کونړ: د کرهالې کلي ډلهییزه وژنه
فيصل فاران
د باچا خان يو مينه وال ( Faisal Faran ) په خپله فيسبوک پاڼه د کنړ د کرهالې شهيدانو پر غمجنه پېښه تفصيلي معلومات خپور کړی او د کمونيستانو له کرغېړنو مخونو يې پرده پورته کړې ده ؛ که څه هم ددغې تراژيدي انتساب يوازې د خلق ګوند قوماندان صديق علميار ته کېږي ؛ خو حقيقت دادی چې د کرهالې شهيدانو په پېښه کې اساساً ټول کمونيستان ځکه شامل دي چې مشرانو يې د انسانانو په وژنو کې خلاص لاس ورکړی ؤ ! هر کمونيست کولای شو چې مخالفين بې محاکمې ووژني!! نورماد تره کي د خپل اقتدار په لومړيو ورځو کې وويل :
« اخوانيان بايد له محاکمې پرته په صحرايي دادګاه وو کې ووژل شي » !! ورته خبره د ببرک کارمل هم وه !! الکساندر مايوروف وايي چې نجيب په هرات کې قتل عام ګډ کړی ؤ ، او کله چې ما ترې دليل وغوښت ... ؛ راته ويې ويل :
« ما د ببرک کارمل په امر د خلکو په وژنو لاس پورې کړی دی » !! تاسې ددغې ليکنې له منځپانګې پوهېدلی شئ چې افغان کمونيستانو په څومره آسانۍ خلک وژلي او څونه ارزانه يې د ژوند له نعمته محروم کړي دي.
سباوون
----
!! Faisal I Farhan کاږي :
کونړ: د کرهالې کلي ډلهییزه وژنه
د کونړ ولایت په مرکز اسعد آباد کې، د کونړ سیند پر غاړه یو کوچنی کلی، کرهاله (کیراله) موقعیت لري. د حامد کرزی د واکمنۍ پر مهال د دې کلي په منځني چوک کې یو یادګار جوړ شو، چې د هغو کسانو یاد تازه کوي چې په یوه ورځ په بېرحمۍ ووژل شول او وروسته د درنو ماشینونو په وسیله د خاورې لاندې کړل شول. دغه ډلهییز قبرونه تر نن پورې په کرهاله کې شته، او خلک هر اختر هلته راټولېږي او فاتحه ورباندې وایي.
د ۱۹۷۹ کال د اپرېل پر ۲۰مه، په دې کلي کې د بشري تاریخ یوه ډېره ویروونکې او لړزوونکې پېښه رامنځته شوه. د افغان پوځ د ۴۴۴ کمانډو لوا او ۱۱مې فرقې شاوخوا ۲۰۰ وسلهوال سرتېري، چې د پولیسو ملاتړ هم ورسره و، دې کوچني کلي ته داخل شول. د دې پوځي عملیاتو ښکاره پلمه دا ښودل شوې وه چې څو ورځې مخکې په نږدې ښار چغسرای (اوسنی اسعد آباد) کې پر دولتي پوځي قرارګاه د محلي جنګیالیو برید شوی و.
کله چې پوځ کرهالې ته ورسېد، ځایي خلک د وېرې پر ځای د اعتراض لپاره راټول شول. مظاهرهچیانو د کمونيستي رژیم پر ضد د “الله اکبر” شعارونه ورکول. په دې ترڅ کې د خلکو او پوځ ترمنځ تاوتریخوالی زیات شو، او د ۴۴۴ لوا قوماندان صادق علمیار پر بېوسلو ملکي خلکو د مستقیم ډزو امر ورکړ.
وروسته چې څه پېښ شول، هغه یوازې ډزې نه وې، بلکې یوه بشپړه ډلهییزه وژنه وه. سرتېرو له کورونو نارینه او ځوان هلکان راکش کړل، په یوه پرانیستي میدان کې یې په کتارونو ودرول او بیا یې د ماشینګڼو په ډزو ووژل. د عیني شاهدانو په وینا، تر دې وژنې وروسته بلدوزرونه راوستل شول او مړي—حتی ځینې نیمژوندي کسان یې په ډلهییزو قبرونو کې ښخ کړل. د بېلابېلو رسنیو او د بشري حقونو سازمانونو د راپورونو له مخې، په دې پېښه کې شاوخوا ۱۰۰۰ تر ۱۲۰۰ پورې بېګناه خلک ووژل شول. دا د ۱۹۷۹ کال له هرات وروسته د افغانانو دویمه لویه ډلهییزه وژنه ګڼل کېږي.
کلونه وروسته، د بشري حقونو د فعالې سارا برک د راپور او د قربانیانو د شکایتونو پر بنسټ د دې وحشیانه جرم څرک وموندل شو. په ۲۰۱۵ کال کې د روټرډیم ښار (هالنډ) څخه ۶۴ کلن صادق علمیار ونیول شو. علمیار د ۱۹۹۰مې لسیزې پر مهال هالنډ ته تښتېدلی و او هلته یې تابعیت هم اخیستی و.
(دوام لري)
باچا نگرام
