش براى بقاء بايد جزيه بپردازد؛ با آن كه قسمت اعظم ثروت هاى دنيا، نفت، گاز و معادن، موقعيت حساس و سترااتيژيك اقتصادى، نظامى و سياسى، تسلط بر راه هاى مواصلاتى و تجارتى بحرى و زمينى را در اختيار دارند و مردم سربلندش براى دفاع از عزت و آزادى آماده هر قربانى؛ غزه كوچك ولى مقاوم و شجاع توانست به تنهايى و در حالت محاصره شديد هوايى، زمينى و بحرى؛ در برابر هجوم وحشيانه اى كه تاريخ نظير آن را به خود نديده مقاومت كند، متعاقب آن ايران توانست در برابر هجوم بزرگتر و مشترك به رهبرى بزرگترين قدرت نظامى دنيا مقاومت كند؛ اگر مسلمانان متحد باشند؛ هيچ قدرت روى زمين جرأت تجاوز بر آنان را نخواهد كرد.
برادران و خواهران!
انتظار افغانها این بود و هست که پس از خروج نیروهای خارجی؛ نه با درگیریهای داخلی روبهرو باشند؛ نه با جنگهای نیابتی و نه با تجاوز و تهاجم نيروهاى خارجی؛ بر عكس حکومت اسلامی منتخب خود را داشته باشند؛ سرنوشت شان را خود تعيين كنند و رهبران شان را خود و در داخل کشور انتخاب نمايند؛ و اين تجربه تلخ بارى ديگر تكرار نشود كه زعماى ما را بیگانگان در بيرون از كشور برگزينند و با طياره ها و تانکهای خود به کابل بیاورند. خواست ملت ما و رهنمود روشن اسلام اين است كه اقتدار و زعامت كشور چون امانت مسلم مردمی و الهی به کسی سپرده شود که شایستگی رهبری را دارد، امین است، به شریعت و قانون تمكين دارد، امور را با مشورت مردم و نمایندگان منتخب و مورد اعتماد آنان پیش میبرد؛ بدون تمكين به رأى و خواست ملت و التزام به رهنمود هاى اسلام؛ روزهاى بدترى در پيش خواهيم داشت. وضعیت کنونی نه تنها برخلاف آرزوها و انتظارات افغانهای مؤمن است، بلکه برای هیچ افغانی قابل قبول نیست؛ همه خواهان تغییر فوری و مثبت در پرتو رهنمودهای روشن اسلامی هستند.
خلاء شورای ممثل و نماینده ملت، عدم قانون اساسی و نبود حکومت منتخب مورد پسند ملت باید پر شود؛ باید هرچه زودتر و بدون تأخیر؛ در مورد همه مسائل مهم ملی اجماع ملی شکل گیرد؛ در مورد ساختار و ترکیب حکومت، سیاستهای داخلی و خارجی آن، جنگ و صلح آن، باید توافق و اجماع ملى چون شرط اساسى پذيرفته شود و هیچکسى نتواند بهصورت خودسرانه تصمیم بگیرد؛ در غیر این صورت افغانستان؛ مانند گذشته؛ از امنیت و ثبات محروم خواهد ماند و به میدان جنگهای نیابتی قدرتهای رقیب خارجی تبدیل خواهد شد.
ان شاء الله؛ پروردگار مهربان ما؛ افغانستان عزيز؛ این سنگر ایمان و عزت و این سرزمین رنگين به خون شهداء را از شرارتهای همه دشمنان داخلى و خارجى حفظ خواهد کرد؛ نقشههای شوم ناكسانى را خنثی خواهد نمود که در کمین نشستهاند و میخواهند فتنهها برپا کنند و بارى ديگر شعله هاى جنگ برافروزند.
والسلام عليكم و رحمة الله و بركاته