خاطرات ئى از ياداشت هاى تاريخ!
سفر برادر حكمتيار به كشور ماليزيا كه در آن هنگام ماليزيا و نهضت إسلامى آن كشور همراى مجاهدين افغانستان بخصوص حزب اسلامى روابط نيك و حسنه داشت.
تعدادى از جوانان با اخذ بورسيه هاى تحصيلى عازم كشور ماليزيا و در پوهنتون بين المللى ماليزيا در رشته هاى علوم اسلامى و اجتماعى تخصص خود را حاصل كردند.
در آنزمان نمايندگى سياسى حزب اسلامى را به كشور ماليزيا حاجى منگل حسين و سپس مرحوم دكتور اشرف أمانيار به عهده داشتند.
گاهى اوقات امكان دارد با پخش و نشر چنين خاطرات ، دو باره چنين سفر ها و نشست ها تكرار شود.
نگاره ها بر گرفته از مجله انگليسى The Mujaheedeen از نشرات فرهنگى حزب اسلامى بوده و قابل ياد آورى است كه در كنار نشريه به زبان انگليسى ، حزب اسلامى نشريه و مجله بزبان عربى بنام الموقف و ده ها جريده و مجله بنام شفق و آنهم بزبان هاى "درى و پشتو" نشرات داشت ، بخصوص "جريده شهادت" با سخن روز و سر مقاله آن در ٤ و يا ٨ صفحه با مطالب سياسى ، اجتماعى ، ادبى و تعليمى توسط نويسندگان مجرب و كدر فنى و مسلكى مديريت ميشد.
زبير شفيقى ، معروف فروغگر ، نذير بشارت ، همايون جرير ، عبدالرحمن نثار ، عبدالرحمن عديل ، فضل مولا لتون ، فضل الربى ناگار ، دلجو حسينى ، زمان مزمل ، استاد حامد ابراهيمى ، قريب الرحمن سعيد ، سرور هما ، مهر الدين مشيد ، عبدالرحمن نهضت فراهى ، فضل الرحمن فايض ، مولوى عبدالولى فيضان ، محمود الحسن جاهد ، عشرتى ، موسى فريور ، آصف صميم ، فريدون افراسيابى ، ذبيح الله شرر ، عبدالجبار تقوا ، سيد امان الله ابو ذر پيرزاده و همكاران قلمى ايشان در جريده راه حق از كشور ايران ، وحيد مژده و غيره فرهيختگان و نخبگان بشمول برادر حكمتيار از جمع كسانى بودند كه در اين روزنامه ها و مجلات نشرات و تبصره ها داشتند.
نشریه یی وزین راه حق را که معیاری ترین نشریه در سطح نشریات جهادی بود وبعد از شهادت دومین نشریه یی حزب اسلامی بود ودر ده هزار نسخه ودر چهار تا شانزده صفحه و در سه رنگ نشر میشد وکلکسیون آن در معتبر ترین کتابخانه های جهان موجود است.
قابل ذكر است كه حزب اسلامى به مديريت استاد قريب الرحمن سعيد ، البته بشكل مستقل آژانس خبر رسانى و اطلاع رسانى هم داشت كه بنام " انا " يعنى افغان نيوز ايجنسى و يا به مخفف " ANA" فعاليت مطبوعاتى و فرهنگى داشت كه اخبار و جريانات روز را از داخل افغانستان به مطبوعات پاكستان و جهان خارج اطلاع رسانى ميكرد.
آرزو دارم دوستان و نخبگان قلمى آنزمان اگر همين لحظه اسم ايشان به ذهن نگارنده نبوده باعث ملال خاطر آنها نشده باشم ، چون سال ها سپرى و ما هم با كبرسن و انقلاب ها و اشغال ها همان ذهنيت جوانى و خاطرات جوانى و ياداشت هاى از ايام شباب در ذهن ام نبوده. تعدادى زيادى از اهل قلم و نويسندگان فراموش نگارنده شده باشد.
