تبصره به این تصویر در محراق حوادث از تاریخ !
عادل امين
تاريخ نيم قرن اخير و قبل از آن و در مجموع تاريخ معاصر كشور ما با درامه ها و سوژه ها همراه بوده و هر جناح ، جهت مخالف را ملامت و سلامت در ميان وجود ندارد و اما در ميان رعيت ، ملت، توده هاى متاثر از جنگ و جغرافياى بخون خفته ما درد و فلاكت ناشى از جنگ ، حوداث و عوارض جانبى آنرا حس و لمس دارند.
در اين شك نيست كه سران از مجاهدين و افراد منسوب به مجاهدين اشتباهات تاريخى دارند، كه نميتوان از آن كتمان كرد. اشتباهات و خطاى بزرگ طرف هاى ذيدخل كه در اثر دسائس جهان غرب ، سازمان سيا و " كى جى بى " استخبارات منطقه و بخصوص پاكستان ، عدم تجربه سياسى ، غرور ، عدم جهاد به نفس و خود خواهى نتوانستند كه يكديگر را گذشت ، تحمل و همين عوامل باعث ويرانى كابل ، ملك الطوائفي و كمرنگ ظاهر كردن افتخارت جهاد ملت مجاهد افغانستان شد. ضمناً فراموش نبايد كرد كه جنرالان كمونيست "خلق و پرچم " و اعضاى كميته مركزى "ح د خ" و بقاياى از مليشه هاى آنوقت در اين ماجرا ها نيز دخيل و سهم بزرگ از جنگ را عامل و فاعل در قضايا بودند.
جهاد ملت افغانستان در مقابل هيولاى كمونيزم معجزه از تاريخ معاصر ما بوده كه بعد از دهه شصت تا سقوط قشون سرخ ، كشور هاى تمويل كننده حمايت مالى و نظامى در جهان غرب و شرق ميانه داشتند كه جهان غرب در رقابت به كمونيزم ، مجاهدان افغانستان را حمايت مالى و نظامى داشتند ؛ تا اينكه به پيشروى قشون سرخ به آب هاى گرم كشور هاى خليج و بحر هند سد و مانع شوند. پاكستانى ها و احزاب ذيدخل بخصوص احزاب اسلامى و مذهبى در سياست آن كشور ، جهاد ما را با شعار " جهاد افغانستان و دفاع پاكستان " بدرقه و شعار حكاكى شده در مجالس آنوقت بشمار ميرفت ، در ضمن شهيد دكتور عبدالله عزام در كتاب ها و سخنرانى ها جوانان عرب را به جهاد عليه قشون سرخ در خاك افغانستان تشويق و از مجاهدين افغانستان به اصطلاح بديع و بيان با صنعت اغراق و مبالغه از آنها اصحاب وقت ياد ميكرد كه بدون شك در ميان افراد و مجاهدين افغانستان و آنهم در عصر فتنه ، چنين نوع از شخصيت هاى پاك طينت حضور و وجود داشت.
در سياست ، تجارت ، اقتصاد ، جنگ و صلح تعاملات صورت ميگيرد كه در ميان ميانجى ها ، طرف سوم و يا محور بعدى حرف كتلست و ميانجى را در ميان دارند.
اين تصوير و نگاره گلبدين حكمتيار و فرمانده احمد شاه مسعود ، بر ميگردد به اوائل از دهه ٩٠ ميلادى و درست زمانى است كه توافق نامه صلح ميان حزب اسلامى و جمعيت إسلامى " شوراى نظار " در منطقه بنام شيوه كى بگرامى كابل صورت گرفته است ، كه احزاب مجاهدين ميان هم درگير نشوند و كابل زيبا و شهر رويا ها حتى براى مجاهدين حوزه مركز ويران نشود؛ البته در اين نگاره يك طرف تركى الفيصل رئيس استخبارات وقت كشور عربستان سعودى و جهت ديگر اعجاز الحق فرزند جنرال ضيا الحق و در وسط گلبدين حكمتيار و احمد شاه مسعود ديده ميشود كه توافق و معاهده صلح را ميان هم دستخط و امضا كردند.
حال نسل دوم كمونيست هاى افغانستان ، قوم گرا هاى تكنوكرات و جمهوريت خواه و حتى عده يى نسل بيخبر و نا آگاه از تاريخ براى افزار تبليغات و جنگ سرد ، چنين وانمود و تبليغات دارند كه گويا به وساطت بيگانه ها و همسايه ها مجاهدين افغانستان افزار و اله بيگانه ها بودند ؛ آنچه كه براى ما در طول تاريخ واضح و مبرهن است كه اين سران جهاد " حكمتيار و فرمانده مسعود " به وساطت حضور هئيت خارجى معاهده گندمك ، ديورند و تمديد هر دو معاهده ننگين را در راولپندى امضا نمى كنند ، به مانند سران حزب كمونيست شوروى براى مجسمه لينن درود نفرستاده و سجده از تعزيت و احترام ندارند ، و يا مانند دو دهه از جمهوريت جان كرى و پمپيو تصميم و نتائج انتخابات را اعلام نمى كند كه بر خلاف قانون اساسى براى ما دو رئيس جمهور تعين بكنند.
وساطت ، ميانجگيرى ها و طرف سوم در ميان اكثريت كشور ها و بخصوص آنهائيكه از لحاظ اقتصادى وابسته باشند ، يك حرف و سوژه عام سياسى و تاريخى بوده ، بشرط اينكه طرف ها بر خلاف منافع علياى كشور ، آرمان ها و آنچه مبارزه كردند نوع از خيانت ملى و مزدورى را انجام ندهند ، آخرين ما شاهد هستيم كه كشور قطر و تركيه ميانجى گفتگوى صلح و آتش بس ميان افغانستان و پاكستان و آنهم در جغرافياى بيرون از افغانستان صورت ميگيرد.
قابل تذكر ، وضاحت و روشنى از مغالطه ياد داشت تاريخى كه اين نشست در رابطه به صلح و آنهم در جغرافياى افغانستان ميان طرف هاى درگير از مجاهدين افغانستان صورت گرفته است كه در سياست و مسائل از تاريخ بخصوص در كشور ما يك امر معمول و عام بوده است.
